tag:blogger.com,1999:blog-63230342011-11-18T21:54:01.764+03:30یادداشت‌های یک کچل از خود‌راضیرضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.comBlogger4721100tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-27226810271448891562010-11-13T23:14:00.000+03:302010-11-13T23:14:43.352+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">با چشم‌ها<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ز حیرتِ این صبحِ نابجای<br />خشکیده بر دریچه‌ی خورشیدِ چارتاق<br />بر تارکِ سپیده‌ی این روزِ پابه‌زای،<br />دستانِ بسته‌ام را<br />آزاد کردم از<br />زنجیرهای خواب.<br /><br />فریاد برکشیدم:<br /><strong>«ــ اینک<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; چراغ معجزه<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; مَردُم!<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; تشخیصِ نیم‌شب را از فجر<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; در چشم‌های کوردلی‌تان<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; سویی به جای اگر<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; مانده‌ست آن‌قدر،<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; تا<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; از<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; کیسه‌تان نرفته تماشا کنید خوب<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; در آسمانِ شب<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; پروازِ آفتاب را !<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; با گوش‌های ناشنوایی‌تان<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; این طُرفه بشنوید:<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; در نیم‌پرده‌ی شب<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; آوازِ آفتاب را!»</strong><br /><br /><strong>«ــ دیدیم</strong><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (گفتند خلق، نیمی)<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; <strong>پروازِ روشنش را. آری!»</strong><br /><br />نیمی به شادی از دل<br />فریاد برکشیدند:<br /><br /><strong>«ــ با گوشِ جان شنیدیم<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; آوازِ روشنش را!»</strong><br /><br />باری<br />من با دهانِ حیرت گفتم:<br /><br /><strong>«ــ ای یاوه<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; یاوه<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; یاوه،<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; خلایق!<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; مستید و منگ؟<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; یا به تظاهر<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; تزویر می‌کنید؟<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; از شب هنوز مانده دو دانگی.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; ور تایبید و پاک و مسلمان<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; نماز را<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; از چاوشان نیامده بانگی!»</strong><br /><br /><br /><br />هر گاوگَندچاله دهانی<br />آتشفشانِ روشنِ خشمی شد:<br /><br /><strong>«ــ این گول بین که روشنیِ آفتاب را<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; از ما دلیل می‌طلبد.»<br /></strong><br /><br />توفانِ خنده‌ها...<br /><br /><strong>«ــ خورشید را گذاشته،<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; می‌خواهد<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; با اتکا به ساعتِ شماطه‌دارِ خویش<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; بیچاره خلق را متقاعد کند<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; که شب<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; از نیمه نیز برنگذشته‌ست.»</strong><br /><br />توفانِ خنده‌ها...<br /><br />من<br />درد در رگانم<br />حسرت در استخوانم<br />چیزی نظیرِ آتش در جانم<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; پیچید.<br /><br />سرتاسرِ وجودِ مرا<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; گویی<br />چیزی به هم فشرد<br />تا قطره‌یی به تفتگیِ خورشید<br />جوشید از دو چشمم.<br />از تلخیِ تمامیِ دریاها<br />در اشکِ ناتوانیِ خود ساغری زدم.<br /><br />آنان به آفتاب شیفته بودند<br />زیرا که آفتاب<br />تنهاترین حقیقتِشان بود<br />احساسِ واقعیتِشان بود.<br />با نور و گرمی‌اش<br />مفهومِ بی‌ریای رفاقت بود<br />با تابناکی‌اش<br />مفهومِ بی‌فریبِ صداقت بود.<br /><br />□<br /><br />(ای کاش می‌توانستند<br />از آفتاب یاد بگیرند<br />که بی‌دریغ باشند<br />در دردها و شادی‌هاشان<br />حتا<br />&nbsp;&nbsp; با نانِ خشکِشان. ــ<br />و کاردهایشان را<br />جز از برایِ قسمت کردن<br />بیرون نیاورند.)<br /><br />□<br /><br />افسوس!<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; آفتاب<br />مفهومِ بی‌دریغِ عدالت بود و<br />آنان به عدل شیفته بودند و<br />اکنون<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; با آفتاب‌گونه‌یی<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; آنان را<br />اینگونه<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; دل<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; فریفته بودند!<br /><br />□<br /><br />ای کاش می‌توانستم<br />خونِ رگانِ خود را<br />من<br />&nbsp;&nbsp; قطره<br />&nbsp;&nbsp; قطره<br />&nbsp;&nbsp; قطره<br />&nbsp;&nbsp; بگریم<br />تا باورم کنند.<br /><br />ای کاش می‌توانستم<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ــ یک لحظه می‌توانستم ای کاش ــ<br />بر شانه‌های خود بنشانم<br />این خلقِ بی‌شمار را،<br />گردِ حبابِ خاک بگردانم<br />تا با دو چشمِ خویش ببینند که خورشیدِشان کجاست<br />و باورم کنند.<br /><br />ای کاش<br />می‌توانستم!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-2722681027144889156?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-13826985773203989532010-09-22T23:40:00.000+03:302010-09-22T23:40:18.888+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/TJpfFY0v-bI/AAAAAAAAASM/P5QljiNz-k4/s1600/p.txt.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/TJpfFY0v-bI/AAAAAAAAASM/P5QljiNz-k4/s320/p.txt.jpg" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">عکس ها از منبع ناشناس!</td></tr></tbody></table>مموتی جان!<br /><br />فقط بگو برای کی سخنرانی می کردی؟<br /><br />توی دوره دانشگاه استادی داشتیم که اخلاق اش کمی شبیه تو بود<br />یک بار یادم نیست به چه دلیلی کلاس اش را تعطیل کردیم<br />حتی یکی از این آدمهایی هم که همیشه توی کلاس برنامه را خراب می کنند هم توی کلاس نماند<br />اما استاد محترم 2 ساعت تمام توی کلاس ماند و برای صندلی های خالی درس داد!<br />کلی هم فرمول روی تخته نوشت<br />جلسه بعد هم بدون اینکه حرفی بزند ادامه درس را پیگیری کرد!<br />امروز بعد از 15 سال یا آن روز افتادم...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-1382698577320398953?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-67501293046228931952010-08-28T15:13:00.001+04:302010-08-28T15:15:10.370+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">پراید بدون شک یکی از مخرب‌ترین سلاحهای کشتار جمعی ایرانیان است<br />به نظر شما دنیا نیازی به جنگ با ایران دارد، وقتی که ایران به دست خودشان، خودشان را نابود می‌کنند؟<br />فقط کافی است کمی ماجرای تحریم بیشتر و سنگین‌تر شود<br />بعد از چند سال نسل ایرانی‌ها به دست خودشان نابود خواهد شد. <br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/THjoIqESeZI/AAAAAAAAARs/X1rCZfl2YWY/s1600/889c9a09686937b80124412c0ccb39d5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/THjoIqESeZI/AAAAAAAAARs/X1rCZfl2YWY/s320/889c9a09686937b80124412c0ccb39d5.jpg" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">عکس از http://www.shiraz-car.blogfa.com/post-413.aspx</td></tr></tbody></table><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-6750129304622893195?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-31079488551805214522010-08-26T17:11:00.000+04:302010-08-26T17:11:17.570+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><blockquote><span style="font-size: small;"><span style="font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span dir="RTL" lang="AR-SA">برخورد آقای خامنه‌ای با مهدی اخوان ثالث نمونه‌ای است گویا از برخورد مکتب و قدرت با هنر و هنرمند. رهبر ایران نقل می‌کند که پس از انقلاب به اخوان تلفن کردم و گفتم «بیایید توی میدان و با شعر، با زبان، از انقلاب حمایت كنید</span>».<br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">اخوان با همان آزادگی، زیرکی و رندی که در او بود پاسخ می‌دهد: «ما همیشه بر سلطه بوده‌ایم نه با سلطه</span>».<br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">آقای خامنه‌ای باقی حکایت را نمی‌گوید اما اخوان برای من و تنی دیگر گفت که چند روز پس از رد پیشنهاد خامنه‌ای چند نفری در خیابان راه بر اخوان می‌بندند و او را به شدت کتک می‌زنند. حقوق بازنشستگی اخوان نیز قطع می‌شود و</span>...... <br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">آقای خامنه‌ای در یکی از خطبه‌های نماز جمعه خود اخوان را «هیچ» خطاب کرد و اخوان یکی از زیباترین شعرهای زبان فارسی را با مطلع «هیچیم و چیزی کم</span>» <span dir="RTL" lang="AR-SA">در پاسخ به او سرود</span>.<br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">با شعر اخوان نام آقای خامنه‌ای، نه به دلیل «شاعری و شعرشناسی او»، که به دلیل برخورد ناانسانی او با اخوان، در تاریخ شعر معاصر فارسی ثبت شد</span>.&nbsp;&nbsp; (فرج سرکوهی)</span></span></blockquote>در همان سالهای اوج اختناق، کسانی هم بودند که با وجود بهانه هایی مانند به مصلحت نیست، یا ما که کاره ای نبودیم، یا در چهارچوب مسوولیت ما نبود، مستقل ماندند و خود را به قدرت نفروختند<br />و تاوانش را هم دادند.<br /><br /><div class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">هیچیم </span><span style="font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">هیچیم و چیزی کم</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">ما نیستیم از اهل این عالم که می بینید</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">وز اهل عالم های دیگر هم</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">یعنی چه؟ پس اهل کجا هستیم؟</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">از اهل عالم هیچیم و چیزی کم</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">غم نیز چون شادی برای خود خدایی ،عالمی دارد</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">پس زنده باش مثل شادی غم</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">ما دوستدار سایه های تیره هم هستیم</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">و مثل عاشق مثل پروانه</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">اهل نماز شعله و شبنم</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">اما هیچیم و چیزی کم</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">رفتم فراز بام خانه ، سخت لازم بود</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">شب بود و مظلم بود و ظالم بود</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">آنجا چراغ افروختم،اطراف روشن شد</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">و پشه ها و سوسکها بسیار</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">دیدم که اینک روشنایی خرده خواهد شد</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">کشتم اسیر بی مروت زرده خواهد شد</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">باغ شبم افسرده چون خون مرده خواهد شد</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">خاموش کردم روشنایی را</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">و پشه ها و سوسکها رفتند</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">غم رفت ، شادی رفت</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">و هول و حسرت ترک من گفتند</span><br />...<br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">از بام پایین آمدم آرام</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">همراه با مشتی غم و شادی</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">وبا گروهی زخم ها و عده ای مرهم</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">گفتیم بنشینم</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">نزدیک سالی مهلتش یک دم</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">مثل ظهور اولین پرتو</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">مثل غروب آخرین عیسای بن مریم</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">مثل نگاه غمگنانه ما</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">مثل بچه آدم</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">آنگه نشستیم و بی خوبی خوب فهمیدیم</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">باز آن چراغ روز و شب خامش تر از تاریک</span><br /><span dir="RTL" lang="AR-SA">هیچیم و چیزی کم</span>.</span><span style="font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><span class="post-author vcard"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-3107948855180521452?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-89204967557076959152010-08-20T00:52:00.000+04:302010-08-20T00:52:29.819+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; text-align: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/TG2Q752CAdI/AAAAAAAAARM/p_LRbB10nlo/s1600/rex.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/TG2Q752CAdI/AAAAAAAAARM/p_LRbB10nlo/s320/rex.jpg" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">فاجعه سینما رکس</td></tr></tbody></table>گفته می شود که در ماجرای (کودتای) ۲۸ امرداد سال ۳۲ پای خارجی ها در میان بوده<br />در ماجرای سینما رکس که از قضا در همین روز و ۲۵ سال بعد اتفاق افتاده چطور؟<br />آنجا هم پای انگلیس و آمریکا در میان بوده؟<br />چرا تمام گروه های حاکم در ایران(چه جناح اصول گرا و چه جناح اصلاح طلب) سعی در فراموشی ماجرای دوم دارند؟<br />حتی تمام نشانه های موجود هم باید پاک شوند(مثل خود سینما رکس که تبدیل به پاساژ شد)<br />چرا باید پیگیر ماجرایی شد که ممکن است پای کسانی را پیش بکشد که نه برای اصلاح طلبان خوش آیند باشد نه برای اصول گرایان؟<br />نه مصلحت نیست<br />بهتر است به همان ماجرای سال ۳۲ بپردازیم که برای دو جناح به اندازه کافی سوژه و خوراک دارد<br />یک طرف می تواتد به نقش روحانیون گیر بدهد و طرف مقابل هم به ملیون وحزب توده و هزار تا چیز دیگر<br />چیزی که اما این وسط می ماند ۴۰۰ نفری است که برای گرم شدن آتش انقلاب کباب شدند و کسانی که مجوز لازم <br />را برای آدم سوزی صادر کردند و نامشان شاید (شاید) در پس دود بدن های سوخته پنهان است <br /><br /><a href="http://www.radiozamaaneh.com/revolution/2008/08/print_post_88.html">این مطلب هم خواندنی است.</a><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-8920496755707695915?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-52764279708593809632010-07-30T12:16:00.002+04:302010-07-30T12:20:17.277+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">به بهانه انتشار نامه فوق محرمانه موسوی به خامنه‌ای!<br />بخشی از گزارش گالین‌دوپل نماینده ویژه سازمان ملل در سال 67<br /><blockquote>"... بر اساس این گزارش‌ها بین 24 تا 26 مرداد ماه سال 1367، اجساد 860 زندانی سیاسی بکجا در گورستانی در تهران دفن شدند( این گزارش مقدماتی به احتمالی، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، رییس وقت مجلس شورای اسلامی را برانگیخته بود که اوایل سال 67 - ظاهرا نسنجیده- اقرار کند :"شمار زندانیان سیاسی که در چند ماه گذشته کشته شده‌اند از 1000 تجاوز نمی کند!"- رقمی که به نظر او پذیرفتنی می‌آمد<br />در دی 1367، یک خبرنگار تلوزیونی اتریشی از میرحسین موسوی-نخست وزیر وقت- پرسید که در باره ادعاهایی که در رسانه‌های غربی در مورد کشتار مجاهدین منتشر شده است چه نظری دارد<br />پاسخ موسوی این بود:"آنها(زندانیان سیاسی) قصد داشتند به قتل و کشتار مردم ادامه دهند و ما ناچار بودیم مانع اجرای این توطئه بشویم؛ در چنین مسایلی ما به کسی رحم نمی‌کنیم"<br /></blockquote>و البته نخست وزیر محبوب امام فراموش کرده بود بیشتر کسانی که اعدام شدند فقط یک هوادار ساده بودند، در حد همراه داشتن روزنامه و بقیه خیلی قبل‌تر توسط خلخالی-قاضی شرع محبوب امام- اعدام شده بودند<br /><br />یک پرسش ساده از نخست وزیر محبوب امام:<br />مجازات کسی که ار محل اختفای مواد مخدر آگاه باشد و خبر ندهد چیست؟<br />مجازات کسی که ۲۰ سال کشتار را مخفی کند چیست؟<br />اشتباه نکنید، حرفی از مجازات برای شما نیست، اما پذیرفتن اشتباه و پوزش‌خواهی از خانواده کشته شده‌گان آن سال‌ها کوچکترین کاری است که می‌توانید بکنید.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-5276427970859380963?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-68254479399333256482010-06-14T13:47:00.001+04:302010-06-14T13:48:19.384+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">روزگاری<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; با خود<br />دردمندانه می‌اندیشیدم<br />که پیام از توفان‌ها نرسید<br />و نسیمی که فرازآمد از گردنه‌های صعب<br />بر جسدهایی بیهوده وزید ــ<br />به جسدهایی<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; آونگ<br />بر امیدی موهوم‌ـ<br /><br />لیک اکنون دیگر<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>مختوم</b><br />من هراسم نیست<br />اگر این رؤیا در خوابِ پریشانِ شبی می‌گذرد<br />یا به هذیانِ تبی<br />یا به چشمی بیدار<br />یا به جانی مغموم...