لالا لالا دیگه بسه

لالا لالا دیگه بسه گل لاله
بهار سرخ امسال مثل هر ساله

هنوزم تیر و ترکش قلب و می شناسه
هنوز شب زیر سرب و چکمه بیداره

نخواب آروم دل بی خار و بی کینه
نمی بینی نشسته گلوگه تو سینه

آخه بارون که نیست ، رگبار باروته
سزای عاشقای خوب ما اینه

نترس از گلوله ی دشمن گل لادن
که پوست شیره پوست سرزمین من

اجاق سرد سرمای شب سنگر
دلیل تا سپیده رفتن و رفتن

نخواب آروم گل بادوم ناباور
گل دل نازک خسته ، گل پرپر

بگو باد ولایت ، پرپرت کرده
دلاور پر کشیدن رو بگیر از سر

دوباره قد بکش تا اوج فواره
نگو این ابر بی بارون نمی ذاره

مث یار دلاور نشکن از دشمن
ببین سر میشکنه تا وقتی سر داره

نذاشتن همصدایی رو بلد باشیم
نذاشتن هرجا با همدیگه بد باشیم

کتابای سفید و دوره میکردیم
که فکر شب کلاهی از نمد باشیم

نگو رفت تا هزار آفتاب ، هزار مهتاب
نگو کو تا دوباره بپریم از خواب

بخون با من نترس از گلوله ی دشمن
بیا بیرون ، بیا بیرون از این مرداب

نگوی تقوای ما تسلیم و ایثاره
نگو تقدیر ما صدتا گره داره

به پیغام کلاغای سیاه شک کن
که شب جز تیرگی چیزی نیاره

نخواب وقتی که همبغضت به زنجیره
نخواب وقتی که خون از شب سرازیره

بخون وقتی که خوندن معصیت داره
بخون با من ، بیا تا من ، نگو دیره

سکوت شیشه های شب غمی داره
ولی خشم تو مشت محکمی داره

عزیز جمعه های عشق و آزادی
کلاغ پر بازی با تو عالمی داره

عزیز جمعه های عشق و آزادی
کلاغ پر بازی با تو عالمی داره


بخواب ای حسرت صبح گل گندم
نباش تو دالونای قصه سردرگم

نخواب رو پالش پرهای پروانه
که فریاد تو رو ، کم داره پروانه

لالا لالا دیگه بسه گل لاله