ساعت‌های آخر سال 86 است،
داشتم پست‌های این یک سال گذشته را مرور می‌کردم،
خب آدمها ظرفیت فکری و احساسی محدودی دارند
ممکن است بعضی وقتها،بعضی چیزها باعث شود کارهایی بکنند یا حرفهایی بزنند که در حالت عادی نمی‌کنند و نمی‌زنند.
من هم دچار همین مشکلم،
فکر می‌کنم در بعضی پست‌های یک سال گذشته، بخصوص چند پست آخر دچار همین مشکل بوده‌ام-هر چند هنوز با مفهوم نوشته‌ها مشکلی ندارم،اما فکر می‌‌کنم می‌شد بعضی چیزها را ملایم‌تر گفت و یا اصلا نگفت.
صمیمانه از تمام دوستانی که پست‌ و کامنت‌های این سال آزرده شده‌اند پوزش می‌خواهم
و امیدوارم که بتوانم امیدوار باشم که سال 87 از سال 86 بدتر نباشد-هر چند به گفته بسیاری از دوستان با شرکت نکردن در انتخابات باعث شده‌ام که باشد!-

چون لاله ‌به‌نوروز قدح گير بدست / با لاله رخي اگر ترا فرصت هست
می نوش بخرمی که اين چرخ کهن / ناگاه ترا چون خاک گرداند پست