<br /><br />نه<br />من هراسم نیست:<br /><br />ز نگاه و ز سخن عاری<br />شب‌نهادانی از قعرِ قرون آمده‌اند<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; آری<br />که دلِ پُرتپشِ نور اندیشان را<br />وصله‌ی چکمه‌ی خود می‌خواهند،<br />و چو بر خاک در افکندندت<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; باور دارند<br />که سعادت با ایشان به جهان آمده است.<br /><br />باشد! باشد!<br />من هراسم نیست،<br />چون سرانجامِ پُراز نکبتِ هر تیره‌روانی را<br />که جنایت را چون مذهبِ حق موعظه فرماید می‌دانم چیست<br />خوب می‌دانم چیست.<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; شاملو </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-6825447939933325648?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-19451823604240235542010-06-07T16:55:00.000+04:302010-06-07T16:55:53.928+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br />برخورد حضرت علی(ع) با فرد افراطی که سپاه طلحه و زبیر را مشرک و ظالم معرفی کرد<br /><blockquote>پس از جنگ جمل وقتی علی(ع) قدم به کوفه گذاشت، اهالی کوفه به استقبال حضرت آمده و هر یک به گونه ای این پیروزی را به آن حضرت تبریک و تهنیت می گفتند. در این بین ناگاه عبدالله بن وهب راسبی که بعدها یکی از سرکرده های خوارج شد، سپاه طلحه و زبیر را به کفر و شرک متهم کرده و گفت: «والله انهم الباغون الظالمون الکافرون المشرکون؛ قسم به خدا آنها ستمگر و ظالم و کافر و مشرک بوده اند».<br /><br />علی(ع) در حالی که به اقتضای مجلس شادی پیروزی می توانست از برخورد افراطی عبدالله بن وهب صرف نظر کند، به خشم آمده و به شدت این گرایش و قضاوت تند را کوبید و فرمود: ثکلتک أمّک، ما أقواک بالباطل و أجرأک علی أن تقول ما لم تعلم، أبطلت یا ابن السوداء، لیس القوم کما تقول لو کانوا مشرکین سبینا (نساءهم) و غنمنا أموالهم و ماناکحناهم و لاوارثناهم؛ مادرت به عزایت بنشیند! چه چیزی تو را این قدر در راه باطل تقویت کرده و جرأت بخشیده که چیزی را که نمی دانی بگویی؛ سخن باطلی گفته ای ای پسر زن سیاه چهره؛ آنها آنطور که تو می گویی نیستند؛ <b>اگر آنها مشرک بودند ما زنانشان را (پس از جنگ) اسیر کرده و اموالشان را غنیمت می گرفتیم و با یکدیگر ازدواج نمی کردیم و از یکدیگر ارث نمی بردیم</b>.</blockquote><br /><br />من گناهی ندارم، این حرف امیرالمومنین است به نقل از روزنامه وزین کیهان اسلامی...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-1945182360424023554?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-86651752486320967492010-06-04T13:02:00.000+04:302010-06-04T13:02:44.513+04:30عاشقان<br />سر شکسته گذشتند،<br />شرمسار ترانه هاي بی هنگام خويش.<br />و کوچه ها بی زمزمه ماند صدای پا.<br />سربازان<br />شکسته گذشتند، خسته<br />بر اسبان تشريح،<br />و لته های بی‌رنگ غروری<br />نگون سار<br />بر نيزه هايشان.<br /><br /><br />تو را چه سود<br />فخر به فلک بر، فروختن<br />هنگامی که<br />هر غباره راه لعنت شده نفرين‌ات ميکند؟<br />تو را چه سود از باغ و درخت<br />که با ياسها، به داس سخن گفته‌ای.<br />آن جا که قدم بر نهاده باشی<br />گياه، از رستن تن می زند<br />چرا که تو<br />تقوای خاک و آب را، هرگز<br />باور نداشتی.<br /><br /><br />فغان!که سرگذشت ما<br />سرود بی اعتقاد سربازان تو بود<br />که از فتح قلعه روسپيان<br />باز می آمدند.<br />باش تا نفرين دوزخ از تو چه سازد،<br />که مادران سياه‌پوش<br />ـداغ داران زيبا ترين فرزندان آفتاب و باد ـ<br />هنوز از سجاده ها<br />سر بر نگرفته اند!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-8665175248632096749?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-70952519276178060702010-05-24T09:54:00.001+04:302010-05-24T09:58:40.866+04:30هرچه می‌کذرد بیشتر جبر باورمی‌شوم<br />نه به علت موجود موهومی به نام قادر متعال<br />بیشتربه خاطر آدم‌های دور و برم.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7095251927617806070?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-28744241682896189522010-05-19T14:00:00.001+04:302010-05-19T14:27:35.694+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">ناریخ مطلب را بخوانید حتما!<br /><div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><blockquote>.... اگر بااین نیروی مخرب جامعه و تاریخ کهن ( یعنی دستاربندان ) تسویه حساب نشود؛ خواه انقلاب مشروطه بشود یا نشود؛ این میکرب ها میمانند و من می ترسم در آینده نزدیکی چشم باز کنید و ببینید " هشتصد ملا یکجا خلق شده ". ملا همه امور مملکت را بدست گرفته؛ همه ثروت شما را بر باد داده؛ و شما را به امان خدا سپرده و افسارتان را به بیگانگان رها کرده ....</blockquote><br /><div style="text-align: center;"><blockquote>( روزنامه ملا نصرالدین . شماره 25 - سال 1908 میلادی )</blockquote></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-2874424168289618952?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-89079506330560703942010-05-09T19:47:00.000+04:302010-05-09T19:47:50.621+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><blockquote><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/S-bR-SiObTI/AAAAAAAAAQw/Tl3BO_pV8zE/s1600/kamangar.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/S-bR-SiObTI/AAAAAAAAAQw/Tl3BO_pV8zE/s320/kamangar.jpg" /></a></div>خبر کوتاه بود :<br />&nbsp;&nbsp; - " اعدام شان کردند "<br />خروش ِ دخترک برخاست<br />لبش لرزید<br />دو چشم ِ خسته‌اش از اشک پر شد... <br />گریه را سر داد ...<br />و من با کوششی پر درد اشکم را نهان کردم<br />- چرا اعدامشان کردند ؟<br />می پرسد ز من با چشم ِ اشک آلود<br />چرا اعدام شان کردند ؟<br /><br />عزیزم دخترم !<br />آنجا ،<br />شگفت انگیز دنیایی ست :<br />دروغ و دشمتی فرمانروایی می کند آنجا<br />طلا ، این کیمیای خون ِ انسان ها<br />خدایی می کند آنجا<br />شگفت انگیز دنیایی که همچون قرن های دور<br />هنوز از ننگ ِ آزار ِ سیاهان دامن آلوده ست<br />در آنجا حق و انسان حرف هایی پوچ و بیوده ست<br />در آنجا رهزنی ، آدمکشی ، خونریزی آزاد است<br />و دست و پای آزادی ست در زنجیر<br /><br />عزیزم دخترم !<br />آنان<br />برای دشمنی با من<br />برای دشمنی با تو<br />برای دشمنی با راستی<br />اعدام شان کردند<br />و هنگامی که یاران<br />با سرود ِ زندگی بر لب<br />به سوی مرگ می رفتند<br />امیدی آشنا می زد چو گل در چشم شان لبخند<br />به شوق ِ زندگی آواز می خواندند<br />و تا پایان به راه ِ روشن ِ خود با وفا ماندند<br />عزیزم !<br />پاک کن از چهره اشکت را ز جا برخیز !<br />تو در من زنده ای ، من در تو ، ما هرگز نمی میریم<br />من و تو با هزاران ِ دیگر<br />این راه را دنبال می گیریم<br />از آن ِ ماست پیروزی<br />از آن ِ ماست فردا با همه شادی و بهروزی<br />عزیزم !<br />کار ِ دنیا رو به آبادی ست<br />و هر لاله که از خون ِ شهیدان می دمد امروز<br />نوید ِ روز ِ آزادی ست</blockquote><div style="text-align: center;">هوشنگ ابتهاج - ه. ا. سایه</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-8907950633056070394?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-43678634320623922002010-05-07T16:31:00.000+04:302010-05-07T16:31:33.045+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/S-QAlOz4j_I/AAAAAAAAAQo/vSlEo13oR4A/s1600/Tchaikovsky.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/S-QAlOz4j_I/AAAAAAAAAQo/vSlEo13oR4A/s320/Tchaikovsky.jpg" /></a></div>پیوتر ایلیچ چایکوفسکی<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-4367863432062392200?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-78534844779669607932010-05-04T21:14:00.001+04:302010-05-04T21:16:28.566+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><blockquote>بسیار امیدوار بودم که ایران را در حلقه دوستان ثابت خود درآورم و برای اینکار کوشیدم تا آنرا تبدیل به کشوری مدرن و مترقی و فعال کنم.<br />فکر می کردم این کشور نیز به منافع حقیقی خود پی برده است.<br />ولی درست در موقع حساس و حیاتی، دریافتم که مساعی دولت انگلستان و عمال آن در جلوگیری از این برنامه از تمام کوشش های من موثرتر بوده است.</blockquote><div style="text-align: center;">&nbsp;ناپلئون-خاطرات سنت هلن</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7853484477966960793?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-30669147057714159772010-04-26T10:01:00.003+04:302010-04-27T17:33:45.112+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/S9UhVq_-TeI/AAAAAAAAAQg/8FcEGnUZVMw/s1600/Filkhising.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/S9UhVq_-TeI/AAAAAAAAAQg/8FcEGnUZVMw/s320/Filkhising.JPG" /></a></div>امروز وارد اینجا شدم دیدم اون بالای وبلاگ نوشته:<br />بسم الله ارحمن الرحیم!!!<br />گفتم عجب این را کی نوشتم که خودم هم نفهمیدم؟<br />بعد فکر کردم کار لشگرسایبری اسلام است! و حتما برادران و خواهران سایبری اینجا راهم مورد عنایت قرار داده‌اند<br />بعد دیدم که نخیر همه چیز وبلاگ سرجایش است،<br />خب اگر برادران و خواهران سایبری اینجارامورد عنایت قرارداده بودند که همه چیز را پاک می‌کردند...<br />خب<br />وقتی خواستم وارد بلاگر بشوم تازه متوجه شدم که بله<br />جناب بلاگر دوباره مورد عنایت قرار گرفته‌اند(اگریادتان باشد، بلاگر عزیز مدتی ‍پیش هم مورد عنایت قرار گرفته بود ولی بعد از مدتی رفع عنایت شد)<br />در هر حال به کمک جناب اوبونتو و دنیای لینوکس ما که فعلا در دنیای بدون عنایت زندگی می‌کنیم<br />ولی اگر شما در بالای وبلاگ آن جمله عجیب را مشاهده می‌فرمایید به دل نگیرید، چیزی که می‌بینید قسمت بالای صفحه عنیاتینگ قمهوری اسلامی است، هر چند می‌تواند یک تناقض خنده‌دار هم باشد با نوشته‌های اینجا...</div><br />,<hr width='70%'/>پ.ن:ظاهرا عنايتينگ بلاگر را برداشته‌اند ولي خوب هنوز عكس‌هاي آپلود شده بر روي بلاگر مورد عنايت‌اند...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-3066914705771415977?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-59203532116181157822010-04-18T18:24:00.000+04:302010-04-18T18:24:30.897+04:30۱- وقتی کسی می‌گوید اسلام واقعی این نیست، یا اسلام واقعی جور دیگری بوده و دوست دارد برگردیم به صدر اسلام، به خصوص وقتی طرف کمی هم اهل فکر کردن باشد، مو بر تن آدم راست می‌شود!<br /><br />کمی تاریخ اسلام رابخوانید لطفا!<br />به خصوص در مورد رفتار اسلام با قوم شکست خورده،<br />یا در مورد کنیزان وبردگان<br />یک مقدار رفتارشناسی بخوانید لطفا، بعد هم سیره رسول اسلام رابررسی کنید<br />همین!<br /><br />۲- وقتی کسی می‌گوید که باید به آرمان‌های اول انقلاب برگردیم یابه آرمان‌های امام راحل اینبار ترجیح می‌دهم خودم را دار بزنم!<br />کمی تاریخ انقلاب رابخوانید لطفا!<br />اگر درمورد قبلی مرجع قابل اعتماد کم بود، در این مورد تادلتان بخواهد مرجع زنده هم داریم!<br />یعنی جدا دل این آدم‌ها برای کشتارهای دهه ۶۰ تنگ شده؟<br />برای محاکمه‌های چند دقیقه‌ای و اعدام‌ها؟<br />برای کشتار خانوادگی کردها؟ <br />نمی‌فهمم چطور یک دانشجوی امروز می‌تواند خون ریخته شده آنهمه دانشجوی آن سالها رانادیده بگیرد و از پشت سر کسی سینه بزند که دوست دارد طبق رهنمودهای امام راحل رفتارکند.<br />نمی‌فهمم چطور به دانشجوی ستاره‌دار اعتراض می‌کنیم ولی گزینش‌هاوتحقیق‌های محلی آنروزها رانادیده می‌گیریم...<br />کتاب خاطرات خلخالی را بخوانید لطفا!<br />البته فراموش هم نفرمایید که جناب عالیجناب سبز‌پوش و عالیجناب سیدخندان ازهمان گروهوگرایش فکری هستند<br />کمی به لیست کسانی که درمراسم ختم خلخالی حضور داشتند فکر کنید.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-5920353211618115782?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-81562890387353183682010-01-15T09:45:00.001+03:302010-01-15T09:45:42.935+03:30من صدای انقلاب شما رو شنیدم!<br />ماجراهای مناظره‌ها شما رو یاد این جمله شاه نمی اندازه؟<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-8156289038735318368?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-88626346110096907822010-01-12T09:33:00.000+03:302010-01-12T09:33:17.722+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">برای برخی دوستان تا&nbsp; به یاد بیاورند که در دوران کشتار کسانی هم بودند که برعکس عالیجناب موسوی سکوت نکردند.<br />فراموش نکنیم که اگر موسوی نخست وزیر بود و قدرتی نداشت، سیرجانی فقط نویسنده بود...<br />والبته تاوان‌اش را هم داد<br />یاد باد:<br /><blockquote><div align="justify"><span style="color: black; font-size: small;">جناب آقای خامنه ‏ای </span> <br /></div><br /><span style="color: black; font-size: small;"> پیام عتاب ‏آمیز جناب عالی را آقای صابری برایم خواند، و متاسف شدم، نه به علت این که مورد قهر ‏آن مقام معظم قرار گرفته ‏ام و به زودی امت همیشه در صحنه حزب‏ الله حسابم را خواهند رسید که مرگ در راه دفاع از ‏حق شهادت است و ما مرگ شهادت از خدا خواسته ‏ایم. تاسف و تاثرم از پندارهای باطل خویش بود و امیدهای برباد ‏رفته ‏ام درباره سعه صدر جناب عالی و سرنوشتی که ملت ایران در دوران رهبری شما خواهند داشت.‏</span><br /><span style="color: black; font-size: small;"> بگذریم از لحن توهین ‏آمیز پیام که حتی قاصد را شرمنده کرده بود و از هر مسلمان با تقوایی بعید می‏نمود تا چه رسد ‏به رهبر مسلمانان جهان. حیرتم از این است که جناب عالی به استناد کدامین سند و قرینه و امارت مرا مرتد قلمداد ‏کردید و نامعتقد به اسلام. اگر مستند به نوشته‏ های من است ای کاش موردش را مشخص می فرمودید، و اگر مبتنی بر ‏واردات غیبی است و اشراف بر ضمایر که انالله و اناالیه راجعون.‏</span><br /><span style="color: black; font-size: small;"> ‎ ‎</span><br /><span style="color: black; font-size: small;"> می ‏دانم در حکومتی که مرحوم شریعتمداری با آن مقام فقاهت، مهندس بازرگان با آن تقوای دینی و سیاسی، آیت ‏الله ‏منتظری با آن سوابق مبارزاتی دق‏مرگ و خانه‏ نشین و مطرودند، تکلیف امثال بنده معلوم است و بر ما کجا برازد دعوی ‏بی‏ گناهی.‏</span><br /><span style="color: black; font-size: small;"> و می دانم رهبر جلیل القدری که با یک نهیبش نمایندگآن مجلس اسلامی در لاک سکوت و وحشت می‏خزند، البته ‏می تواند با تیغ بیدریغ تکفیر حمله بر من درویش یک قبا آرد.‏</span><br /><span style="color: black; font-size: small;"> فرموده بودید چرا این همه مزایای حکومت اسلامی را ندیده ‏ام و به تمجید نپرداخته ‏ام. این وظیفه اخلاقی را شاعران و ‏نویسندگان محترمی که با چرخشی ناگهانی در سلک هواداران ولایت فقیه درآمده ‏اند بهتر و موثرتر انجام می‏دهند. ‏وانگهی رژیمی که علاوه بر فرستنده‏ های رادیویی و تلویزیونی هزاران مسجد و منبر و مجلس را در اختیار دارد چه نیازی ‏به مدیحه ‏سرایی مطرودان دارد، به خصوص نویسنده کج‏ سلیقه‏ ای که هرگز در مدح هیچ امیر و حاکمی قلم نزده است.‏</span><br /><span style="color: black; font-size: small;"> فرموده بودید چرا در انتقاد از حکومت شاه به جزئیات اداری پرداخته ‏ام؟ از همین انتقادهای جزئی هم شرمنده ‏ام که ‏بحمدالله در این ده سال فرصت‏ شناسان حق مطلب را ادا کرده ‏اند و بر حاکم معزول تاخته ‏اند. وضع من در زمان شاه نیز ‏مانند امروزم بود. مینوشتم و چاپ می‏شد و منتشر نمی‏گشت، دیکتاتور مغرور بدعاقبت می‏پنداشت با شکستن قلمها و زجر آزادگان بر دوام حکومت خود می ‏افزاید. قطعا مقالات سانسور شده من در بایگانی ساواک موجود است. بفرمایید ‏مطالب از "یغما" و "خواندنیها" بیرون کشیدهِ مرا در مقوله سیاست فرهنگی، ماجرای کاپیتولاسیون، مضحکه تغییر ‏تاریخ، شعبده جشنهای شاهنشاهی به حضورتان بیاورند تا بدانید بوده ‏اند مردم از جان گذشته‏ای که به هیچ دعوی ‏مبارزه و پیوستگی به دارودسته‏ ای از بیان حقایق پروایی نداشته ‏اند.‏</span><br /><span style="color: black; font-size: small;"> اما در مورد کتابهای توقیف‏ شده بنده واقعا نمی‏دانم کجایش حمله به اسلام است یا اساس حکومت اسلامی. من ذاتا ‏از ریا و دروغ و تبعیض و ستم متنفرم و این نفرت در نوشته ‏هایم منعکس است. اگر خدای ناخواسته همچو فاسدی در ‏دستگاه حکومت حاضر این است که انتقاد از هر مسندنشین و مسئولی حمل بر "زیرسوال بردن رژیم" می‏شود و لطمه ‏زدن به اساس اسلام و بهانه‏ ای برای سرکوبی و اختناق و نتیجه‏ اش همین که می‏بینیم. من به آنچه در کتابهای توقیف ‏و خمیر شده ‏ام نوشته ‏ام عمیقا اعتقاد دارم و در هر محکمه‏ ای حاضر به پاسخ‏گویی ‏ام. اگر واقعا خلاف اسلام یا حکومت ‏واقعی اسلامی است، چرا بدین شیوه ‏های غیر اخلاقی با من رفتار می‏کنند. مگر مملکت قانون ومحکمه ندارد؟</span><br /><span style="color: black; font-size: small;"> جناب آقای خامنه ‏ای توقع مردم مسلمان ایران از حکومت اسلامی جز اینهاست که می‏کنند. در رژیم کمونیستی تکلیف ‏خلایق معلوم است. همه فضایل و امتیازات در نیروی کار مفید افراد ملت خلاصه می‏شود و مناصب و مقامات در دست ‏طبقه کارگر است و استبداد کارگری حاکم بر جامع، در ممالک سرمایه ‏داری تمول و درآمد بیشتر ضامن قدرت اجتماعی ‏است و سرنوشت مردم در قبضه کسانی که به هر شیوه و از هر طریق صاحب آلاف و الوفی شده ‏اند. اما در حکومت ‏اسلامی ضابطه چیست؟ آیا فضایل منحصر به نماز و دعای بیشتر است و روزه طولانی‏تر و سجده غلیظ تر و لقب حاجی ‏و انبوهی محاسن و کلفتی دستار و دعوی بسیار، یا به حکم آیه کریمه ان اکرمکم عندالله اتقیکم فضیلت افراد محصول ‏تقرب به حق است و قرب یزدان در گرو تقوی؟</span><br /><span style="color: black; font-size: small;"> اگر چنین است اجازه فرمایید بی‏ هیچ ملاحظه و پروایی عرض کنم بسیاری از اعمال سران حکومت خلاف تقواست. این ‏را به تجربه شخصا دریافته‏ ام و اثباتش اگر خواستید آسان است. بگذریم از دو سال اول که نابسامانی ها جواز ‏آشفته‏ گویی ها و آشفته ‏کاریها بود. در همین چندماه اخیر بزرگانی که در خبرنامه ‏ها و جراید مرا عضو حزب توده و خدمتگزار ‏شاه و مامور ساواک معرفی کردند، هم از معصیت سنگین بهتان باخبر بودند و هم از نحوه زندگی و خلق ‏و خوی من، به ‏فرض این که با گذشته زندگی بنده آشنایی نداشتند به فیض مقام و موقعیت خویش می‏توانستند از دستگاه اطلاعاتی ‏کشور جویای سوابق شوند و آنگاه دست به قلم ببرند، یا کسانی را مامور، که مزاحمت هایی از قبیل سنگ‏ پراندن و ‏شعارنویسی بر درویوار خانه‏ ام کنند.