30 خرداد سال 60 در تاریخ ایران اگر سیاه ترین روز نباشد ،یکی از سیاه ترین روزهاست.
قتل عام هزاران نفر در محاکمه هایی قرون وسطایی(شاید هم ماقبل تاریخی) چند دقیقه ای ، بدون حضور وکیل،بدون حق دفاع و اعدام بلافاصله متهمان(؟؟)،نشان داد که سال 1984 ای که جورج اورول می گفت چند سال زودتر فرا رسیده است!
هزاران جوان و نوجوان در این روز سیاه و مدتی پس از آن ،بعد از دادگاههای چند دقیقه ای محاکمه و بلافاصله اعدام شدند و جسد بسیاری از آنها بعد از گرفتن پول گلوله مصرف شده برای تیر باران به خانواده اشان تحویل شد و هر روز روزنامه ها اسامی اعدام شده گان را چاپ می کردند!
بعد اختناق شروع شد،
دانشگاه ها تعطیل شد،
بعد از قبولی در کنکور باید در تحقیق محلی هم پذیرفته می شدی و کافی بود با یکی از همسایه ها خورده حسابی داشته باشی ، تا نه فقط از دانشگاه محروم شوی،بلکه ممکن بود کارت به دادگاههای لاجوردی و جوخه اعدامش بکشد!
و این جدا از کشتار ترکمن صحرا و کردستان بود...

بسیاری از کسانی امروز خود را اصلاح طلب می نامند آنروزها بدنه ماشین کشتار جمهوری اسلامی بودندوامروز با وقاحت تمام دم از آزادی بیان می زنند! و گنجی نمونه بارز آنهاست.

تفو بر تو ای چرخ گردون تفو!