1- نفرین ملا:
اما ناقلان شکرشکن و راویان اخبار چنین حکایت کنند که در روزگارقدیم مطربی بود بس مشهور،
بزم بزمیان را با ساز و آواز خود گرم می‌کرد و دلشان را شاد.
و خود در این میان نانی در می‌آورد و خود و خانواده‌اش را سیر می‌کرد؛ هرچند که ملای شهر نان بدست آمده از مطربی را حرام می‌دانست و هرگاه که او را در کوی می‌دید روی برمی‌گرداند و با صدایی که بقیه هم بشنوند او را نفرین می‌کرد و از خدایش برای او طلب عذابی الیم!

مطرب اما پسری ذاشت بسیار کم رو و خجالتی
و مطرب هر چه می‌کرد نمی‌توانست او را همراه خودش به مجالس بزم ببرد تا او نیز کار پدر را بیآموزد .
پدر نگران آینده فرزند بود و برای همین نزد دانای شهر رفت.
ماجرا را بازگفت و راهنمایی خواست.
دانای بزرگ به پدر نگران پیشنهاد کرد که پسرش را مجبور کند به برای یک ماه هر روز از صبح تا شب جلوی در قهوه‌خانه شهر بنشیند.
نا ببیند بعد چه می‌شود.
پدر اما بنابر احتیاط پسر را به مدت دو ماه جلوی قهوه‌خانه نشاند.
بعد دورباره نزد دانای کل رفت و ماجرا را بگفت.
دانای کل از این سخن برآشفت و گفت پسرت دیگر به درد مطربی نمی‌خورد،فقط می‌تواند ملا بشود.
و بدین‌سان نفرین ملا برآورده شد.

2 -...
3 - ...

4- اپیدمی: انگار در این مملکت رسم است که اول کاری بکنند (درست یا غلط)بعد با وجود فیلم ،منکرش بشوندو دست اخر فیلم را مونتاژی بخوانند؛ ماجرای معجزه هزاره سوم و هاله نور را یادتان هست؟
------------------------------------------
بخش دو و سه را به احترام سالهایی یک نفر مدیر کتابخامه ملی بود و البته به احترام بعضی از دوستان حذف کردم.