‏</span><br /><span style="color: black; font-size: small;"> جناب آقای خامنه‏ ای بنده به خلاف حکم قاطع شما مسلمانی، صافی اعتقادم، و به دین و عقیده ‏ام مباهات می‏کنم. هیچ ‏ابله مخالف اسلامی نمی‏آید پانزده سال عمر خود را صرف تصحیح و چاپ مفصل‏ترین تفسیر قرآن کند. کسی که به ‏اسلام بی ‏اعتقاد است، با چه انگیزه ‏ای قصیده "این بارگه که پایه‏ اش از عرش برتر است" را تقدیم آستانه قم می‏کند؟ ‏کسی که دلبسته اسلام نیست در شرایط حاضر خاموش می‏ نشیند تا به نام مقدس اسلام هر ناروائی بر مردم تحمیل ‏شود و اساس اعتقادشان متزلزل گردد.‏</span><br /><span style="color: black; font-size: small;"> جناب آقای خامنه‏ ای، من بیش از هر مسلمان متعصبی با سلطه و نفوذ اجانب به هر صورت و در هر مرحله اعم از ‏شرقی و غربی در وطن عزیزم مخالفم و بیش از بسیاری از مدعیان به حقانیت شریعت اسلام معتقد. به هیچ حزب و ‏دسته و گروهی نه در گذشته بستگی داشته‏ ام و نه بعد از این می توانم داشته باشم. اگر هوس جاه و منصب داشتم ‏در سال 57 دعوت وزارت را با سرعت و صراحت رد نمی کردم، و اگر در طمع مال و منال بودم مجبور نمی ‏شدم درین ‏سالهای پیری و ممنوع‏ القلمی خانه مسکونیم را که تنها مایملکم در پهنه جهان بود بفروشم و صرف معاش کنم. ‏آدمیزاده‏ ام، آزاده ‏ام و دلیلش همین نامه، که در حکم فرمان آتش است و نوشیدن جام شوکران. بگذارید آیندگان بدانند که ‏در سرزمین بلاخیز ایران هم بودند مردمی که دلیرانه از جان خود گذشتند و مردانه به استقبال مرگ رفتند.‏</span><br /><span style="color: black; font-size: small;"> </span><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: black; font-size: small;"> با تقدیم احترام- <b>سعیدی سیرجانی</b></span></div></blockquote><a href="http://xalvat.com/Digaran/Adabi/Iran/Adabi-Iran3/Saeedi/Sirjani.htm">منبع نامه</a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-8862634611009690782?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-11701657290886068952009-12-30T14:09:00.002+03:302009-12-30T16:15:32.989+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SzstP_mr6JI/AAAAAAAAAQQ/rrxs53cIIHk/s1600-h/zarghami1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SzstP_mr6JI/AAAAAAAAAQQ/rrxs53cIIHk/s320/zarghami1.jpg" /></a><br /></div>می‌دانی حاج عزت؟<br />هر کاری جنم‌اش را می‌خواهد<br />سواد اش را می‌خواهد<br />و مهم‌ترازهمه مقبولیت می‌خواهد<br /><br />تو نه سخنران خوبی هستی<br />نه مقبولیت‌اش را داري<br />خودت که می‌دانی حتی در صدا وسیما هم، کسانی که تورا داخل آدم حساب می‌کنند زیاد نیستند.<br /><br />تو دربهترین حالت فقط کاریکاتوری ازمحمد سعید الصحاف هستی!<br />نه حتی خود صحاف!<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SzsuhqhfCgI/AAAAAAAAAQY/NVtQGCLqR3o/s1600-h/zarghami.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SzsuhqhfCgI/AAAAAAAAAQY/NVtQGCLqR3o/s320/zarghami.jpg" /></a><br /></div>فیلم‌هایی را که میسازی و نمایش‌هایت حتی مسخره تر از حرف‌های صحاف است که از امنیت بغداد می‌گفت.<br />تو حتی مثل گوبلزشجاعت خودکشی را هم نداری...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-1170165729088606895?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-15602216098190235482009-12-29T20:28:00.000+03:302009-12-29T20:28:44.863+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">من کافرم<br />بر کفر خویشتن ایمان دارم .<br />و از خدای شما<br />و نظام و رهبرتان<br />چون روح مرگ بیزارم<br /><br />بر باد باد<br />جان جهان تان<br />در گرد باد پر تف توفان مردمان<br />بر چیده باد خیمه ی بیداد<br />در شعله های شکفته ی فریاد<br />و گر گرفتن عمامه ها و عبا ها<br />و ریش ها و ردا ها<br /><br />ایران ما<br />جهنم تان باد<br />غاصبان !<br /><br />روزی اگر که " غصه سر آید "<br />بر گور آن امام جماران<br />خواهم نوشت ؛ با تف و تحقیر :<br />نفرت به تو ؛ و دودمان و تبارت باد<br />ای سید اسیر کش جلاد !<br />نفرت به جانشینانت<br />نفرت به زاد و رودت باد !<br /><br /><div style="text-align: center;">حسن حسام<br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-1560221609819023548?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-39307236291891634642009-12-21T09:39:00.000+03:302009-12-21T09:39:59.689+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/Sy8MzgS-WMI/AAAAAAAAAP8/VPrI5YJHjRs/s1600-h/200px-Montazeri.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/Sy8MzgS-WMI/AAAAAAAAAP8/VPrI5YJHjRs/s320/200px-Montazeri.jpg" /></a><br /></div>نمی‌دانم مردن یک شیخ‌ ساده لوح(؟!)چرا باید اینقدر ترسناک باشد...<br />اینقدر که خبرمرگش بایکوت شود<br />روزنامه‌ها&nbsp; از نوشتن در باره‌ااش منع شوند و خنده‌دار تر از همه باز هم لنگر کشتی‌ها یا دم دلفین‌ها به اینترنت گیر کند!<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-3930723629189163464?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-75751733379531176732009-12-02T20:11:00.003+03:302010-01-17T19:49:00.298+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C_%D9%86%DA%98%D8%A7%D8%AF">برای مموتی </a><br /></div>ملامیرزا<a href='#b1'>¹</a>، یک روز در خانه ی خود بر لب حوض آب نشسته و شاگردان وی به دورش حلقه زده بودند و هر کدام به نوبه ی خود درباه ی این بحث می کردند که آیا دانشهای تجربی بر دانشهای نظری ترجیح دارد یا علوم نظری بر دانشهای تجربی؟ و هر کس در اثبات نظر خود دلایلی می آورد.<br />ملامیرزا مدتی سخنان آنان را گوش داد. سپس از شاگردان پرسید: در این حوض چیست؟<br />گفتند: آب.<br />گفت: نه خیر! در این حوض اصلاً آبی وجود ندارد.<br />شاگردان پرسیدند: چطور؟<br />ملامیرزا به استدلالات منطقی و فلسفی پرداخت و به چندین دلیل معقول و برهان محکم ثابت کرد که آبی در آن حوض نیست. <br />هیچ یک از شاگردان بر جواب و ردّ استدلالات او قادر نشد. <br />پس خود او گفت: می دانید جواب درست به این حرفها چیست؟<br />گفتند: نه ! ملامیرزا تبسّمی کرد و کفی از آب پرکرده، به هوا پاشید و گفت: این است جواب همه ی آن دلایل!<br />------------------<br /><a name="b1">پ.ن 1: نویسنده ی حاشیه بر معالم الاصول</a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7575173337953117673?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-67873532746198802442009-11-23T23:38:00.002+03:302009-11-23T23:38:39.184+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">می‌شود در فاضلاب شنا کرد و تصور کرد که در دریا شنا می‌کنی!<br />این تغییری در ماهیت فاضلاب ایجاد نمی‌کند.<br />هر چند شاید شنا را تحمل‌پذیرتر کند...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-6787353274619880244?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-58589160961627152402009-11-10T15:24:00.000+03:302009-11-10T15:24:41.869+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SvlUZRNuOoI/AAAAAAAAAPs/A0VftVEvMLw/s1600-h/0,,4875191_4,00.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SvlUZRNuOoI/AAAAAAAAAPs/A0VftVEvMLw/s320/0,,4875191_4,00.jpg" /></a><br /></div>حیف شد مارسل،<br />خیلی حیف شد...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-5858916096162715240?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-77027261745411977092009-11-03T22:32:00.004+03:302009-11-03T22:46:58.941+03:30يكي بود يكي نبود<br />زير گنبد كبود<br />لخت و عور تنگ غروب سه تا پري نشسه بود.<br />زار و زار گريه مي كردن پريا<br />مث ابراي باهار گريه مي كردن پريا.<br /><br />گيس شون قد كمون رنگ شبق<br />از كمون بلن ترك<br />از شبق مشكي ترك.<br />روبروشون تو افق شهر غلاماي اسير<br />پشت شون سرد و سيا قلعه افسانه پير.<br /><br />از افق جيرينگ جيرينگ صداي زنجير مي اومد<br />از عقب از توي برج شبگير مي اومد...<br /><br />" - پريا! گشنه تونه؟<br />پريا! تشنه تونه؟<br />پريا! خسته شدين؟<br />مرغ پر شسه شدين؟<br />چيه اين هاي هاي تون<br />گريه تون واي واي تون؟ "<br /><br />پريا هيچي نگفتن، زار و زار گريه ميكردن پريا<br />مث ابراي باهار گريه مي كردن پريا<br /><br /><br />" - پرياي نازنين<br />چه تونه زار مي زنين؟<br />توي اين صحراي دور<br />توي اين تنگ غروب<br />نمي گين برف مياد؟<br />نمي گين بارون مياد<br />نمي گين گرگه مياد مي خوردتون؟<br />نمي گين ديبه مياد يه لقمه خام مي كند تون؟<br />نمي ترسين پريا؟<br />نمياين به شهر ما؟<br /><br />شهر ما صداش مياد،<br />صداي زنجيراش مياد-<br /><br />پريا!<br />قد رشيدم ببينين<br />اسب سفيدم ببينين:<br />اسب سفيد نقره نل<br />يال و دمش رنگ عسل،<br />مركب صرصر تك من!<br />آهوي آهن رگ من!<br />گردن و ساقش ببينين!<br />باد دماغش ببينين!<br /><br />امشب تو شهر چراغونه<br />خونه ديبا داغونه<br />مردم ده مهمون مان<br />با دامب و دومب به شهر ميان<br />داريه و دمبك مي زنن<br />مي رقصن و مي رقصونن<br />غنچه خندون مي ريزن<br />نقل بيابون مي ريزن<br />هاي مي كشن<br />هوي مي كشن:<br /><br />" - شهر جاي ما شد!<br />عيد مردماس، ديب گله داره<br />دنيا مال ماس، ديب گله داره<br />سفيدي پادشاس، ديب گله داره<br />سياهي رو سياس، ديب گله داره " ...<br /><br />پريا!<br />ديگه تو روز شيكسه<br />دراي قلعه بسّه<br />اگه تا زوده بلن شين<br />سوار اسب من شين<br />مي رسيم به شهر مردم،<br /> ببينين: صداش مياد<br />جينگ و جينگ ريختن زنجير برده هاش مياد.<br />آره ! زنجيراي گرون، حلقه به حلقه، لابه لا<br />مي ريزن ز دست و پا.<br />پوسيده ن، پاره مي شن<br />ديبا بيچاره ميشن:<br /><br />سر به جنگل بذارن، جنگلو خارزار مي بينن<br />سر به صحرا بذارن، كوير و نمك زار مي بينن<br /><br />عوضش تو شهر ما... [ آخ ! نمي دونين پريا!]<br />در برجا وا مي شن، برده دارا رسوا مي شن<br />غلوما آزاد مي شن، ويرونه ها آباد مي شن<br />هر كي كه غصه داره<br />غمشو زمين ميذاره.<br />قالي مي شن حصيرا<br />آزاد مي شن اسيرا.<br />اسيرا كينه دارن<br />داس شونو ور مي ميدارن<br />سيل مي شن: گرگرگر!<br />تو قلب شب كه بد گله<br />آتيش بازي چه خوشگله!<br /><br />آتيش! آتيش! - چه خوبه!<br />حالام تنگ غروبه<br />چيزي به شب نمونده<br />به سوز تب نمونده،<br />به جستن و واجستن<br />تو حوض نقره جستن<br /><br />الان غلاما وايسادن كه مشعلا رو وردارن<br />بزنن به جون شب، ظلمتو داغونش كنن<br />عمو زنجير بافو پالون بزنن وارد ميدونش كنن<br />به جائي كه شنگولش كنن<br />سكه يه پولش كنن:<br />دست همو بچسبن<br />دور ياور برقصن<br />" حمومك مورچه داره، بشين و پاشو " در بيارن<br />" قفل و صندوقچه داره، بشين و پاشو " در بيارن<br /><br />پريا! بسه ديگه هاي هاي تون<br />گريه تاون، واي واي تون! " ...<br /><br />پريا هيچي نگفتن، زار و زار گريه مي كردن پريا<br />مث ابراي باهار گريه مي كردن پريا ...<br /><br />" - پرياي خط خطي، عريون و لخت و پاپتي!<br />شباي چله كوچيك كه زير كرسي، چيك و چيك<br />تخمه ميشكستيم و بارون مي اومد صداش تو نودون مي اومد<br />بي بي جون قصه مي گف حرفاي سر بسه مي گف<br />قصه سبز پري زرد پري<br />قصه سنگ صبور، بز روي بون<br />قصه دختر شاه پريون، -<br />شما یين اون پريا!<br />اومدين دنياي ما<br />حالا هي حرص مي خورين، جوش مي خورين، غصه خاموش مي خورين<br />كه دنيامون خال خاليه، غصه و رنج خاليه؟<br /><br />دنياي ما قصه نبود<br />پيغوم سر بسته نبود.<br />دنياي ما عيونه<br />هر كي مي خواد بدونه:<br /><br />دنياي ما خار داره<br />بيابوناش مار داره<br />هر كي باهاش كار داره<br />دلش خبردار داره!<br /><br />دنياي ما بزرگه<br />پر از شغال و گرگه!<br /><br />دنياي ما - هي هي هي !<br />عقب آتيش - لي لي لي !<br />آتيش مي خواي بالا ترك<br />تا كف پات ترك ترك ...<br /><br />دنياي ما همينه<br />بخواي نخواهي اينه!<br /><br />خوب، پرياي قصه!<br />مرغاي شيكسه!<br />آبتون نبود، دونتون نبود، چائي و قليون تون نبود؟<br />كي بتونه گفت كه بياين دنياي ما، دنياي واويلاي ما<br />قلعه قصه تونو ول بكنين، كارتونو مشكل بكنين؟ "<br /><br />پريا هيچي نگفتن، زار و زار گريه مي كردن پريا<br />مث ابراي باهار گريه مي كردن پريا.<br /><br /><br />دس زدم به شونه شون<br />كه كنم روونه شون -<br />پريا جيغ زدن، ويغ زدن، جادو بودن دود شدن، بالا رفتن تار شدن<br />پائين اومدن پود شدن، پير شدن گريه شدن، جوون شدن<br />خنده شدن، خان شدن بنده شدن، خروس سر كنده شدن،<br />ميوه شدن هسه شدن، انار سر بسّه شدن، اميد شدن ياس شدن، ستاره نحس شدن ...<br /><br />وقتي ديدن ستاره<br />يه من اثر نداره:<br />مي بينم و حاشا مي كنم، بازي رو تماشا مي كنم<br />هاج و واج و منگ نمي شم، از جادو سنگ نمي شم -<br /><br />يكيش تنگ شراب شد<br />يكيش درياي آب شد<br />يكيش كوه شد و زق زد<br />تو آسمون تتق زد ...<br /><br />شرابه رو سر كشيدم<br />پاشنه رو ور كشيدم<br />زدم به دريا تر شدم، از آن ورش به در شدم<br />دويدم و دويدم<br />بالاي كوه رسيدم<br />اون ور كوه ساز مي زدن، همپاي آواز مي زدن:<br /><br />" - دلنگ دلنگ، شاد شديم<br />از ستم آزاد شديم<br />خورشيد خانم آفتاب كرد<br />كلي برنج تو آب كرد.<br />خورشيد خانوم! بفرمائين!<br />از اون بالا بياين پائين<br />ما ظلمو نفله كرديم<br />از وقتي خلق پا شد<br />زندگي مال ما شد.<br />از شادي سير نمي شيم<br />ديگه اسير نمي شيم<br />ها جستيم و واجستيم<br />تو حوض نقره جستيم<br />سيب طلا رو چيديم<br />به خونه مون رسيديم ... "<br /><br />بالا رفتيم دوغ بود<br />قصه بي بيم دروغ بود،<br />پائين اومديم ماست بود<br />قصه ما راست بود:<br /><br />قصه ما به سر رسيد<br />غلاغه به خونه ش نرسيد،<br />هاچين و واچين<br />زنجيرو ورچين!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7702726174541197709?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-41829179537936226582009-10-18T12:12:00.003+03:302009-10-18T13:04:57.429+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">قزار است پادشاهان ایرانی ازکتاب‌های درسی حذف شوند!<br />و احتمالا قرار است جومونگ ولین‌چان جایشان را بگیرند<br />احتمالا قرار است به جای تخت جمشید هم ازتاریخ لیان‌شامپو وسرزمین جومونگ(آنهایی که سریال رادیده‌اند لطف کنند بگویند سرزمین-قلعه یا کشورش چه بوده)را درس بدهند<br />خب بد هم نیست، می‌شود این وسط زبان چشم بادامی‌ها را هم به جای زبان فارسی تدریس کرد...<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-4182917953793622658?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-59329892921813034242009-10-11T22:55:00.001+03:302009-10-11T22:59:34.896+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">دکتر می‌گوید دچار ضعف عصبی شده‌ام!<br />یاد <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%B1%D8%AC%D8%A7%D9%86_%D8%B3%D8%A7%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%BE%DB%8C">مرجان </a>افتادم و بعد از مدت‌ها کلی خندیدم، <br />دکتر نفهمید چرا می‌خندم،<br />احتمالا در تشخیص‌اش تجدید نظر بکند...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-5932989292181303424?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-66193488997861803782009-09-20T23:29:00.005+04:302009-09-20T23:40:11.323+04:30فرستادن ماهواره به فضا کار پیچیده‌ایست،<br />محاسبه‌های دقیقی می‌خواهد و در بیشتر موارد باید جای دقیق جرم‌های آسمانی را پیش‌بینی کنی<br />اما من متوجه نمی‌شوم کسانی که می‌توانند ماهوراه به هوا بفرستند، چطور نمی‌توانند محل دقیق ماه را پیش‌بینی کنند؟<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-6619348899786180378?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-46254250663650657502009-09-20T23:00:00.004+04:302009-09-20T23:23:18.615+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">کوچک که بودم فکر می‌کردم می‌توانم پرواز کنم<br />یعنی فکر می‌کردم این یکی از توانایی های فراموش شده آدم است<br />منطق جالبی هم داشتم، می‌گفتم در دوره دایناسورها و جانوران درنده ماقبل تاریخ انسان چطور توانسته بدون داشتن توانایی های خاص منقرض نشود؟<br />اینها برمی‌گردد به سالهای اول دبستان که تازه کتابی خوانده بودم در مورد دایناسورها و بقیه موجودات ماقبل تاریخ.<a href="#sub1">⁽¹⁾</a><br /><br />یادم هست که فکر می کردم اگر به اندازه کافی تمرکز کنم امکانش هست.<a href="#sub2">⁽²⁾</a><br />فکر می‌کردم اول باید شروع کنم به دویدن<br />بعد کم کم قدم هایم بزرگ تر می‌شود و در نهایت پرواز می‌کنم!<br />خب البته هیچ وقت موفق نشدم.<br />اما هنوز هم خیلی وقت ها خواب پرواز می‌بینم<br />بدون هیچ محدودیت و وسیله ای<br /><br />هنوز هم همین است، بعضی وقت‌هاخیلی از کارهای غیرممکن برایم به شکل مسخره ای امکان پذیر می آید...<br /><br />--------------------------------<br /><span style="font-size:85%;"><br /><a name="sub1">1- والبته هنوز نمی دانستم که احتمالا آدمها میلیون ها سال بعد از دایناسور ها بوجود آمدند.</a><br /><a name="sub2">2-فکر کنم این هم برمی‌گشت که کتابی در مورد اراده وهیپنوتیزم که نمی‌دانم از کجا گیرم آمده بود.</a></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-4625425066365065750?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-41746695354506314022009-09-14T22:16:00.000+04:302009-09-14T22:32:10.251+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">در محل کارتان مشغول انجام پروِژه‌ای هستید.<br />از لحاظ حرفه‌ای (به خاطر تعهدی که دارید)و اخلاقی(شاید به خاطر پولی که می‌گیرید)، مجبور به انجام پروژه هستید<br />حتی خودتان هم پروژه را دوست دارید...<br />اما خب می‌دانید که پروژه‌ی شما قرار است به عنوان یکی دیگر از پروژه‌های موفق مدیری منصوب دولت کودتا معرفی شود.<br />چه می‌کنید؟<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-4174669535450631402?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-27177348351920279172009-09-09T17:49:00.004+04:302009-09-09T18:08:54.013+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">سفارت فرانسه تفسیرهای برخی از مقامات ایرانی را در نقد حق پناهدهی فرانسه تقبیح میکند. یادآور میشود که فرانسه از سنت بسیار قدیم استقبال از تبعیدیان برخوردار بوده، آیت الله خمینی، بنیانگزار جمهوری اسلامی ایران نیز در زمان خود از این سنت بهره برده است.