دوستای خوب جاهای بد!

بعضی جاهاست که آدم از خودش هیچ خاطره خوبی نداره، ولی در عوض بهترین دوستاش مال همونجاند!

بدترین جاهایی که من تو عمرم تحملشون کردم(به ترتیب بدی یا به قول مبصر های دوره دبستان: از بد!):
1- دبیرستان 22 بهمن منطقه 5 تهران(که خوشبختانه چند ساله منحل شده!) 2 تا از بهترین و ماندگارترین دوستای من از اونجان یه دوستی 15-16 ساله!
2-دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن(این یکی هنوز منحل نشده متاسفانه!) 2 تا از دوستای خوب من مال اونحان!
3-دانشگاه علم و صنعت ایران(که من توش دانشجو نبودم ولی برای پروژه کتابخونه دیجیتال! تو مدت حدود 2 سال بیشتر از هر دانشجویی اونجا بودم!)
تو این آخری من با دوستای خوبی (و البته جوانی!)آشنا شدم،که مفهوم دیگه ای رو از زندگی نشونم دادن، وبیشتر از همه فرهاد عزیز ، با تفکر و تسلط خاص اش تو موسیقی و مرام جالبش تو زندگی(یه جور صادق هدایت update شده -از دید من-اگه بهش بر نخوره البته!)

----------------
پانوشت: آقا جان گیر ندید دوستای من از از 6-7 نفر بیشتر نیستند!، خوب البته دوست و آشنا خیلی با هم فرق دارند!