ما اينيم

گاتها دین ،راه درست زیستن است و درست زیستن با نیک اندیشی آغاز می شود.
گات های زرتشت،نیک اندیشی ،نیک گفتاری و نیک کرداری را می آموزد.
گات ها اندیشه های مینوی و زبان آن، زبان اهورایی است.
گات ها همچون اهورامزدا،دانایی و روشنایی بی کرانی است که تنها با چشم دل،گوش وجدان و داوری خرد،دیدنی،شنیدنی و دریافتنی است.
رموز ،اشارات و تشبیهات و تمثیلات گات ها ، زیبا سخنانی اندیشه زا هستند که توسن پندار را در آسمان راستی به جولان آورده و جویندگان نیکی و سازندگی را،شادی و رسایی می بخشند.
گات ها با اندیشه های کلان سرو کار دارد.به خرد و ریز نمی پردازد.سلامت روان وبدن را با هم لازمه زیستن میداند و آن گونه رفتاری را اندرز می دهد که به جان و تن زیان نرساند.خرد،راستی،بینش و مهر،راهنمای مردمان برای شناسایی آن گونه رفتارها هستند.
گات ها از خرد و منش نیک(وهومن یا بهمن)،از راستی و داد(اشا یااردیبهشت)،از توان سازنده و نیکو(خشترا یا شهریور)، از آرامش و مهر فزاینده(سپنتا آرمیتی یا اسفند)از خود شناسی و رسایی(هاروتات یا خرداد) و از بیمرگی و جاودانگی (امرتات یا امرداد) و از هر آنچه والا فروزه های خدایی اند ، سخن می گوید.
گات ها از آزادی گزینش(اختیار)،از هنجار انگیزه و شده(قانون علت و معلول)ار بهره وری از کارکرد زندگی(بهشت و جهنم)و از داد(عدل) اهورایی گفت و گو می کند.
گات ها از آفرینش و روان فزاینده(سپنتامینیو)که گوهر اهورایی است، واز تازه شدن جهان(فرش کرت) که امید برای آدمی نیکو زیستن است،آگاهی می دهد.
گات ها پایه های دین راستین را می آموزد،و راه درست اندیشیدن و درست زیستن.

-----------------------