<br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;">بيانيه سفارت فرانسه بعد ازاتهام‌هاي كودتاگران</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-2717734835192027917?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-45523388477904077162009-08-29T09:24:00.004+04:302009-08-29T10:42:17.298+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:85%;" >به احترام کشتگان روزهای اخير<br />از دکتر پرویزخانلری<br /></span><br /><br /></div><blockquote><div dir="rtl" style="text-align: right;">گشت غمناک دل و جان عقاب<br />چو ازو دور شد ايام شباب<br />ديد کش دور به انجام رسيد<br />آفتابش به لب بام رسيد<br />بايد از هستي دل بر گيرد<br />ره سوي کشور ديگرگيرد<br />خواست تا چاره ناچار کند<br />دارويي جويد و در کار کند<br />صبحگاهي زپي چاره کار<br />گشت بر باد سبک سير سوار<br />گله کاهنگ چرا داشت به دشت<br />ناگه از وحشت پر ولوله گشت<br />و ان شبان بيم زده، دل نگران<br />شد پي بره‌ی‌ نوزاد دوان<br />کبک در دامن خاري آويخت<br />مار پيچيد و به سوراخ گريخت<br />آهو استاد و نگه کرد و رميد<br />دشت را خط غباري بکشيد<br />ليک صياد سر ديگرداشت<br />صيد را فارغ و آزاد گذاشت<br />چاره مرگ نه کاري ست حقير<br />زنده را دل نشود از جان سير<br />صيد، هر روزه به چنگ آمد زود<br />مگر آن روز که صياد نبود<br /><br />آشيان داشت در آن دامن دشت<br />زاغکي زشت و بد اندام و پلشت<br />سنگ‌ها از کف طفلان خورده<br />جان ز صد گونه بلا در برده<br />سال‌ها زيسته افزون زشمار<br />شکم آکنده ز گند و مردار<br />بر سر شاخ ورا ديد عقاب<br />ز آسمان سوي زمين شد به شتاب<br />گفت که اي ديده ز ما بس بيداد!<br />با تو امروز مرا کار افتاد<br />مشکلي دارم اگر بگشايی<br />بکنم هرچه تو مي‌فرمیاي<br />گفت: ما بنده‌ی درگاه توایم<br />تا که هستيم هوا خواه توايم<br />بنده آماده بگو فرمان چيست؟<br />جان به راه تو سپارم، جان چيست؟<br />دل چو در خدمت تو شاد کنم<br />ننگم آيد که زجان ياد کنم<br />اين همه گفت ولي با دل خويش<br />گفتگويي دگر آورد به پيش<br />کاين ستمکار قوي پنجه کنون<br />از نيازست چنين زار و زبون<br />ليک ناگه چو غضبناک شود<br />زو حساب من و جان پاک شود<br />دوستي را چو نباشد بنياد<br />حزم را بايدم از دست نداد<br />در دل خويش چو اين راي گزيد<br />پر زد و دور ترک جاي گزيد<br />زار و افسرده چنين گفت عقاب<br />که مرا عمر حبابی ست برآب<br />راست است اين که مرا تيز پرست<br />ليک پرواز زمان تيزتر است<br />من گذشتم به شتاب از در و دشت<br />به شتاب ايام از من بگذشت<br />ارچه از عمر دل سيري نيست<br />مرگ مي‌آيد و تدبيري نيست<br />من و اين شهپر و اين شوکت وجاه<br />عمرم از چيست بدين حد کوتاه؟<br />تو بدين قامت و بال ناساز<br />به چه فن يافته‌اي عمر دراز؟<br />پدرم از پدر خويش شنيد<br />که يکي زاغ سيه روي پليد<br />با دو صد حيله به هنگام شکار<br />صد ره از چنگش کرده ست فرار<br />پدرم نيز به تو دست نيافت<br />تا به منزلگه جاويد شتافت<br />ليک هنگام دم باز پسين<br />چون تو بر شاخ شدي جايگزين<br />از سر حسرت با من فرمود<br />کاين همان زاغ پليدست که بود<br />عمر من نيز به يغما رفته است<br />يک گل از صد گل تونشکفته است<br />چيست سرمايه ی اين عمر دراز؟<br />رازي اينجاست، تو بگشا اين راز<br />زاغ گفت: گر تو درين تدبيری<br />عهد کن تا سخنم بپذيري<br />عمرتان گر که پذيرد کم و کاست<br />ديگران را چه گنه کاين ز شماست<br />زآسمان هيچ نياييد فرود<br />آخر از اين همه پرواز چه سود؟<br />پدر من که پس از سيصد و اند<br />کان اندرز بد و دانش و پند<br />بارها گفت که بر چرخ اثير<br />بادها راست فراوان تاثير<br />بادها کز زبر خاک وزند<br />تن و جان را نرسانند گزند<br />هر چه از خاک شوي بالاتر<br />باد را بيش گزندست و ضرر<br />تا به جايي که بر اوج افلاک<br />آيت مرگ شود پيک هلاک<br />ما از آن سال بسي يافته‌ايم<br />کز بلندي رخ برتافته‌ايم<br />زاغ را ميل کند دل به نشيب<br />عمر بسيارش از آن گشته نصيب<br />ديگر اين خاصيت مردار است<br />عمر مردار خوران بسيار است<br />گند ومردار بهين درمانست<br />چاره رنج تو زان آسانست<br />خيز و زين بيش ره چرخ مپوی<br />طعمه‌ی خويش بر افلاک مجوي<br />ناودان جايگهي سخت نکوست<br />به از آن کنج حياط و لب جوست<br />من که بس نکته نيکو دانم<br />راه هر برزن و هر کودانم<br />آشيان در پس باغي دارم<br />وندر آن باغ سراغي دارم<br />خوان گسترده‌ی الواني هست<br />خوردني‌های فراوانی هست<br />آنچه زان زاغ ورا داد سراغ<br />گندزاري بود اندر پس باغ<br />بوي بد رفته از آن تا ره دور<br />معدن پشّه، مقام زنبور<br />نفرتش گشته بلاي دل و جان<br />سوزش و کوري دو ديده از آن<br />آن دو همراه رسيدند از راه<br />زاغ بر سفره خود کرد نگاه<br />گفت: خواني که چنين الوان ست<br />لايق حضرت اين مهمان ست<br />مي‌کنم شکر که درويش نيم<br />خجل از ماحضر خويش نيم<br />گفت و بنشست و بخورد از آن گند<br />تا بياموزد از و مهمان پند<br />عمر در اوج فلک برده به سر<br />دم زده در نفس باد سحر<br />ابر را ديده به زير پر خويش<br />حَيَوان را همه فرمانبر خويش<br />بارها آمده شادان زسفر<br />به رهش بسته فلک طاق ظفر<br />سينه کبک و تذرو و تيهو<br />تازه و گرم شده طعمه ی او<br />اينک افتاده بر اين لاشه و گند<br />بايد از زاغ بياموزد پند؟!<br />بوي گندش دل و جان تافته بود<br />حال بيماريِ دق يافته بود<br />دلش از نفرت و بيزاري ريش<br />گيج شد، بست دمي ديده خويش<br />يادش آمد که بر آن اوج سپهر<br />هست پيروزي و زيبايي و مهر<br />فرّ و آزادي و فتح و ظفرست<br />نفس خرّم باد سحرست<br />ديده بگشود و به هر سو نگريست<br />ديد گردش اثري زينها نيست<br />آنچه بود از همه سو خواري بود<br />وحشت و نفرت و بيزاري بود<br />بال برهم زد و برجست از جا<br />گفت: کاي يار ببخشاي مرا<br />سال‌ها باش و بدين عيش بناز<br />تو و مردار تو عمر دراز<br />من نيم در خور اين مهمانی<br />گند و مردارترا ارزاني<br />گر بر اوج فلکم بايد مرد<br />عمر در گند به سر نتوان برد<br />شهپر شاه هوا اوج گرفت<br />زاغ را ديده بر او مانده شگفت<br />سوی بالا شد و بالاتر شد<br />راست با مهر فلک همسر شد<br />لحظه‌‌اي چند بر اين لوح کبود<br />نقطه‌اي بود و سپس هيچ نبود.<br /></div></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-4552338847790407716?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-41371312435173466162009-08-27T22:14:00.004+04:302009-08-27T22:51:58.937+04:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SpbLu2PITGI/AAAAAAAAAPk/rbY6gSkRrQA/s1600-h/090826153952_an-in-love-i-lived226f.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 226px; height: 170px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SpbLu2PITGI/AAAAAAAAAPk/rbY6gSkRrQA/s320/090826153952_an-in-love-i-lived226f.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374707211006659682" border="0" /></a><div dir="rtl" style="text-align: right;">بعضی وقت‌ها در اوج فشار و سختی روزنه‌ای هست، هرچند کوچک اما تاثیر گذار<br />اثر اش شاید سال‌ها بعد یا حتی یک نسل بعد مشخص شود.<br />سروش نوجوان برای ما همان روزنه بود.<br />از آدم‌های آن دوران سروش نوجوان خیلی‌ها الان آدم‌های مهمی شده‌اند<br />بعضی وقت‌ها آدم‌های قدیمی را توی اینترنت جستجو می‌کنم،<br />و نام‌های قدیمی را به لیست‌ام اضافه می‌کنم،<br />(اگر شما هم کسی را سراغ دارید خوشحل می‌شوم بدانم...)<br />از آدمهایی که شما هم ممکن است بشناسید یکی<span style="color: rgb(51, 51, 255);"> شادی صدر</span> است،<br />شادی صدر ای که شده بود عضو شورای سردبیری مجله در محله - امروز شده است شادی صدری که می‌شناسیم.<br />آتوسا صالحی هم بود<br />و کاترین پایدار(که نمی‌دانم الان کجاست)<br />سید محمد سادات اخوی هم بود(که از جای متفاوتی سر درآورد<br />حدیث فولادوند هم فکر کنم همان‌جاها بود.<br /><br />چند تا اسم هم برای همشه گم شدند و بعضی‌ها را ناگهان یک جا بعد از مدت‌ها شنیده می‌شود<br />امروز بعد از مدت‌ها یک نام را دوباره شنیدم <span style="color: rgb(51, 102, 255);">پانته‌آ بهرامی</span>(شاید اشتباه می‌کنم و این فقط یک تشابه اسمی است)<br />سارنده فیلم نیمه مستند "<span style="color: rgb(51, 102, 255);">و من عاشقانه زیسته ام</span>" درباره شکنجه‌ی زندانیان زن سیاسی در پیش و بعد از انقلاب 57<br />ساختار صمیمی و روان فیلم نشان از همان سروش نوجوان ما را داشت<br />اگر پیش آمد حتما فیلم را ببینید.<br />سروش برای ما یک تکیه‌گاه بود، تکیه‌گاهی که دیگر نیست.<br />خب دیکتاتورها حتی روزنه‌ها را نمی پسندند.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-4137131243517346616?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-79347699695885386022009-08-26T22:59:00.003+04:302009-08-26T23:31:37.121+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">روزگاری نه چندان زود عده بسیار بیشتری از کسانی که امروز در قطعه 302 دفن شده‌اند، و به شکل وحشیانه‌تری کشته شدند و حتی (برعکس امروز)در گورهای دسته‌جمعی دفن شدند.<br />وقتی در جریان انتخابات (یاقبل از آن) می‌گفتیم که عاملان آن جنایت باید محاکمه شوند، بعضی از دوستان اعتراض می‌کردند که نباید گذشته‌ها رو بیرون ریخت، یا این آدمها اگر هم نقشی داشته‌اند امروز پشیمان‌اند و عملکرد امروزشان نشان‌گر همین موضوع است و ...<br /><br />با احترام به تمام کشته شده‌های اخیر من به هیچ وجه خون آنها را رنگین‌تر از کشته ‌شده‌های دهه 60 نمی‌بینم و اگر قرار به خون‌خواهی باشد، فکر می‌کنم جانیان دیروز و امروز هر دو باید در پیشگاه دادگاه ملت محاکمه شوند.<br />فرقی هم نمی‌کند سبز باشند یا هر رنگ یگری<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7934769969588538602?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-79777631795361758912009-08-22T12:36:00.002+04:302009-08-22T12:50:08.545+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">این داستان را بدون هیچگونه دخل و تصرفی نقل می‌کنم تا ببینید این ژاپنی‌های پدرسوخته چقدر توی داستان سندباد دست برده‌اند و همه فتوحات علی‌بابا را به نام سندباد تمام کرده‌اند! (بد هم نیست سری به <a href="http://shalamshoorba.blogfa.com">اینجا</a> بزنید و بقیه داستان‌ها راهم بخوانید...)<br /><br /><blockquote><span style="font-size: 13pt; color: black; font-family: Yagut;" lang="FA"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma;" lang="AR-SA"><span style="font-family: Tahoma;" lang="AR-SA"><p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;"><strong>بئر ذات العلم </strong></span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">قضيه بئر ذات العلم در بين خاص و عام از قضايای مشهوره است که خداوند خواست با دست با کفايت وصی بلافصل پيامبراکرم(ص)آن را فتح فرمايد تا به نام مبارک حضرت اميرالمومنين(ع)در تاريخ جاودانه باشد.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">واعظ قزوينی مرحوم((صدرالدين))در کتاب((رياض القدس))از((کنزالواعظين))و((رياض المومنين))و از کتب ديگر و همان طور عالم بزرگوار مرحوم حاج سيد قريش حسينی در کتاب((الفضل فی بعض معجزات اميرالمومنين))از کتاب((ابوالحسن عسگری))از((ابوسعيد خدری))و((حذيقه بن اليمان))نقل می کنند و مدعی هستند که اين جريان چون آفتاب در وسط آسمان مشهور است وقتی که موکب همايون حضرت ختميمرتبت ژيامبر اکرم(ص)از جنگ(سکاسک و سکون)با فتح و خوشحالی با غنايم مفصل مراجعت فرمودندُبه زمين شوره زار و بی آب و علفی رسيدند در آن صحرا صداييُجز عفاريت جنيان و بانگ غول بيابان شنيده نمی شد.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">غول اندر آن قدم ننهد ور نهدبود</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">درمانده تر ز مورچه لنگ در لگن</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">نه مرغ و نه فرشته و نه وحش نه آدمی</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">نه رسم و نه زياد و نه اتلال و نه دمن</span></p> <p dir="rtl" align="center"><span style="color:#000000;">((فاستد علی المسلمين الحر و ضعف البصر))</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">سپاه محمدی(ص)از شدت حرارت چشمانشان تار شده بود،به خدمت حضرت رسول(ص)پناه بردند،حضرت فرمود:آيا کسی از شما اين منطقه را می شناسد؟شخصی به نام((عمر بن اميه ضمری))به خدمت حضرت عرضه داشت:يا رسول الله!من کاملا اين وادی را می شناسم و مکرر با اسبان راهوار از اينجا عبور کردم.در اين بيابان هيچ پناهگاهی وجود ندارد،هيچ لشگری به اين صحرا نيامده مگر اينکه صدمات طاقت فرسا نصيب آنها گرديده است،زيرا مقام جنيان متمرد و مسکن شياطين و محل عبور و مرور ابليس می باشد.اين وادی را((کثيب ازرق))می نامند،بيابانی است بسيار خوفناک.مسلمانان وقتی که مطلع شدند بيشتر روی به حضرت آوردند و راه نجات از آن منطقه را تقاضا نمودند.پيامبر اکرم فرمود:آيا کسی هست که نشانی از آب بدهد و من برای او در حضور الهی ضامن بهشت شوم؟</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">باز((عمر بن اميه))عرض کرد:يا رسول الله!در اين بيابان چاهی است که آن را((بئر ذات العلم))می نامند،آبش سردتر از برف است و لکن احدی قادر نيست از آن استفاده کند زيرا که آن چاه محل اجتماع جن و عفريت هاست که آنها بر سلبمان ابن داوود(ع)تمرد کردند و مردم را از آن آب منع می کنند،سواری در آنجا منزل نمی کند مگر آنکه او را هلاک کند و لشگری به آنجا وارد نمی شود مگر اينکه اکثر آنها را می سوزانند،جريان اين چاه را گذشته ها چنين نقل کرده اند:((تبع يمانی))در اين وادی نزل کرد که ده هزار نفر از سواران او را از بين برده اند.((برهام بن فارس))پياده شد،جمع کثيری از لشگر او تلف شدند.((سعد ابن برزق))لشگر کشيد و بيست هزار از سواران او از بين رفتند،هم اکنون کله های قربانيان مثل تخم شتر مرغ در اطراف چاه پراکنده است.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">حضرت فرمود:((لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظيم و افوض امری الی الله)).</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">يعد امر فرمود مسلمانان پياده شدند،خيمه ها را برپا نمودند.حرارت از زمين و هوا دقيقه به دقيقه زياد می شد،لشگر همه به آب احتياج مبرم داشتند،حضرت در بين لشگر با صدای بلند می فرمود:ای معاشر مسلمين کيست از شما بر سر آن چاه برود و از برای ما خبری بياورد تا من(پيش خدا)بهشت را برای او ضمانت کنم.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">پس((ابوالعاص ابن ربيع))که برادر رضاعی حضرت پيامبر بود،عرض کرد:يا رسول الله!اين افتخار را به من مرحمت کن،زيرا يک مرتبه ديگرهم من به همراه جمع کثيری بر سر اين چاه رفته بوديم،چون بر سر چاه رسيديم عفريتی عظيم از چاه نمودار شد،هر کس از ما که اسب تندرو داشت نجات يافت،مابقی هلاک شدند،اما يا رسول الله!من آن روز هنوز به اسلام مشرف نشده بودم،الحمدلله خداوند ما را به وجود مسعود شما هدايت فرمود و از برکت دين مقدس اسلام اميدوارم آسيبی به من نرسد.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">حضرت،دعای خير در حق ((ابوالعاص))فرمود و اجازه رفتن داد و ده نفر از شجاعان معروف و دليران برجسته را به همراه((ابوالعاص))فرستادند که از آن جمله قيس بن سعد بن عباده و ابودجانه و سعدبن معاذ و سعد بن بشر و عمر بن اميه ضمری...را می توان نام برد همه اينها با تجهيزات کامل روانه شدند،وقتی که به نزديک چاه رسيدند،چشمها مانند طشت پر آتش،دهان مانند غار افراسياب گشوده و شعله آتش به جای نفس از دهان او بيرون می آمد.در آن وقت تمام بيابان را آتش و دود احاطه کرد،مانند رعد قاصف صيحه بر می کشيد زمين از هيبت لرزه او به لرزه در آمد.مسلمانان خواستند فرار کنند،((ابولعاص))بن ربيع نعره زد((يا اخوانی من الموت تهربون))،يعنی آيا از مرگ فرار می کنيد،در جای خود بايستيد و مرا با اين عفريت بگذاريد،اگر بر او ظفر يافتم مقصود حاصل است و الا سلامم را به پيامبر خدا برسانيد.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">پس ((ابوالعاص بن ربيع))شمشير برکشيد و قدم جرات پيش نهاد،آن عفريت فرياد کشيد،کيستيد و برای چه آمده ايد؟آيا نمی دانيد در اين مکان پادشاهان جن و متمردان عفاريت جمعند که همه آنها از فرمان سليمان ابن داود سرکشی کرده و گردنکشان و دليرانند.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">((ابولعاص))شمشير کشيد و گفت:</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">نحن سلالات المعالی و الکرم</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;"> و اولياءالرحمان سکان الحرم</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">ارسلنا محمد تاج الامم</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;"> المصطفی المختار مصباح الظلم</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">ونستقی من بئرکم ذات العلم</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;"> ونقتل الجان عباد الصنم</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">ما بزرگان مکه و حرميم معدن جود و صاحب کرميم</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">دوستان خدای رحمانيم امتان رسول سبحانيم </span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">سرور انبيا و تاج امم روشنی بخش جمله عالم</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">گفته ما را محمد(ص)عربی سفته دری ز لعل تشنه لبی</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">آب از چاه جنيان آريم جان جنی ز تن بيرون آريم </span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">ياران گفتند:کلام((ابوالعاص))تمام نشده بود که ديديم عفريت صيحه ای از جگر کشيد و خود را بر روی((ابوالعاص))انداخت،((ابوالعاص))را مانند گنجشک در چنگال باز ديديم،فقط صدای وی را شنيديم که می گفت:</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">((بلغوا سلامی علی رسول الله))((ياران سلامم را به پيامبر خدا برسانيد))</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">ما از ترس فرار کرديم،بعد ديديم آن عفريت به چاه رفت.برگشتيم و جنازه((ابوالعاص))را که مثل ذغال سياه شده بود در سر چاه ديديم،بر سر جنازه نشسته،گريه نموديم.در همين حال از ميان چاه غلغله و هياهو بلندشد،گروه گروه صورتهای عجيب و غريب بيرون می آمد،ما همه پا به فرار گذاشتيم و به حضور پيامبر اکرم رسيديم.ديديم که جبرئيل خبر شهادت((ابوالعاص))را به حضرت رسانيده و آن بزرگوار گريه می کند،بعد فرمود:در حوصله مرغ سبزی است که در بهشت می خرامد،اصحاب هم آرزو می کردند که کاش ما به جای((ابوالعاص)) بوديم.