روزگاری برای خودت پدر خوانده‌ای بودی، یادت هست؟
هر جا اتفاقی می‌افتاد، يك جوري رد‌پاي تو هم بود، بدون اينكه بشود ثابت‌اش كرد
از همان سالهاي 42
يادت هست؟
مي‌گويند در همان سالهاي 42 يك خبرنگار خارجي از يكي از روحانيون آن زمان پرسيده بود، اگر مملكت را به دست بگيريد، شما كه همه‌تان روحاني هستيد،خب ملكت هم به سياست‌مدار نياز دارد چه مي‌كنيد؟
روحاني مورد نظر هم گفته بود ما يك هاشمي رفسنجاني داريم كه با يك انگشتش دنيا را كي‌چرخاند!(نقل به مضمون!)
ماجرا تا جايي پيش رفته بود كه براي خودت اكبر‌شاه شده بودي، يادت هست؟
ردپاي تو در پيش از انقلاب، بعدش. سقوط دولت موقت، ماجراهاي خرداد 60 و كل دهه 60، قتل‌هاي زنجيره‌اي، بركناري منتظري، در ادامه پيدا كردن جنگ بعد از خرمشهر و حتي پايان‌ اجباري‌اش و ماحراي جام زهر و حتي در مرگ احمدخميني براي بسياري از مردم ردپايي مشخص بوده است(اين كه اين گمان‌ها چقدر درست بوده‌اند مهم نيست، مهم اين است كه مردم براي آدم‌هايي كه قدرتمند مي‌دانند هزاران شايعه و افسانه مي‌سازند)
حتي يادت هست، تا مدت‌ها روي ديوارها نوشته كوسه احمد را خورد ديده مي‌شد!
با تلاس تو بود كه سيد‌علي يك‌ شبه آيت‌الله شد و رهبر...
حالا كجايي شيخ اكبر؟
دندان‌هاي كوسه را كشيده‌اند؟
ماجراي آن كوسه را كه عادت داشت فلان جاي شناگران را بخورد را كه حتما شنيده‌اي؟
و اينكه دندان‌هايش را كشيدند و مهمتر، عكس‌العمل شناگران بعد از حمله دوباره كوسه بي‌دندان.