</span></p> <p dir="rtl" align="center"><span style="color:#000000;">ورود حضرت اميرالمومنين علی(ع)به صحنه</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">حضرت اميرالمومنين برای ماموريت مهمی از لشگر عقب مانده بود،وقتی که رسيد،((عمر ابن اميه ضمری))به استقبال آن حضرت شتافت و جريان شهادت((ابوالعاص))را به حضرت تسليت گفت،اشک از چشم مبارکش جاری شد بعد به حضور پيامبر اکرم رسيد و آن مصيبت را گرامی داشت،پيامبر فرمود:فعلا((ابوالعاص))با بدن سوخته در کنار((بئر العلم))افتاده است و خاکهای بيابان بر روی او می ريزد،حضرت امير عرض کرد:سر شما سلامت باد!چاکران کم اگر شوند چه غم از سر تو کم مباد مويی</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">قربانت گردم فکری برای مسلمانان ديگر بفرماييد تا از تشنگی هلاک نشوند،آيا اذن می دهيد که من بروم و از چاه((ذات العلم))آب بياورم،چون جبرئيل از طرف خداوند به پيامبر اطلاع داده بود که اين طلسم بايد با دست علی شکسته شود لذا پيامبر فرمود:يا ابالحسن برو به سوی آن چاه که خدای تعالی حافظ و ناصر تو است ولکن بايد با تو جماعتی هم باشند مخصوصا آنها که با((ابو العاص))بودند.بعد حضرت پيامبر علم نصرت را با دست مبارک خود به حضرت علی(ع)داد و آن حضرت را مشايعت کرده و دستهای مبارک را به آسمان بلند نمود و دعا کرد و برگشت.امام(ع)می رفت و ياران ملازم رکابش بودند وقتی که از لشگرگاه دور شد پرچم را با دست مبارک باز کرده و همه ياران را در زير آن قرار داد و رجزی می خواند تقريبا به اين مضمون:رسول خدا با دست مبارک پرچم پر افتخار اسلام را به من عطا کرد و امر فرمود تا با هر کافر و متمرد مقاتله کنم تا در مقابل دستور الهی و رسالت پيامبر سر فرود آرد،منم علی بن ابی طالب منم ابن عم رسول خدا،منم ناصر دين خداوند.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">وقتی که به نزديک چاه رسيدند،دستور داد ياران قرآن بخوانند و خود حضرت آيه مبارکه:</span></p> <p dir="rtl" align="center"><span style="color:#000000;">((قد جاءالحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقا))</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">را می خواندند،يعنی حق آمد باطل از بين رفت.((عمرو بن اميه))می گويد:از صدای رعد آسای اميرالمومنين زمين به لرزه درآمده بود،ناگهان عفريتی که قاتل((ابوالعاص))بود سر از چاه بيرون آورد.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">دهن باز کرد چو غار سياه چو تندر بپوشيد رخسار ماه</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">هوا تيره گون کرد از دود دم زآتش علم سرزذات العلم</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">گفت:کيستيد؟آيا ندانستيد که کسی اينجا قدم ننهاده مگر آنکه هلاک شده؟اين سرهای انسانی را در کنار چاه نمی بينيد؟چرا عبرت نمی گيريد.حضرت اميرالمومنين(ع)نهيب زد و نعره کشيد:ای شيطان مردود و ای جن مطرود منم هلاک کننده دليران،منم متفرق کننده لشگرها،منم مظهرالعجائب،منم علی ابن ابی طالب،منم پسر عم مصطفی.چون آن عفريت اين کلمات را شنيد بر امام حمله کرد و می خواست کاری که با((ابوالعاص))کرده بود،با حضرت نيز انجام دهد.راوی گويد،ديدم حضرت مبادرت نمود با ذوالفقار دو سر يک ضربت هاشميه بر او زد،ما گمان کرديم آسمان به زمين آمد ناگاه ديديم آن عفريت مثل دو قطعه کوه در چاه افتاد،امام رو به ياران فرمود:((هلموا الی بالقرب و الروايا))((يعني،مشکها را پيش آريد)) ((قيس بن سعد عباده))گويد:به آن خدايی که ما را آفريد،وقتی که مشکها را آورديم،ديديم از غيرت اسداللهی حضرت،غضب بر چهره اش ظاهر گشته که زهره شير از ديدن آن آب می شود.در اين وقت صورتهای مختلف و صداهای بلند از چاه برخواست،عفاريت اجنه بيرون آمدند و آتش می پراکندند،دهانه چاه مانند نيران شده بود که شهاب فوران می کرد،تمام بيابان را دود فرا گرفت،در ميان دود،صورتهای سياه جن و شياطين نمايان بود،از هيبت و رعب نزديک بود روح از بدن ما بيرون آيد.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">امير المومنان با صدای بلند فرياد زد:يا معشر الجن و الشياطين،آيا بر ولی خدا سرکشی می کنيد و با صورتهای گوناگون ما را می ترسانيد،خداوند به شما فرموده به اين صورت درآمده با من ستيز کنيد،يا با خدا افترا می بنديد،اکنون من که ولی قادر ذوالمن هستم شما را به آتش شمشير خود می سوزانم.پس آن بزرگوار شروع کرد به خواندن آياتی از قرآن کريم.((قيس ابن سعد))می گويد:به خدا قسم حضرت آن قدر از عزائم و سوره های محترقات و قارعات و محکمات قرآنيه قرائت کرد و به صورت آنها دميد،ديدم کم کم دودها و شراره ها و صورتها و صوتها معدوم شد،پس حضرت ما را پيش طلبيد بر سر چاه آمديم،دلو و ريسمان به دست مبارک گرفت و در چاه افکند هنوز به وسط چاه نرسيده بود که ريسمان را قطع کردند و دلو خالی را بيرون انداختند،غضب از سيمای حيدر کرار آشکار شد و سر ميان چاه کرده فرمود:ای جنی که ريسمان دلو ولی الله را بريدی و بيرون انداختی،خود بيرون بيا تا سزای عمل خود را ببيني،ناگهان عفريتی چون کوه با صورت عبوس با چشمهای برافروخته از چاه بيرون آمد.امام فرصت نداد که حمله کند،با صاعقه آتشبار چنان بر کمرش زد که آن چنارتناور را دو نيمه ساخت،و دلو ديگر را به چاه انداخت و به صورت بلند اين رجز را به گوش جنيان رسانيد.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">انا علی انزع البطين اخرب هامات العدی بالسيف</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">ان تقطع الدلو لنا ثانيا اخمربکم ضربا بغير حيف</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">از قعر چاه جواب حضرت را با گستاخی می دادند،باز حضرت دلو را به چاه افکند،همين که به آب رسيد،طناب را قطع نموده دلو را بيرون انداختند.امام(ع)فرمود:ای شياطين و جن،هر يک از شما که دلو را قطع نموده است.بايد به مبارزه بيرون بيايد،پس کسی بيرون نيامد.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">در همين حال عفريتی از ميان چاه فرياد زد:ای صاحب دلو عظيم الشان که خود را از آل عدنان می شماري،اگر راست می گويی ما که دلو تو را بيرون انداختيم،تو هم خود را به چاه بيانداز،((ولاح الغضب فی وجه علی بن ابی طالب))،غضب را از سيمای مبارک علی نمايان شد،فرمود:ای گروه جن و شياطين آيا علی را از آمدن ميان چاه می ترسانيد،پس آماده باشيد که با ذوالفقار دو سر آمدم و رو به ياران کرد و فرمود:مرا به چاه فرو بريد،مسلمانان به التجا و ناله در آمدند و عرض کردند:يا مولا،می خواهی خود را به دهان مرگ بياندازي،اين چاه پايان ندارد،تو اينجا هلاک خواهی شد،ما جواب رسول الله را چه بدهيم و به صورت حسنين چطور نگاه کنيم.حضرت فرمود:شما را به حق رسول الله قسم می دهم که مرا به چاه فرو بريد،و گرنه خود را به چاه خواهم انداخت،اصحاب ديدند کلام حضرت قابل تغيير نيست و چاره ندارند.ريسمان به کمر حضرت بستند و وارد چاه کردند.((قيس ابن سعد))گويد:((هنوز به وسط چاه نرسيده بود،ريسمان حيدر کرار را بريدند،آن حضرت را سرنگون کردند،ما چون چنين ديديم صدای ناله ما بلند شد به اينکه:آه پيامبر خدا مبتلا به غم شد و حسنين يتيم شدند،به سروسينه زديم گوش داديم که صدايی از حضرت بشنويم،جز ولوله شياطين و بانگ عفاريت و صدای اجنه چيزی به گوش نمی آمد،يقين به نابودی اميرالمومنين نموديم.در اين اثنا صدای رعدآسای اميرالمومنين از چاه به گوش می رسيد که می فرمود:((الله اکبر،جاءالحق و زهق الباطل)).بعد صدايی شنيدم که می گفتند:ای پسر ابی طالب امان بده ما را،صدای آن حضرت به گوش می رسيد که:قسم به خدا برای شما نزد من امان نيست،تا اينکه به اخلاص بگوييدلا اله الا الله محمد رسول الله(ص)،و عهد و ميثاق را با من محکم نماييد که بعد از اين هر کس بر سر اين چاه وارد شد که آب ببرد،مانع نشويد.در همين حال پيامبر اکرم نگران بود،جبرييل وارد شد سلام خدا را رسانيد و عرض کرد:خداوند می فرمايد نگران نباش ما با چندين هزار ملائکه به حمايت و نصرت و حراست پسر عمت علی اقدام کرده ايم اگر می خواهيد به سر چاه تشريف ببريد،مانعی نيست.حضرت فورا سوار شدند و با اصحاب به سوی چاه حرکت کردند لکن از شوق گريه می کرد.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">((قيس ابن سعد))می گويد:ما که حيران،سر چاه مانده بوديم،ديديم پيامبر اکرم تشريف می آورند لکن از چشمهای مبارک اشک می ريزد،ما وحشت کرديم که مبادا به اميرالمومنين صدمه ای رسيده باشد،اين منظره باعث شد ما همه به گريه افتاديم،پيامبر با همين وضع به دهنه چاه رسيد در حالی که دود و شراره آنجا را فرا گرفته بود و صداهای مختلف باز شنيده می شد جبرييل نازل شد عرض کرد:قربانت گردم،جزع مکن خداوند می خواست فتح اين چاه و قتل متمردان جن و شياطین با دست نازنين علی انجام می گيرد و اين قضيه تا قيامت به نام مقدس وی باشد والا خدای تعالی را ملکی است که در آن واحد تمام اين گروه را قبض روح می کند اگر می خواهيد،بخوانيد علی را تا جواب دهد شما.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">پيامبر به صدای بلند فرمود:يا علی!حضرت امير از قعر چاه جواب داد:لبيک لبيک يا رسول الله!ناگاه ديدم علی بر سر چاه آمد و به قدمهای پيامبر افتاد،رسول خدا پيشانی حضرت علی را بوسيد و فرمود:يا علی من خبر دهم که تو در چاه چه کردی،يا خود شما می گويی؟اميرالمومنين عرض کرد:يا رسول الله!چيزی بر شما مخفی نيست،شما بفرماييد.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">از آن درج گوهر تکلم خوش است</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">وز آن غنچه تر تبسم خوش است </span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">((قيس))گويد:ما غرق تعجب بوديم از اين دو بزرگوار،جنگ امير المومنين و رشادتهای او،و علم پيامبر که هر چه در زير زمين پيش آمده بود خبر می داد.</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">اين خلق و سرّ اين خلق انديشه در نيايد</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">دريای قلزم ست اين در سرمه دان نگنجد</span></p> <p dir="rtl" align="justify"><span style="color:#000000;">پيامبر هر چه خبر می داد،علی(ع)تصديق می کرد.حضرت فرمود يا علی بيست هزار عفريت را از دم تيغ گذراندی،مابقی جنيان امان خواستند تو گفتی امان نيست مگر برای اهل ايمان،از روی صدق و اخلاص بگوييد:لا اله الا الله،محمد رسول الله،علی ولی الله و با من عهد کنيد که کسی را از اين چاه ممانعت نکنيد،آنها قبول کردند و بيست و چهار هزار قبيله طوايف جن مسلمان شدند و ايمان به خدا آوردند.چون تو سلطان آنها را کشته بودی،پسر او چون مسلمان شده بود تاج شاهی را بر سر او گذاشتی و نام او را ضعفر نهادی و به جای پدرش صعفر بر تخت نشاندی حدود و شرايع دين را به آنها ياد دادی بيرون آمدي،عرض کرد:بلی يا رسول الله!چنين است،سپس پيامبر اکرم دستور داد سپاه آمدند در نزديکی چاه رحل اقامت انداختند و از آب آن چاه سيراب شدند و مرکبها را سيراب کردند و يک شبانه روز در آن مکان بسر بردند و فردای آنروز به سوی مدينه حرکت کردند. <span style="font-size: 10pt; color: rgb(0, 50, 0); font-family: Tahoma;" lang="AR-SA"><br /></span></span></p></span></span></span></blockquote><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7977763179536175891?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-50155582566403900872009-08-12T14:54:00.002+04:302009-08-12T14:58:53.236+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">اگر به معجزه اعتقاد داشته باشیم، به نظر شما کدام معجزه بزرگ تری است؟<br />اینکه یک آدم بی سواد در 40 سالگی کتابی بیاورد و بخواند<br />یا کودکی که 7 سالگی اولین سمفونی و در 12 سالگی اولین اپرای خود را بسازد؟<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-5015558256640390087?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-91545085715321092202009-08-02T12:34:00.006+04:302009-08-02T17:23:42.072+04:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SnWLar9fMPI/AAAAAAAAAPc/saKdUqIxxns/s1600-h/the+godfather1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 235px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SnWLar9fMPI/AAAAAAAAAPc/saKdUqIxxns/s320/the+godfather1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5365347821675294962" border="0" /></a><br />خب، ظاهرا كوسه‌اي كه زماني <span style="color: rgb(51, 102, 255);">جاني </span>بود وبعد در لباس <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ناجي </span>ظاهر شد، به پايان راه نزديك مي‌شود...<br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">ديگر دوره ريش‌سفيدي و <span style="color: rgb(51, 102, 255);">"پيشنهادي مي‌كنم كه نتونه رد كنه"</span> تمام شده است.<br />امروز پدرخوانده‌هاي جديد با تشكيلاتي كاملا قانوني كارشان را انجام مي‌دهند.<br />فقط شايد خانواده‌ها عوض شده باشند، همين.<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-9154508571532109220?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-19101658158604858472009-07-24T22:22:00.006+04:302009-07-24T22:39:24.910+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">تا همین یکی دو سال پیش بزرگترین ادعای حاکمان این بود که تمام افراد حکومت، حتی رهبری با انتخاب مردم(مستقیم یا غیر مستقیم) انتخاب می‌شوند.<br />تا جایی که حرف از دایره بسته مجلس خبرگان-رهبری و شورای نگهبان- به عنوان بزرگترین چالش مطرح بود.<br />امروز اما اوضاع عوض شده!<br />این مردم نیستند که انتخاب می‌کنند، یعنی انتخاب مردم مشروعیت نمی‌آورد و شاید فقط مقبولیت بیاورد.<br />رهبری از سوی خدا انتخاب شده و تمام قدرت‌ها در دست اوست.<br />فقط چون سرش کمی شلوغ است بخشی از قدرت‌اش را به بقیه - رییس جمهور، مجلس و ...- تنفیذ کرده.<br />خب اگر این تغییر موضع کودتا نیست چه چیزی است؟<br />کافی است نگاهی به سخنان مسوولان حکومتی از بعد از ماجرای سال 42 تا به امروز بیاندازیم<br />دقت به سیر سعودی این سخنان نمونه‌ا‌ی آموزنده از قدرت گرفتن دیکتاتورهاست.<br />شاید سالها بعد این ماجرا به عنوان نمونه‌ای از قدرت گرفتن دیکتاتور‌ها در کتاب‌های درسی دانشکده‌های جامعه‌شتاسی دنیا تدریس شود.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-1910165815860485847?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-90565988763402821462009-07-24T21:13:00.002+04:302009-07-24T21:32:13.186+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">شاید این سناریو را فردا در کیهان یا تلوزیون ضرغامی ببینیم:<br />سقوط این دو هواپیما کار آشوب‌گران بوده و بی‌بی‌سی باعث سقوط شده است، تا کشور و هواپیماهای کشور دوست و برادر روسیه را ناامن جلوه دهند.<br />وگرنه چرا اینقدر سریع بی‌بی‌سی خبر‌ها را منتشر کرد؟<br /><br />البته از آن سوی قضیه هم می‌شود جور دیگری فکر کرد...<br />ماجرای بمب‌گذاری در مشهد، قتل‌های زنجیره‌ای و ... نشان می‌دهد که طرف جناح حاکم نیز برای منحرف کردن ذهن مردم، از هیچ کاری حتی بمب‌گذاری در مکان‌های مذهبی، ابایی ندارد.<br />نکته قابل توجه در دو سانحه اخیر این است که اینبار برعکس حادثه‌های پیشین، صحبت از اشتباه انسانی نیست...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-9056598876340282146?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-7986702530210937812009-07-18T11:26:00.004+04:302009-07-18T12:03:15.375+04:30ابرقدقد را يادت هست شيخ اكبر؟<br />تو براي من همان ابرقدقدي<br />اما اين بار قرارنيست همه ماهي‌ها از ترس ماهيگيران خودشان را طعمه تو بكنند.<br />مي‌داني؟<br />خيلي‌ها، خيلي چيزهارا فراموش نكرده‌اند<br />خون‌هايي كه از دستان تو مي‌چكد، كمتر از سيد علي نيست.<br />شايد اي ميان خرچنگي هم بود...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-798670253021093781?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-72785358120147272372009-07-15T15:44:00.003+04:302009-07-15T17:00:52.612+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><a href="http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2009/07/090715_sh_iran_planecrash.shtml">مي‌خواهم ببينم كدام بي‌شرفي حاضر است باز هم بگويد كه تحريم‌ها بر روي ما بي‌اثر بوده است</a>...<br /><br />عاليجنابان خامنه‌اي، احمدي‌نژاد، رفسجاني، موسوي و تمام عاليجنابان ديگر<br />تمام شمادر زماني كه در قدرت بوديد تمام تلاش خود را براي حفظ اسلام عزيزتان و صادرات اسلام انجام داديد<br />تلاش شما امروز به ثمر نشسته است و ميوه پربارش را مي‌توانييد نه فقط در جاي جاي دنيا، بلكه در ايران عزيزما هم ببينيد.<br />امروز كه زير سايه اين درخت تناور لميده‌ايد، و در روياهايتان با حوري‌ها و غلمان‌هاي بهشتي لاس مي‌زنيد،بد نيست كمي هم مراقب باشيد نشستن زير سايه درختي كه عادت به خوردن خون و گوشت انسان دارد براي شما هم ممكن است خطرناك باشد.<br />شايد درخت شما را هم با انسان اشتباه گرفت(درخت‌است ديگر،زياد نبايد روي عقل‌اش حساب كنيد)<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7278535812014727237?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-90072181331847631842009-07-11T21:12:00.006+04:302009-07-11T22:48:28.327+04:30<span style="font-size:85%;">برای دوست عزیزی که خود را در کامنت پست قبلی <span style="font-weight: bold;">من </span>نامیده و به دلیل اینکه نمی‌شود پست مربوط به آذزیزدی عزیز را آلوده به مباحث سیاسی کرد،</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SljHJULiBbI/AAAAAAAAAPM/im3Fzj3OoIA/s1600-h/128.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 120px; height: 166px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SljHJULiBbI/AAAAAAAAAPM/im3Fzj3OoIA/s320/128.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5357250719607031218" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">تولد </span>: ۶ ربیع‌الاول ۶۰۴ قمری بلخ<br /><span style="font-weight: bold;">مرگ</span>: ۵ جمادی‌الثانی ۶۷۲ قمری قونیه<br /><span style="font-weight: bold;">آرامگاه </span>: قونیه ترکیه<br /><span style="font-weight: bold;">لقب‌ها </span>: مولانا، مولوی، خَمُش<br /><span style="font-weight: bold;">زمینه فعالیت</span>: عرفان، تصوف، ادبیات فارسی<br /><span style="font-weight: bold;">اهل</span>: خراسان<br /><span style="font-weight: bold;">دوره</span>: خوارزمشاهیان<br /><span style="font-weight: bold;">مذهب </span>: مسلمان سنی<br /><span style="font-weight: bold;">آثار</span>: مثنوی معنوی، دیوان شمس، فیه ما فیه<br /><br /><ol><li>دوست من جناب من!</li><li>شما مطمئن هستید که نوشته های مولوی را خوانده‌اید؟</li><li>شما مطمئن هستید که نوشته‌های مولوی بر اساس چیزی است که از آن به عنوان آموزه‌های دینی نام می‌برید؟</li><li>یعنی مولوی شیعه بوده و به ولایت فقیه هم ایمان داشته؟! تا جایی که من از مردم جدا می‌دانم مولوی سنی بوده و هیچ علاقه‌ای هم به ولی فقیه شما نداشته است.</li><li>گفته ای:<blockquote><span class="post-comment-link">در دولت قبل براي خيلي ها كه كتابهايشان (البته طبق قانون) هرگز صلاحيت نداشت به خاطر هم حزبي و هم فكر بودن مجوز صادر مي شد</span></blockquote>می‌شود ماده قانونی‌ای که می‌گویید کتابی صلاحیت چاپ نداشت را ذکر کنید؟ چون در قانون اساسی ما نه تنها چیزی به عنوان ممیزی کتاب وجود ندارد، بلکه ممنوع هم هست. این که کتابی از آذریزدی به بهانه‌های مسخره در دولت قبل چاپ نشده است چیزی از گناه دولت فعلی کم نمی‌کند. تا جایی که رییس‌جمهور مردمی‌یتان هم اعتراف کرده هم حجم کتاب‌های چاپ شده در این دولت به مراتب کمتر از دولت قبل بوده و هم حجم کتاب‌های ممیزی شده بیشتر</li><li>می‌دانی گوینده این حمله کیست؟<blockquote>این همه تحکیم های عقیدتی از کودکان امروزی، فردا بزرگسالانی خشونت گرا و قالبی می سازد که بیشترشان تا پایان عمر از درون احساس خفت و خواری می کنند</blockquote>احتمالا آذریردی که نبوده؟<br /></li><li>یعنی شما می‌فرمایید نویسنده‌های دیگری که برای کودکان می‌نوشتند فقط برای شهرت و پول می‌نوشتند؟<br />یعنی مثلا صمد بهرنگی برای شهرت و پول می‌نوشته؟</li><li>جدا خدا به کار آذریزدی برکت داد؟ چند کتاب او پیش از سال 57 ممیزی شد و چند کتاب‌اش بعد از 57؟</li><li>یعنی شما می‌فرمایید عکس روی جلد کتاب شما از کودکان کوچه باغ ایران گرفته شده؟ البته بعید هم نیست بعد از سیاست یا روسری یا توسری دختزبچه‌های 5-6 ساله هم اجبارا محجبه شدند! چون پیش از انقلاب دست‌کم به آن صورت که دوستان شما می‌گویند بچه‌های ما در کاخ‌ جوانان و کانون پروش فکری کارهای بد بد می‌کردند.<br /></li><li>البته این را هم نفهمیدم که فرهنگ ایرانی از اسلام جدا شدنی نیست، شاید با کلی اغماض بشود گفت ایران و اسلام خدمات متقابلی داشته‌اند، اما این که بگوییم مثلا ارزش زن در ایران و اسلام برابر بوده بیش از حد خنده‌دار است، یا مثلا فرض کنیم ایرانی‌ها هم مثل مسلمانان انسان‌ها را به عنوان برده و کنیز خرید و فروش می‌کردند!</li><li>فکر می‌کنم به اشتباه به جای بلاگفا در کامنت برای شما نوشته بودم بلاگر!، در هر حال دولت محبوب شما-دست‌کم در این جایی که من هستم-بلاگفا را فیلتر کرده است!<br /></li></ol><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-9007218133184763184?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-1107480979912473282009-07-10T01:22:00.004+04:302009-07-10T01:45:30.299+04:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SlZbH_DZ4lI/AAAAAAAAAO8/zcsHndmXKek/s1600-h/%D8%A2%D8%B0%D8%B1%DB%8C%D8%B2%D8%AF%DB%8C.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 244px; height: 320px; clear: right;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SlZbH_DZ4lI/AAAAAAAAAO8/zcsHndmXKek/s320/%D8%A2%D8%B0%D8%B1%DB%8C%D8%B2%D8%AF%DB%8C.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356568999546708562" border="0" /></a><a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C_%D8%A2%D8%B0%D8%B1%DB%8C%D8%B2%D8%AF%DB%8C">پیرمرد</a> عمرش را کرده بود...<br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">خوب هم عمر کرده بود<br />نه مثل <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C">خیلی ها</a> که در 70-80 سالگی بعد از مرگشان فقط <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D9%85_%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_%DB%B1%DB%B3%DB%B6%DB%B7">خون هایی</a> که ریحته اند در یادمان مانده باشد<br />دست کم بخش بزرگی از کودکی های ما مدیون اوست<br />کتاب خواندن هایمان<br />بوی کتابخانه<br />حس فهمیدن..<br />حس مهم بودن<br />مگر چند نفر توی کل تاریخ ما بودند که<br />برایشان مهم بود که بچه داستانهای<br />مثنوی را بفهمند؟<br />اصلا مگر چند نفر در کل تاریخ ما<br />برایشان مهم بود بچه ها بفهمند؟<br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SlZbHrlWrlI/AAAAAAAAAO0/pq6SLfqM7xY/s1600-h/%D9%82%D8%B5%D9%87+%D9%87%D8%A7%DB%8C+%D8%AE%D9%88%D8%A8+%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C+%D8%A8%DA%86%D9%87+%D9%87%D8%A7%DB%8C+%D8%AE%D9%88%D8%A8.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 217px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SlZbHrlWrlI/AAAAAAAAAO0/pq6SLfqM7xY/s320/%D9%82%D8%B5%D9%87+%D9%87%D8%A7%DB%8C+%D8%AE%D9%88%D8%A8+%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C+%D8%A8%DA%86%D9%87+%D9%87%D8%A7%DB%8C+%D8%AE%D9%88%D8%A8.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356568994320395858" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-110748097991247328?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-71700195924036252522009-07-04T11:07:00.003+04:302009-07-04T12:00:44.048+04:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/Sk8DIc6l12I/AAAAAAAAAOs/mDzwspq7FOQ/s1600-h/ahmadinezhad.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 115px; height: 130px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/Sk8DIc6l12I/AAAAAAAAAOs/mDzwspq7FOQ/s320/ahmadinezhad.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354501925702588258" border="0" /></a><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">چطوري مموتي؟<br />حال هاله‌ات كه انشا‌الله خوب است؟<br />حيف نبود مموتي؟<br />خودت به درك، حيف هاله‌ات نبود؟<br />دست‌كم يك آدم دانشگاهي بودي،<br />دكترا داشتي،<br />نه از اين دكتراهاي الكي<br />از آن دكتراهايي كه برايش كلي زحمت مي‌كشند،<br />كلي انگليسي بلد بودي مموتي جان!<br />مي‌داني؟<br />آخر رسم است كه براي دكترا تافل‌اي، چيزي داشته باشند...<br />كلي مقاله داده بودي درژورنال‌هاي داخلي و خارجي(هرچند كه انگليسي‌هاي پدرسوخته با همكاري بي‌بي‌سي جلوي انتشار مطالب‌ات را گرفته‌بودند)<br />مي رفتي توي دانشگاه‌هاي مختلف سخنراني مي‌كردي ( هر چند مجبور بودي تشويق كننده هايت را با اتوبوس همراه‌ات ببري)<br />مي‌توانستي روي زمين بخوابي و پتويي رويت بياندازي و كلي خودت را مثل مردم نشان دهي<br />مي‌توانستي باغباني كني و علف‌هاي هرز را جدا كني...<br />شده بودي ماركوپولو و هر روز يك جاي دنيا بودي<br />مي‌خواستي دنيا را اصلاح كني<br />اقتصاد دان‌هاي دنيا پشت مرز توي صف ايستاده بودند تا مديريت اقتصاد جهاني را يادشان بدهي.<br />فكرش را بكن<br />از اين به بعد چه مي‌كني؟<br />چهار سال اصلا كم نيست...<br />توي اين چهار سال قرار است همه به هاله‌ات بخندند (بيچاره هاله چه گناهي كرده بود؟)<br />همه منتظرند يك كلمه انگليسي حرف بزني تا بخندند(ماجراي سفرت به روسيه را يادت هست؟)<br />فكرش را بكن<br />به هر دانشگاهي سر بزني، هر چقدر هم خودت و دوستانت سعي كنيد، رنگ سبز را مي بيني...<br />قبل‌ترها اگر هم جمعيتي جمع مي‌شد با افتخار مي‌گفتي براي استقبال از تو آمده‌اند<br />اما اينبار رنگ سبز چشمانت را كور خواهد كرد<br />هر جاي دنيا كه بروي( اگر راهت بدهند) تمام مسيرت پر از رنگ سبز خواهد بود<br />شايد تمام اقتصاد دان‌هاي دنيا هم با مچ‌بند سبز پيش‌ات بيايند<br />ميداني مموتي جان؟<br />رنگ سبز و مچ بند سبز دارد مد مي‌شود و خيلي‌ها بدون اينكه بداند آنرا استفاده خواهد كرد.<br />فكر كن شايد صبح كه بيدار شدي يا حتي وقتي خوابي نسيمي خنك از حاشيه سبز پتو خواب تو را مي‌روبد<br />حتي وقتي به باغباني مشغولي رنگ سبز را مي‌بيني<br />خلاصه حيف شد مموتي جان<br />كاش همان محمود هاله خودمان مي‌ماندي<br />تو را چه به اداي كودتاچيان را درآوردن؟<br />مي‌داني مموتي جان<br />من اصلا از كسي كه اين رنگ سبز را مد كرد خوشم نمي‌آيد و خب چه مي‌شود كرد؟<br />خيلي‌هاي ديگر هم خوششان نمي‌آيد<br />اما خب تو هم خوش‌ت نمي‌ايد، گرفتي منظورم را؟<br />شايد حتي هاله‌ات هم بعد از اين سبز شد...<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7170019592403625252?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-76699356333487155092009-07-04T08:20:00.003+04:302009-07-04T09:18:53.854+04:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/Sk7effSDuJI/AAAAAAAAAOk/zDUSD_hYD-o/s1600-h/hashemi22.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 302px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/Sk7effSDuJI/AAAAAAAAAOk/zDUSD_hYD-o/s320/hashemi22.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354461639544649874" border="0" /></a><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">روزگاری برای خودت پدر خوانده‌ای بودی، یادت هست؟<br />هر جا اتفاقی می‌افتاد، يك جوري رد‌پاي تو هم بود، بدون اينكه بشود ثابت‌اش كرد<br />از همان سالهاي 42<br />يادت هست؟<br />مي‌گويند در همان سالهاي 42 يك خبرنگار خارجي از يكي از روحانيون آن زمان پرسيده بود، اگر مملكت را به دست بگيريد، شما كه همه‌تان روحاني هستيد،خب ملكت هم به سياست‌مدار نياز دارد چه مي‌كنيد؟<br />روحاني مورد نظر هم گفته بود ما يك هاشمي رفسنجاني داريم كه با يك انگشتش دنيا را كي‌چرخاند!(نقل به مضمون!)<br />ماجرا تا جايي پيش رفته بود كه براي خودت اكبر‌شاه شده بودي، يادت هست؟<br />ردپاي تو در پيش از انقلاب، بعدش. سقوط دولت موقت، ماجراهاي خرداد 60 و كل دهه 60، قتل‌هاي زنجيره‌اي، بركناري منتظري، در ادامه پيدا كردن جنگ بعد از خرمشهر و حتي پايان‌ اجباري‌اش و ماحراي جام زهر و حتي در مرگ احمدخميني براي بسياري از مردم ردپايي مشخص بوده است(اين كه اين گمان‌ها چقدر درست بوده‌اند مهم نيست، مهم اين است كه مردم براي آدم‌هايي كه قدرتمند مي‌دانند هزاران شايعه و افسانه مي‌سازند)<br />حتي يادت هست، تا مدت‌ها روي ديوارها نوشته <span style="color: rgb(51, 102, 255);">كوسه احمد را خورد</span> ديده مي‌شد!<br />با تلاس تو بود كه سيد‌علي يك‌ شبه آيت‌الله شد و رهبر...<br />حالا كجايي شيخ اكبر؟<br />دندان‌هاي كوسه را كشيده‌اند؟<br />ماجراي آن كوسه را كه عادت داشت فلان جاي شناگران را بخورد را كه حتما شنيده‌اي؟<br />و اينكه دندان‌هايش را كشيدند و مهمتر، عكس‌العمل شناگران بعد از حمله دوباره كوسه بي‌دندان.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7669935633348715509?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-52894341487223503212009-07-01T18:56:00.003+04:302009-07-01T19:06:23.048+04:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/Skt0UPcoYXI/AAAAAAAAAOc/hpEtTEdRWjI/s1600-h/khamenei.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 279px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/Skt0UPcoYXI/AAAAAAAAAOc/hpEtTEdRWjI/s320/khamenei.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353500473152790898" border="0" /></a><br />مي‌داني سيد؟ دلم مي‌سوزت برايت،<br />يادت هست يك زماني براي خودت برو بيايي داشتي<br />دست‌كم اگر كسي هم جرات مي‌كرد حرفي بزند از كوسه بالاتر نمي‌رفت و تو جايت امن بود<br />با اقتدار تكيه داده بودي به كرسي ولايت(صندلي پادشاهي) ات<br />گاه گاهي هم حرفي مي‌زدي و حرفت براي همه حجت بود.<br />يادت هست بعد از 18 تير در جمع خواص ‌ات گفتي:"حتي اگر بر عليه من هم شعار دادند كاري نكنيد..."<br />آن <span style="font-weight: bold;">حتي </span>را يادت هست؟ انگار اينبار انگار بايد چيز ديگري بگويي!<br />چند سال گذشته سيد؟<br />خودت باورت مي‌شد كه براي شكسته شدن بت‌ات فقط چند سال كافي باشد؟<br />زندان‌هاي شاه را يادت هست؟<br />راهپيمايي‌ها را چطور؟<br />يادت هست شاه هم همه چيز را مي‌انداخت گردن بي‌بي‌سي!<br />چقدر طول كشيد كه شاه آن جمله معروف "صداي انقلاب شما را شنيدم" را گفت؟<br />براي تو چقدر مي‌كشد؟<br />اصلا تو چيزي هم مي‌شنوي يا آن انفجار به غير از دست‌ات به گوش‌ات هم آسيب رسانده؟<br />باورش سخت است، اما ديگر دوره خواب راحت‌ات تمام شده، ديگر كابوس <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ندا </span>ها رهايت نمي‌كند،<br />آدم‌هاي دور برت كم شده‌اند و هر روز هم كمتر مي‌شوند و تو ديگر حتي از سايه خودت خواهي ترسيد<br /><br />اين عاقبت تمام ديكتاتورهاست سيد علي<br />ربطي هم به دين يا مذهب يا چيزي مشابه آن ندارد<br />اين فقط يك جبر تاريخي است<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-5289434148722350321?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-84540195250662626362009-07-01T08:57:00.002+04:302009-07-01T09:32:51.132+04:30از شهيار قنبري<blockquote><div dir="rtl" style="text-align: right;">لالا لالا دیگه بسه گل لاله<br />بهار سرخ امسال مثل هر ساله<br /><br />هنوزم تیر و ترکش قلب و می شناسه<br />هنوز شب زیر سرب و چکمه بیداره<br /><br />نخواب آروم دل بی خار و بی کینه<br />نمی بینی نشسته گلوگه تو سینه<br /><br />آخه بارون که نیست ، رگبار باروته<br />سزای عاشقای خوب ما اینه<br /><br />نترس از گلوله ی دشمن گل لادن<br />که پوست شیره پوست سرزمین من<br /><br />اجاق سرد سرمای شب سنگر<br />دلیل تا سپیده رفتن و رفتن<br /><br />نخواب آروم گل بادوم ناباور<br />گل دل نازک خسته ، گل پرپر<br /><br />بگو باد ولایت ، پرپرت کرده<br />دلاور پر کشیدن رو بگیر از سر<br /><br />دوباره قد بکش تا اوج فواره<br />نگو این ابر بی بارون نمی ذاره<br /><br />مث یار دلاور نشکن از دشمن<br />ببین سر میشکنه تا وقتی سر داره<br /><br />نذاشتن همصدایی رو بلد باشیم<br />نذاشتن هرجا با همدیگه بد باشیم<br /><br />کتابای سفید و دوره میکردیم<br />که فکر شب کلاهی از نمد باشیم<br /><br />نگو رفت تا هزار آفتاب ، هزار مهتاب<br />نگو کو تا دوباره بپریم از خواب<br /><br />بخون با من نترس از گلوله ی دشمن<br />بیا بیرون ، بیا بیرون از این مرداب<br /><br />نگوی تقوای ما تسلیم و ایثاره<br />نگو تقدیر ما صدتا گره داره<br /><br />به پیغام کلاغای سیاه شک کن<br />که شب جز تیرگی چیزی نیاره<br /><br />نخواب وقتی که همبغضت به زنجیره<br />نخواب وقتی که خون از شب سرازیره<br /><br />بخون وقتی که خوندن معصیت داره<br />بخون با من ، بیا تا من ، نگو دیره<br /><br />سکوت شیشه های شب غمی داره<br />ولی خشم تو مشت محکمی داره<br /><br />عزیز جمعه های عشق و آزادی<br />کلاغ پر بازی با تو عالمی داره<br /><br />عزیز جمعه های عشق و آزادی<br />کلاغ پر بازی با تو عالمی داره<br /><br /><br />بخواب ای حسرت صبح گل گندم<br />نباش تو دالونای قصه سردرگم<br /><br />نخواب رو پالش پرهای پروانه<br />که فریاد تو رو ، کم داره پروانه<br /><br />لالا لالا دیگه بسه گل لاله</div></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-8454019525066262636?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-62233322287378445952009-06-17T22:38:00.002+04:302009-06-17T22:47:31.117+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">اگر شرایط به سمتی برود که حکومت تقلب در انتخابات را بپذیرد، عملا تمام انتخابات 30 سال گذشته زیر سوال نمی‌رود؟<br />توجه داشته باشیم که شورای نگهبان انتخابات را تایید کرده است.<br />نکته دیگر اینکه چه تضمینی وجود دارد در انتخاب‌های بعدی که زیر نظر همین شورا برگزار می‌شود، واقعی باشد؟<br />اطمینان از دست رفته مردم را چطور می‌شود برگرداند؟<br /><br />با توجه به شرایط بالا فکر می‌کنید حکومت حاضر است این رسوایی را بپذیرد؟<br />شاید بگوییم برای بقا ممکن است بپذیرد، اما مشکل اینجاست که آدمهایی که عنوان نماد و رهبر برای جنبش سبزمان انتخاب کرده‌ایم نیز پیش از این در این نظام نقش داشته‌اند و زیر سوال رفتن تاریخ 30 ساله حکومت به نفع آنها هم نیست...<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-6223332228737844595?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-72935659730388892742009-06-14T16:51:00.002+04:302009-06-14T17:13:04.579+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">جا دارد یک بار دیگر به صورت کامل و <span style="font-weight: bold;">گزینش نشده </span>ماجراهای انقلاب شاه و ملت را بخوانیم...<br /><br /><span style="font-size:85%;">با پوزش فروان یاد مصدق ومحمد رضا شاه پهلوی به خاطر این مقایسه</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7293565973038889274?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-51301867219042900452009-06-13T23:15:00.005+04:302009-06-13T23:26:51.725+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">نتیجه انتخابات شاید تا حدی قابل پیش‌یینی بود، اما اتفاقات بعدش اصلا قابل پیش‌بینی نبود( دست‌کم در این مقیاس)<br />سکوت و عملکرد (به اصطلاح) اصلاح‌طلبان هم نشان از یک کودتای تمام عیار دارد...<br />چیزی که بیشتر از همه نگران کننده است سرونوشت جوان‌هایی است که به حمایت از جناب میرحسین به خیابان‌ها ریختند و عکس‌ها و فیلم‌هایشان پشت سر هم در شبکه‌ةا و سایت‌های خبری پخش می‌شود و البته ماجرای 18 تیر یادمان نرفته است و سرنوشت کسانی را که عکس‌هایشان منتشر شد.<br />عملکرد موسوی در خوش‌بینانه‌ترین حالت‌اش یادآور اعدام‌های دهه 60 است و سکوتش در آن زمان و البته فرار از مسوولیت‌اش در این زمان<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-5130186721904290045?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-7284451767300322582009-06-13T07:55:00.001+04:302009-06-13T08:00:10.199+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">:این نتیجه را دوست دارم؟<br />-خیر<br />‍:این نتیجه قابل پیش‌بینی نبود؟<br />-کاملا قابل پیش‌بینی بود...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-728445176730032258?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-77988859143498698112009-05-23T09:17:00.005+04:302009-06-12T20:55:54.239+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-size: 85%;">حالا که انتخابات تمام شده اجازه هست این پست را دوباره نمایش بدهم<br />به رای کسی که صدمه نزدم؟<br /><br /></span> قبول دارم، خیلی بی‌انصاف شده‌ام، یا به قول دوستی خیلی لجن! نمی‌دانم، شاید بد هم نبود آلزایمر می‌گرفتم! شاید اینطوری احساس تهوع پیدا نمی‌کردم از حرف‌ها و برنامه‌های بعضی‌ها امید چیز خوبی است و البته اعتماد کردن، شما که دارید قدرش را بدانید فقط از یک چیز کمی دلم گرفته، اینکه چقدر حقیر شده‌ایم که انتخابمان محدود شده به اینها.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7798885914349869811?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-54570613841999025372009-05-20T17:23:00.011+04:302009-06-12T20:48:30.755+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:85%;" >حالا که انتخابات تمام شده اجازه هست این پست را دوباره نمایش بدهم<br />به رای کسی که صدمه نزدم؟</span><br /><br /><br />قرار بود تا بعد از انتخابات چیزی در موردش ننویسم،<br />اما<a href="http://sarve.ir/news/947.php"> این نوشته</a> محسن‌خان مخملباف و البته ایمیل‌ها و آفلاین‌های روازانه دوستان-که در محبت و صداقت‌اشان شکی ندارم-در حمایت باعث شد این پاسخ را بنویسم،<br /><br />به سبک محسن مخملباف:<br />پیش‌گفتار :یادم هست اولین بار که نام مخملباف را خوندم بعد از اکران فیلم توبهٔ نصوح بود،<br />با سواد آن زمان‌ام نامش را محملباف(مهملباف؟) خواندم که بدوم شک از اثرات جمله‌هایی مثل مهمل گویان شرق و غرب بوده است.<br /><br />۱-کوچک که بودیم یکی از معدود باز‌ی‌هایی که هنوز حرام اعلام نشده بود(شاید هم شده بود و ما نمی‌دانستیم) کارت بازی بود،یک سری کارت بود که روی هر کدام مشخصات یک ماشین نوشته شده بود، کارت‌ها را بین هم پخش می‌کردیم و بازی می‌کردیم، نوبت هر کس که می‌شد باید مشخصه‌ای را از کارت اول‌اش می‌خواند، مثلا سرعت، تعداد دنده و ...<br />هر کس کارت‌اش بهتر بود توی آن برگ برنده بود...<br />یکی از مشخصه‌هایی که اوایل نمی‌دانستیم چیست،صفر تا صد بود، خب توی این مورد هم ما مثل سرعت رفتار می‌کردیم، یعنی هر ماشینی صفر تا صد ‌اش بیشتر بود، برنده بود، تا مدت‌ها از این که صفر تا صد پیکان بیشتر از بنز است احساس غرور می‌کردیم!<br />خب بعدتر فهمیدیم که یک جای کار می‌لنگد و نمی‌شود که پیکان بهتر از بنز باشد، این بود که از این و ان پرسیدیم تا به این نتیجه رسیدیم که هر چه صفر تا صد یک ماشین کمتر باشد، بهتر است، یادش بخیر بر سر این موضوع توی بازی با کسانی که نمی‌دانستند چه بحث و شاید دعواها که نکردیم!<br /><br />۲- یکی از شعارهای محبوب آن روزهااین بود: عراق آفتابه سازه، ایران پیکان می‌سازه!<br /><br />۳-دانشگاه‌هاتازه بازگشایی شده بود، و آدم‌بدها از دانشگاه‌ها اخراج و بیشتر اعدام شده بودند، خواهر بزرگه می‌خواست کنکور بدهد، ما که عادت کرده بودیم همه نمره‌ها را از بیست ببینیم با نمره تازه‌ای آشنا شدیم: ۱۰۰!<br />یادم هست که کلی کیف می‌کردیم که چقدر خوب می‌شد نمره آدم به جای ۲۰ می‌شد مثلا ۸۰ یا حتی ۱۰۰ با ۱۰۰۰ !<br /><br />۴-آن روز‌ها با مفهوم جدیدی آشنا شدیم،پرسش‌های چهار گزینه‌ای،<br />یادم هست پیش خودم فکر می‌کردم چقدر خوب، آدم اگر جواب سوالی را هم نمی‌دانست شانسی یکی را انتخاب می‌کند، احتمال زیادی وجود دارد که درست انتخاب کرده باشد،<br />بعدش فهمیدم که نه! طراحان از من زرنگتر بوده‌اند، اگر اشتباه انتخاب کنی نمره منفی می‌گیری!<br />و اگر جواب سوالی را نمی‌دانی بهتر است که جواب ندهی، و به این نتیجه رسیدیم که صد رحمت به امتحان‌های کتبی خودمان!<br /><br />۵-امیر نادری فیلمی دارد به نام سازدهنی، امیرو برای سازدهنی زدن راضی به کولی دادن به عبدالله تازه ختنه شده می‌شود تا جایی که «خر عبدول، کل عبدالله» تبدیل می‌شود، بعد عصیان می‌کند و برای رهایی از خر بودن، سازدهنی عبدالله(عامل خر بودن اش) را به دریا پرتاب می‌کند.<br /><br />۶-از آن آقایی گفته‌ای که با او در زندان ستم‌شاهی، آشنا شده‌ای، نکند او هم برای چاقو زدن به پاسبانی زندانی شده بوده که گفته می‌شده ساواکی بوده؟(فقط گفته می‌شده!)<br />گفته‌ای که بسیار برای ظلم‌هایی که به دیگران شده گریه می‌کرده است، به نظرت بعد از ماجرای حکم حکومتی همم گریه کرده است؟<br />به نظرت اگر گریه هم کرده باشد، گریه‌اش فایده‌ای هم داشته؟<br />حکایت ملا زا شنیده‌ای که شکایت از مردی ‍یش حاکم برد و حاکم مرد را نفرین کرد، ملا بدون حرف زدن خارج شد، حاکم گفت:" کجا می‌روی؟"، ملا گفت :"پیش مادر بزرگم‌ام، او بهتر از تو نفرین می‌کند"<br /><br />۷- نفر دوم اما جالب‌تر است، هنرمندی است که در سال‌های اول انقلاب با او آشنا شده‌ای، احتمالا همان سال‌هایی که دو چشم بی‌سو را می‌ساختی و فریاد می‌زدی "مرگ بر ماهی سیاه کوچولو"، تعجب می‌کنم که این هنرمند و هنرمند نواز چرا حتی یک بار -حتی دوستانه- به تو در این مورد اعتراض نکرده؟ یعنی نویسنده ماهی‌سیاه‌کوچولو هنرمند نبوده؟<br />یا شاید بوده اما هنرمند همفکر نبوده؟<br />اینجای کار باز هم می‌لنگد چون به قول تو او در این مورد کاملا فراجناحی فکر می‌کرده!<br />گفته‌ای که سینمای بلندآوازه ما حاصل تلاش و مدیریت اوست، ظاهرا فیلم‌های کانون و سینمای کانون را فراموش کرده‌ای و تاثیر اش بر سینمای ایران را و باز هم احتمالا فراموش کرده‌ای که کانون را چه کسی ساخت و چه کسی حمایت‌اش می‌کرد و باز هم احتمالا فراموش کرده‌ای که چه کسانی و در چه زمانی آدم‌هاو کتاب‌ها را از کانون حذف کردند؟<br />فراموش کردی که چاپ کتاب‌های طلایی کی و کجا و به چه علت متوقف شد؟<br />فراموش کرده‌ای که چه کسانی بازی زنان زا در سینما و در تاتر غیر اسلامی و غیر اخلاقی می‌دانستند و یا چه کسانی حاضر نبودند با فیلم‌سازهای طاغوتی فیلم بسازند؟<br />گفته‌ای که نسل تو به خوبی به یاد د ارد که در دوره جنگ همه ‌جانبه دچار تورم نشدیم و احتمالا فشار اقتصادی زیادی هم احساس نکرده‌ایم،<br />نمی دانم شاید ما در سیاره‌ای دیگر زندگی می‌کردیم که مجبور بودیم ده ساعت توی صف بیاستیم که گوشت کوپن‌ای یخی بگیریم، شاید در محله شما، مثل برادرتان محمود(ادمی که امروز مثل آنروز شما فکر می‌کند) همه چیز فراوان بوده و ارزان!<br />احتمالا شما برای خرید کولر، یخچال و یا هر چیز دیگری مجبور نبودید دفترچه بسیج اقتصادی‌یان را برای تایید به مسجد محل‌اتان بدهید!<br /><br />۸- گفته‌ای ما انتخاب نکننده‌ها در انتخاب احمدی‌نژاد بیشتر تاثیر داشته‌ایم تا کسانی که به احمدی‌نزاد رای داده‌اند، اما اشاره نکردی چه اتفاقی افتاد که از آن بیست میلیون نفری که خاتمی رای دادند، فقط دو میلیون نفر به کاندیدای مورد نظر شما رای دادند...<br />۹- گفته‌ای که ما یا صفر درصد ایم یا صددرصد، ظاهرا فراموش کرده‌ای که چه کسی بود که حاضر نبود حتی چند ثانیه از فیلمش برای اکران حذف شود و می‌گفت یا تمام فیلم یا هیچ؟<br /><br />تو هم مثل ما فراموش کاری مخملباف عزیز، فقط یک تفاوت کوچک هست،<br />"بر خلاف کری ما که ز پیغالود است/ گوش ...... کر مادر زاد است/البته آنچه به جایی نرسد فریاد است."<br /><hr width="75%">پی‌نوشت: شعری از مجله آنروز‌های گل‌آقا، که شاعرش را فراموش کرده‌ام:<br />وارد باغ شديم<br />و نمي دانستيم<br />كه ز واروني بخت<br />باغبان كرده كمين پشت درخت !<br />من كه آن عهد زبل بودم و شيطون و بلا<br />از درختي پر بار<br />رفته بودم بالا<br />من شدم غرق شناسايي انديشه يك سيب گلاب<br />« كه فلك دسته گلي داد به آب ! »<br />تو شنيدي كه يكي مي آيد<br />تيز در رفتي و با من گفتي:<br />« هاي... « ملا »، در رو ! »<br />بنده في الفور پريدم پايين<br />تا به خود جنبيدم<br />باغبان نيز رسيد<br />حالتم شد نمكين !<br />چشم شهلاي من از ضربت اردنگي آن بي انصاف<br />لوچ شد مثل « اوشين » !<br />باغبان گوش مرا سخت كشيد<br />آنچنان سخت كه پنداشتي از بيخ بريد !<br />من به ضرب كتك افتاده به خاك<br />تو زدي از سر ديوار به چاك !<br />***<br />من از آن روز دگر شكر خدا<br />شده ام ناشنوا (!)<br />ولي از گردش چرخ و ايام<br />تو وزيري شده اي صاحب نام !<br />***<br />زن من مي گويد:<br />« اصغري » لخت و پتي ست<br />« مملي » پاره شده شلوارش<br />سقف هم نمناك است<br />ما چه سازيم، اگر در برود زهوارش؟<br />« با خبر باش كه سر مي شكند ديوارش ! »<br />و من انگار نه انگار كه اصلاّ سخني مي شنوم !<br />***<br />مردمان مي گويند:<br />« آي... آقاي وزير !<br />وضع ما آشفته ست<br />بختهامان خفته ست<br />توي دنيا، آيا<br />نيست يك تن كه به فرياد دل ما برسد؟!<br />هاي... آقاي وزير... ! »<br />و تو انگار نه انگار كه اصلاّ سخني مي شنوي !<br />***<br />بر خلاف كري من كه ز «پيقولاد» است«1»<br />گوش ارباب مناصب، كر مادرزاد است<br />« آنچه البته به جايي نرسد، فرياد است ! »<br /><br />پاورقي:<br />«1»- پيقولاد: نوعي از ثقل سامعه كه به واسطه كشيده شدن گوش آدم توسط باغبان به علت بالارفتن از درخت گوجه يا گردو، در خردسالي حاصل مي شود و با انواع ديگرش فرق دارد!<br />-----------------------------<br /><span style="font-size:85%;">اینطور که <a href="http://www.sokhan.com/zarooee/articles.asp?id=6208">اینجا </a>گفته شعر از ابوالفضل زرویی نصرآباد است<br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-5457061384199902537?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-7855950023540812892009-05-15T03:47:00.003+04:302009-05-15T03:55:43.543+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">نشسته بود پشت کامپیوتر و توی یاهو شترنج بک دقیقه‌ای باری می‌کرد، برای خدا حافظی دستم را دراز کردم، رودروايسي داشت با من، برای چند لحظه مردد ماند که دستش را از موس بردارد با نه، بعد دستش را دراز کرد و دست داد و خب... باخت!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-785595002354081289?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-54758659376548157872009-04-22T22:25:00.001+04:302009-04-22T22:37:43.759+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">فکرش را بکن، حتی اگر فقط یک درصد از افتتاحیه‌‌های این مملکت واقعیت داشت الان کجا بودیم...<br />پیشتر‌ها فکر می‌کردم فلان نماینده یا فلان وزیر چقدر احمق است که نمی‌داند برنامه‌ای که برایش چیده‌اند فقط نمایشی است، یعنی واقعا نمی‌فهمد چیزی که می‌بیند فقط دموی یک برنامه است؟<br />فکر می‌کردم اجرا کننده نمایش آدم فابلی است که می‌تواند همه را فریب بدهد....<br />اما این چند روز وقتی فهمیدم باید یک سایت آنلاین که کلی ترانزکشن مالی با بانک‌های مختلف دارد را آفلاین شبیه‌سازی کنم، حتی بخش‌های بانکی را (آنهم در حضور خود مسوولان بانک‌ها) به این نتیجه رسیدم که اوضاع شورتر از این حرف‌هاست،<br />همه بازیگران این نمایش‌اند و تنها کسی که از واقعیت پشت پرده خبر ندارد خود من هستم!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-5475865937654815787?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-79460084180066762702009-04-15T22:18:00.003+04:302009-04-15T22:29:08.899+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">همینجا بعد از این بازگشت مفتضحانه، قول می‌دهم تا بعد از انتخابات ریاست جمهوری هیچ حرفی در مورد انتخابات نزنم!<br />هر چند باز هم در همینجا به تمام دوستان <span style="color: rgb(51, 102, 255);">همراه شو عزیر</span> با کمال احترام و ادب عرض می‌کنم که نخیر! همراه نمی‌شوم عزیز!<br />من کماکان همان جایی هستم که 4 سال پیش بوده‌ام و فکر هم نمی‌کنم چیزی تغییر کرده باشد،<br />همین!...<br /><hr width="70%" align="right"><span style="font-size:85%;">عنوان مطلب به احترام عمو وثیق عزیز است به خاطر کامنت‌اش پای پست قبلی!</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7946008418006676270?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-12678461092600199942009-04-02T23:18:00.000+04:302009-04-02T23:19:24.782+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">ما به زودی برمی‌گردیم!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-1267846109260019994?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-51601565350942836592009-02-22T22:34:00.002+03:302009-02-22T22:48:45.227+03:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SaGk7GM93vI/AAAAAAAAAN8/KQonsM_-kO4/s1600-h/qwyqg9.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 254px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SaGk7GM93vI/AAAAAAAAAN8/KQonsM_-kO4/s320/qwyqg9.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305703171203391218" border="0" /></a><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">این وبلاگ به دلیل نامشخصی و برای مدت نامشخص‌تری به روز نخواهد شد.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-5160156535094283659?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-63916180619858371062009-02-19T21:51:00.004+03:302009-02-19T22:13:19.518+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">امروز برای اولین بار توی سابقه کاری‌ام، بعد از یک هفته کار تقربیا شبانه‌روزی، یک برگه مرخصی را پر کردم، مجبور شدم برای تایید پیش چند نفر بروم و هر بار برای هر کدام دلیل مرخصی را توضیح بدهم..<br />شکی ندارم که این آخرین برگه مرخصی‌ای بود که پر کردم!<br /><br />یادم هست توی محل کار قبلی‌ام برای برگشت به خانه سرویس داشتیم، یک بار کمی کارم طول کشیده بود و من داشتم با عجله به طرف سرویس برمیگشتم، یک لحظه خودم را در چند سال بعد تجسم کردم، با شکم جلو افتاده و کله‌ی کچل به دنبال اتوبوس سرویس می‌دویدم...<br />بعد از آن دیگر سوار سرویس نشدم!<br /><br />توی محل کار قبل از آن ماه‌های آخر رییس جدید می‌خواست هر روز دفتری را برای حضور و غیاب امضا کنم و ساعت بزنم، توی آن دفتر هم فقط یک امضای من هست، امضای خروج!<br /><br />توی محل کار قبلی‌اش که خودم هم جزو بنیان‌گذارانش بودم، می‌خواستم برای کاری نصف روزه، محل را ترک کنم، جناب رییس- که یک دوست قدیمی بود- به منشی شرکت گفته بود من اجازه ندارم تا فلان پروِه را تمام کنم تقاضای مرخصی بکنم!، خب طبیعتا این هم آخرین روز کاری من توی آن شرکت بود...<br />بخواهم ادامه بدهم شش یا هفت مورد دیگر هم هست،<br /><br />الان داشتم به کل جریان فکر می‌کردم.<br />نمی‌دانم مشکل از من است یا بقیه!<br />نمی‌توانم درک کنم چطور اینهمه آدم با همین روش زندگی می‌کنند ولی من نمی‌توانم؟<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-6391618061985837106?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-27851533051173880752009-02-12T12:41:00.004+03:302009-02-13T00:34:59.237+03:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SZPoSaxBQnI/AAAAAAAAANc/0IIIWBfFdOk/s1600-h/ehterami-1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 300px; height: 297px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SZPoSaxBQnI/AAAAAAAAANc/0IIIWBfFdOk/s320/ehterami-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301836589465420402" border="0" /></a>فكر مي‌كنم اين شعر دست‌كم به تعداد بچه‌هايي كه از تاريخ نوشته شدن‌اش به دنيا آمده‌اند خوانده شده.<br />ركوردي كه فكر نمي‌كنم هيچ وقت شكسته شود.<br /><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;"><blockquote>توی ده شلمرود،<br />حسنی تک و تنها بود.<br />حسنی نگو، بلا بگو،<br />تنبل تنبلا بگو،<br />موی بلند، روی سیاه،<br />ناخن دراز، واه واه واه.<br />نه فلفلی، نه قلقلی، نه مرغ زرد کاکلی،<br />هیچکس باهاش رفیق نبود.<br />تنها روی سه پایه، نشسته بود تو سایه.<br /><br />باباش میگفت:<br />- حسنی میای بریم حموم؟<br />- نه نمیام، نه نمیام<br />- سرتو میخوای اصلاح کنی؟<br />- نه نمیخوام، نه نمیخوام<br /><br />کره الاغ کدخدا،<br />یورتمه میرفت تو کوچه‌ها:<br />- الاغه چرا یورتمه میری؟<br />- دارم میرم بار بیارم، دیرم شده، عجله دارم.<br />- الاغ خوب نازنین،<br />سر در هوا، سم بر زمین،<br />یالت بلند و پرمو، دمت مثال جارو،<br />یک کمی بمن سواری میدی؟<br />- نه که نمیدم<br />- چرا نمیدی؟<br />- واسه اینکه من تمیزم.<br />پیش همه عزیزم.<br />اما تو چی؟<br />موی بلند، روی سیاه، ناخن دراز، واه واه واه!<br /><br />غازه پرید تو استخر.<br />- تو اردکی یا غازی؟<br />- من غاز خوش زبانم.<br />- میای بریم به بازی؟<br />- نه جانم.<br />- چرا نمیای؟<br />- واسه اینکه من، صبح تا غروب، میون آب،<br />کنار جو، مشغول کار و شستشو.<br />اما تو چی؟<br />موی بلند، روی سیاه، ناخن دراز، واه واه واه!<br /><br />در واشد و یه جوجه<br />دوید و اومد تو کوچه.<br />جیک جیک زنان، گردش کنان<br />اومد و اومد، پیش حسنی:<br />-جوجه کوچولو، کوچول موچولو،<br />میای با من بازی کنی؟<br />مادرش اومد،<br />- قدقدقدا<br />برو خونه تون، تورو بخدا<br />جوجه‌ی ریزه میزه<br />ببین چقدر تمیزه؟<br />اما تو چی؟<br />موی بلند، روی سیاه، ناخن دراز، واه واه واه!<br /><br />حسنی با چشم گریون،<br />پاشد و اومد تو میدون:<br />- آی فلفلی، آی قلقلی،<br />میاین با من بازی کنین؟<br />- نه که نمیایم نه که نمیایم<br />- چرا نمیاین؟<br />فلفلی گفت:<br />- من و داداشم و بابام و عموم،<br />هفته ای دوبار میریم حموم.<br />اما تو چی؟<br />قلقلی گفت:<br />- نگاش کنین.<br />موی بلند، روی سیاه، ناخن دراز، واه واه واه!<br /><br />حسنی دوید پیش باباش:<br />-حسنی میای بریم حموم؟<br />- میام، میام<br />- سرتو میخوای اصلاح کنی؟<br />- میخوام، میخوام<br />- حسنی نگو، یه دسته گل<br />تر و تمیز و تپل مپل<br /><br />الاغ و خروس، جوجه و غاز و ببعی<br />با فلفلی، با قلقلی، با مرغ زرد کاکلی<br />حلقه زدن، دور حسنی.<br />الاغه میگفت:<br />- کاری اگر نداری، بریم الاغ سواری.<br /><br />خروسه میگفت:<br />- قوقولی قوقو. قوقولی قوقو؟<br />هرچی میخوای فوری بگو.<br />مرغه میگفت:<br />- حسنی برو تو کوچه.<br />بازی بکن با جوجه.<br />غازه میگفت:<br />- حسنی بیا،<br />با هم دیگه بریم شنا.<br /><br />توی ده شلمرود<br />حسنی دیگه تنها نبود.</blockquote></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-2785153305117388075?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-77308198943627441752009-02-06T09:37:00.003+03:302009-02-06T09:50:48.932+03:30<div dir="rtl" align="right">این وبلاگ برای مدتی تیتر اصلی خودش را از<span style="color: rgb(51, 102, 255);">مااینیم</span> به <span style="color: rgb(51, 102, 255);">بالاترین</span> تغییر می‌دهد تا بدین‌وسیله ابراز حمایت خودش را از <span style="color: rgb(51, 102, 255);">بالاترین</span>، اعلام کند. شما هم اگر دوست داشتید به این جنبش کم جوش بپیوندید و پرجوشش کنید و نشان دهید که <span style="color: rgb(51, 102, 255);">بالاترین</span> یک سایت نبود و بلکه روش و مرامی بود که همه‌ی ما قسمتی از آنیم.امیدوارم تا قبل از این سه روز همه‌ی مشکلات <span style="color: rgb(51, 102, 255);">بالاترین</span> حل بشود و چه با داده‌های بک‌آپ گرفته شده و چه نه برگردد به صفحات اینترنتی بازدید شده توسط من و تو.من بالاترینم، تو بالاترینی.<br /><hr class="clear" width="75%">اصل مطلب از<a href="http://www.sheida.com/2009/02/05/%d8%aa%d8%ba%db%8c%db%8c%d8%b1-%d8%aa%db%8c%d8%aa%d8%b1-%d8%a7%d8%b5%d9%84%db%8c-%d8%b3%d8%a7%db%8c%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d8%ad%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%aa-%d8%a7%d8%b2-%d8%a8%d8%a7%d9%84%d8%a7%d8%aa%d8%b1/"> وبلاگ شاهین</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7730819894362744175?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-86174468663839959552009-02-06T00:49:00.002+03:302009-02-06T01:15:21.926+03:30<div dir="ltr"><div dir="rtl">بعضی <a href="http://mainim.blogspot.com/2006/09/blog-post_115851892073454624.html">اتفاق‌ها</a> آنچنان در وجود آدم حک می‌شوند که انگار از ابتدا جزیی از وجود آدم بوده‌اند؛<br />هر کاری هم بکنی فراموش کردن موقتی‌است و کوچکترین بهانه برای بغضی دوباره کافی‌است...<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-8617446866383995955?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-65596069047421357012009-02-01T23:01:00.002+03:302009-02-01T23:17:47.281+03:30<div dir="rtl">نمی‌دانم کی قرار است این موضوع را بفهمم که بیشتر وقت‌ها آدمها، آنی نیستند که نشان می‌دهند...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-6559606904742135701?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-17139763915816585222009-02-01T01:19:00.001+03:302009-02-01T01:19:48.232+03:30<div dir="ltr"><div dir="rtl">فرض کنید:<br><b>آقای شماره يک</b>:<br>آقای شماره یک را چند سالی است می‌شناسید، آدمی‌است مذهبی(نه حزب‌اللهی) و مومن، تا حایی که چند باری به حج رفته وشما را هم برای مراسم بعد از حج( اسمش چی بود؟) دعوت کرده و البته شما هم طبق معمول نرفته‌اید.<br> توی کارش خوشفکر است و باسواد، اما خوب گیرهای مذهبی دارد و نمی‌شود جلویش کارهای غیر مذهبی (تماشای پاتیناژ،باله و ...) کرد، یکی دو بار هم از شما خواسته که دست کم جلو او از این کارهای خلاف شرع نکنید.<br><b>آدم شماره دو:</b><br> از بد روزگار(؟) با شما همکار است،از آن هفت خط‌های روزگار، هر کاری که به ذهنتان هم نرسیده ممکن است از او سر بزند،اما خوب دست‌کم جلوی شما رعایت می‌کند.<br>اینها پیش‌فرض‌،<br><br><b>آقای شماره دو</b> تو خاطرات‌اش، از دوستی(<b>آقای شماره سه</b>) بگوید که دست او را از پشت بسته و این که چند شب پیش آقای <b>شماره سه</b> در مجلس بزم(که ظاهرا کمی هم سرش گرم شده بوده) پیشنهاد انجام پروژه‌ای را به <b>آقای شماره دو</b> داده، <br> <b>آقای شماره دو</b> هم می‌بیند این کار راست کار شماست،<br>خب طبیعی‌است که قراری گذاشته می‌شود بین این سه نفر (خود شما،<b>آقای شماره دو</b> و <b>آقای شماره سه</b>)،<br><br>قیافه شما و <b>آقای شماره سه</b> دیدینی‌است وقتی می‌بینید آقای <b>شماره سه</b>، همان <b>آقای شماره یک</b> است،<br> بخصوص وقتی <b>آقای شماره دو</b>(ی) از همه جا بی‌خبر به عنوان هدیه(یا برای گرم کردن جلسه مذاکره)یک شیشه نوشیدنی <b>غیرشرعی</b> برای <b>آقای شماره سه</b>(= یک) آورده!</div></div> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-1713976391581658522?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-13150892067819567902009-01-30T00:43:00.000+03:302009-01-30T00:44:15.595+03:30<div dir="ltr"><div dir="rtl">بر لشگر زمستان نوروز نامدار<br>کرده است رای تاختن و قصد کار زار<br>اینک پیامده است به پنجاه روز پیش<br>جشن سده تلایه نوروز نامدار<br></div><div dir="rtl">منوچهری</div></div> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-1315089206781956790?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-51883937753625504422009-01-20T23:11:00.003+03:302009-01-20T23:56:38.563+03:30<div dir="rtl">امید که چند سال بعد به سرنوشت <b>سید‌خندان</b> ما دچار نشود، واین سرنوشت باعث انتخابی مشابه مردم ما نشود...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-5188393775362550442?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-70037171667249014482009-01-14T22:04:00.001+03:302009-01-14T22:04:55.021+03:30قبل از هر چیزی حیرت کردم از ساختار حرفه‌ای این تلوزیون <a href="http://www.bbc.co.uk/persian/tv/">فارسی بی‌بی‌سی</a>...<br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7003717166724901448?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-61283817663836005722009-01-12T00:21:00.004+03:302009-01-12T00:51:14.744+03:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SWpexyO053I/AAAAAAAAAMs/AoxN1miWTjU/s1600-h/L%C3%A5t+den+r%C3%A4tte+komma+in.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 226px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SWpexyO053I/AAAAAAAAAMs/AoxN1miWTjU/s320/L%C3%A5t+den+r%C3%A4tte+komma+in.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290144921690630002" border="0" /></a><a href="http://www.imdb.com/title/tt1139797/">فیلمی</a> از متفاوت از دنیای فیلمهای دراکولایی<br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">محصول کشور سوئد<br />اگر به دنبال فیلم‌های اسکاری هستید، این فیلم مناسب حال شما نیست.<br />اما همینقدر بدانید که این فیلم برنده <a href="http://www.imdb.com/title/tt1139797/awards">20 جایزه معتبر سینمایی</a> شده.<br /></div>پیشنهاد می‌کنم فیلم را ببیند..<sup><a href="#sup3">(1)</a><br /><hr class="clear" width="75%"><span style="font-size:100%;"><a name="sup3"></a>البته اگر <a href="http://shirazi.blogfa.com/">آقای شیرازی</a> عزیز <a href="http://shirazi.blogfa.com/post-221.aspx">کشف نفرمایند</a> که فیلم با دوربین‌های اسراییلی فیلم‌برداری شده!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-6128381766383600572?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-15586701249714122302009-01-08T10:37:00.002+03:302009-01-08T10:45:01.739+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">آقای <a href="http://shirazi.blogfa.com">علی‌رضا شیرازی</a> مدیر محترم <a href="http://www.blogfa.com">بلاگفا </a><a href="http://shirazi.blogfa.com/post-221.aspx">نوشته‌ی جالبی در مورد php</a> دارند که پیشنهاد می‌کنم اول <a href="http://shirazi.blogfa.com/post-221.aspx">آنرا </a>بخوانید...<br />البته قبلا هم از این نوع مطلب‌ها در مورد محصول‌های دیگر خوانده بودیم،<br /><ul><li>Babylon اسراییلی است و اطلاعاتی را برای اسراییل ارسال می‌کند</li><li>والتر الیاس دیزنی،صهیونیست بوده و فیلمای کمپانی دیزنی،فیلمهای صهیونیستی هستند</li><li>نستله صهیونیستی است</li><li>اینتل صهیونیستی است</li><li>HP صهیونیستی است</li><li>...</li></ul>شنیدن این حرف‌ها از آدم‌های عادی زیاد عجیب نیست،اما شنیدن‌اش از آدمی در سطح علمی علی‌رضا شیرازی،باعث تاسف است.<br />کشتار غره البته مایه تاسف است و رفتار اسراییلی‌ها هم محکوم، اما حرکت‌هایی مانند این هم به همان اندازه مایه تاسف است<br /><br /><ul><li>فراموش نکنیم که تحریم‌های یک طرفه‌ای مانند این هیچ مشکلی برای ارتش اسراییل پیش نمی‌آورند،</li><li>فراموش نکنیم که چه دوست داشته باشیم و چه دوست نداشته باشیم بخش بزرگی از اقتصاد و علم دنیا در دست یهودیان است و بیشتر این یهودیان هم اسراییل را دوست دارند(معنی این حرف این نیست که عملیات ارتش اسراییل موافق باشند)</li><li>فراموش نکنیم که در دوره جنگ عراق <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%88_%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84_%D8%AF%D8%B1_%D8%AC%D9%86%DA%AF_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%88_%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82">اسراییل مهمترین و بزرگترین متحد ما بود</a> و ایران بسیاری خریدهای نظامی خود را از امریکا با واسطه اسراییل انجام می‌داد(ماجرای <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_-_%DA%A9%D9%86%D8%AA%D8%B1%D8%A7">مک‌فارلین </a>را یادتان هست؟)</li><li>ایرانیان بسیاری در همان دوره برای درمان عازم اسراییل شدند و تحت درمان قرار گرفتند.</li><li>...<br /></li></ul>این چیزها چه ربطی به عملکرد ارتش اسراییل دارد؟<br />متوجه نمی‌شوم چرا بعد از عملکرد آمریکا در عراق، افغانستان و حتی ایران، دوست خوبمان جناب شیرازی کامپیوتر ساخت آمریکای خود را دور نمی‌اندازند، و چرا هنوز از <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA">اینترنت ساخته شده توسط وزارت دفاع امریکا</a> استفاده می‌کنند؟<br />چرا هنوز از Domain ای استفاده می‌کنند که بر روی کامپیوترهای آمریکایی ذخیره شده است؟<br />(توجه داشته باشیم که بخش یزرگی از اقتصاد آمریکا در دست یهودیان و البته صهیونیست‌هاست)<br /><br />جنبش Opensource جنبش‌ای جهانی است و نسبت دادن بخشی از آن به کشوری خاص مانند اسراییل، آمریکا یا حتی ایران و استفاده نکردن از آن به این دلیل، با فلسفه وجودی این دنیا فاصله بسیاری دارد.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-1558670124971412230?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-63819390987618474792009-01-05T10:25:00.002+03:302009-01-05T10:31:38.804+03:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SWGwGXBWN8I/AAAAAAAAAMk/ZthaSSzrsHM/s1600-h/ghaza.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 241px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SWGwGXBWN8I/AAAAAAAAAMk/ZthaSSzrsHM/s320/ghaza.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287701060815042498" border="0" /></a><a href="http://www.msnbc.msn.com/id/28436784/displaymode/1107/s/2">این</a> بهترین مجموعه ایست که در مورد جنگ غزه دیدم<br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">تمام عکس ها(کاریکاتورها) را ببینید بخصوص <a href="http://www.msnbc.msn.com/id/28436784/displaymode/1107/s/2/framenumber/21/">این یکی را</a><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-6381939098761847479?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-42583599666894746432009-01-03T08:57:00.004+03:302009-01-03T09:19:20.738+03:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SV76AhA9EDI/AAAAAAAAAMc/nhJ11ZQNXKw/s1600-h/Hamas-Fath-Saddam.png" title='اسامه حمدان، نماینده حماس در لبنان در کنار عباس زکی، نماینده جنبش فتح در لبنان در تجمع اعتراض‌آمیز در برابر ساختمان سازمان ملل در بیروت، زیر عکس صدام!'><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SV76AhA9EDI/AAAAAAAAAMc/nhJ11ZQNXKw/s320/Hamas-Fath-Saddam.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286937899348856882" border="0" /></a><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">چرا جای این عکس‌ها در رسانه‌های رسمی ایران حالی است؟<br />اشتباه نکنید، هدف‌ام دفاع از اسراییل نیست، اما ...<br /><br /><span style="font-size:85%;">راستی یادتان هست بعد از اعدام صدام در کدام کشور عزای عمومی اعلام شد؟<br /></span><hr style="height: 2px;" class="clear" width="70%"><br />اسامه حمدان، نماینده حماس در لبنان در کنار عباس زکی، نماینده جنبش فتح در لبنان در تجمع اعتراض‌آمیز در برابر ساختمان سازمان ملل در بیروت، زیر عکس صدام!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-4258359966689474643?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-13338759303615898772008-12-31T00:13:00.003+03:302008-12-31T00:32:31.400+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><a href="http://www.4shared.com/file/78238455/ad189e29/sheikhe-ria.html">شیخ ریا</a>، منظومه‌ای زیبا از سعیدی سیرجانی است.<br />خواندش حتی بدون توجه به اشاره‌های امروزی سیرجانی، دلنشین و در عین حال پرمعنااست.<br />نوشته <span style="font-weight: bold;">دکتر صدر الدين الهی </span>را هم در مورد این منظوه می‌توانید<a href="http://www.gilehmard.com/archives/001163.html"> اینجا</a> بخوانید<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-1333875930361589877?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-56428814860213991692008-12-26T00:00:00.006+03:302008-12-26T02:14:03.860+03:30در کریسمس‌های ما هنوز <span style="font-weight: bold;">والت‌دیزنی </span>حرام بود،برای همین نه خبری از <span style="font-weight: bold;">اسکروچ </span>بود نه <span style="font-weight: bold;">میکی</span>،<br /><div style="text-align: right;">همیشه درست شب کریسمس <span style="font-weight: bold;">آهنگ برنادت</span> پخش می‌شد که دیگر تبدیل شده بود به یک سنت جاودانه و سمبل کریسمس، چیزی حتی فراتر از کاج نوئل<br /></div>اما همیشه برف بود...<br />انگار آسمان قصد کرده بود کریسمس همیشه تعطیل باشد!^{<a href="#sup1">(1)</a>}<br /><br />سالهاست که <span style="font-weight: bold;">اسکروچ </span>حایگزین <span style="font-weight: bold;">برنادت </span>شده و میکی دیگر حرام نیست^{<a href="#sup2">(2)</a>} (مینی را البته نمی‌دانم).<br />اما برای من هنوز کریسمس یادآور <span style="font-weight: bold;">آهنگ برنادت</span> است و صبحی که به احتمال زیاد تعطیل بود.<br />کافی بود کمی چشمت را بازکنی، می‌شد نور برف را حتی دم‌دم‌های صبح، که هنوز هوا روشن نشده بود از پشت شیشه دید.<br /><br />خوردن یک آش گرم،بعد از یک برف بازی حسابی، هم از برنامه‌های ویژه بود.<br />و البته درد دلچسب انگشت‌های قرمز‌شده و یخ زده از سرما وقتی روی چراغ علاالدین گرم می‌شد.<br /><hr width='75%'/><br /><a name="sup1">پ.ن1: یادش بخیر آقای <span style="font-weight: bold;">پرورش</span>-وزیر آموزش و پرورش وقت- با اولین برف زمستان-حتی اگر فقط کوچه‌ها خیس می‌شد، مدرسه‌ها را تعطیل می‌کرد</a><br /><br /><a name="sup2">پ.ن2: شاید تویش پولک پیدا کرده‌اند؟<br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-5642881486021399169?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-3354891950897301382008-12-21T00:55:00.002+03:302008-12-21T01:02:54.539+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">شب یلدای ما که با یه قوطی آبجو و یک انار ترش گذشت،<br />و هندوانه بریده نشده‌ای که بهت زده داشت تماشامون می‌کرد.<br />نه خبری از دور کرسی نشستن بود، نه خبری از بی‌بی جون تا برامون قصه‌های پر قصه‌ای از سبزپری و زرد‌پری بگه و بز روی بون<br /><br />برای شما چطور بود؟<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-335489195089730138?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-87931429176229070812008-12-14T21:17:00.002+03:302008-12-14T21:50:47.025+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">چرا هر کاری می‌کنم که ازخواندن <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%AC%D9%88">این آدم</a> خوشم نیاید نمی‌شود؟<br />فکر نمی‌کنم فقط دلیلش چیزی باشد که <a href="http://maryaminaa.blogspot.com/2008/11/blog-post_30.html">مریم‌ اینا</a> گفته،<br />شاید یک جورهایی ته ذهن آدم را خراش می‌دهد.<br />مثل<a href="http://www.youtube.com/watch?v=nr_raSUOfvw" alt='دهه 60'> زخمی</a> که با لذتی مازوخیستی، می‌کنی‌اش تا دوباره خون بیاید.<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-8793142917622907081?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-63465995464369498302008-11-24T22:52:00.004+03:302008-11-24T23:15:19.005+03:30نمی‌دانم کدام موجود شپش گرفته‌ای به این نتیجه رسیده که Shipit مترادف شپش(یا به زبان خودشان شیپیش) است!<br />آخه موجودات ناحسابی‌شپش‌زده! باور کنید <a href="https://shipit.ubuntu.com/">https://shipit.ubuntu.com</a> هیچ ربطی به شپش ندارد که شما را نگران کرده، برای رهایی از دست شپش‌ها کمی حمام و البته اصلاح لازم است، باور کنید با فیل+تر کردن <a href="https://shipit.ubuntu.com/">https://shipit.ubuntu.com</a> شپش‌های شما فیل+تر نمی‌شوند!<br /><br />شاید هم کمی باسوات باشید و معنی Ship رابدانید ولی به خدا این هم هیچ ربطی به چمدان دلار ندارد و قرار نیست با این روش چمدان دلار را برای ما ارسال کنند!<br /><br />شاید هم شب قبل زیادی میل کرده‌اید و فیل+تر شدن <a href="https://shipit.ubuntu.com/">https://shipit.ubuntu.com</a> از روی باد معده بوده؟<br /><br />خداییش بجز اینها دلیل دیگری هم ممکن است وجود داشته باشد؟<br />--------------------------------------------------------------------------------------------<br />پ.ن : <a href="https://shipit.ubuntu.com/">http://shipit.ubuntu.com</a> آدرسی است که از آن CDهای ابونتوی عزیز را سفارش می‌دادیم و ابونتو هم لطف می‌کرد برایمان ارسال می‌کرد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-6346599546436949830?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-48393246452529904112008-11-19T23:07:00.004+03:302008-11-19T23:30:21.974+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">به نظرم این‌که <span style="color: rgb(51, 51, 255);">"از کجا آمده‌ام،آمدنم بهر چه بود؟"</span> خیلی پرسش بی‌معنی‌ای می‌یاد و از اون بی‌معنی‌تر اینکه <span style="color: rgb(51, 51, 255);">"به کجا می‌روم آخر ننمایی وطنم؟"</span><br />این که ما از کدوم جهنم دره‌ای اومدیم و به کدوم قبرستون‌ای قراره بریم، چقدر می‌تونه مهم باشه؟<br />این دو ناکجا آباد که نه تو زمان‌اش و نه توی مکانش انتخابی نداشتیم، چقدر ارزش فهمیدن دارن؟<br />فقط مونده‌ام این وسط که این همه آدم چیز فهم که خیلی خیلی بیشتر از من می‌فهمیدن چجوری به این دو تا چسبیدن!<br />بین این دو بینهایت فکر کنم یه فاصله 50-60 ساله فراموش شده!<br />توجیه اینکه دونستن این دوتا موضوع به این 50-60 سال، یا هر چیز دیگه‌ای غنای بیشتری می‌ده از خود این دو تا پرسش بی‌معنی‌تره!<br /><hr class="clear" width="75%" align="right">1-می‌خواستم به جای بی‌معنی‌تر بنویسم احمقانه‌تر، بعد دیدم اونقدرها هم احمق نیستم که به خودم اجازه بدم به آدمهایی که خودم اینقدر براشون احترام قایلم بگم احمق!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-4839324645252990411?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-2622435067643426492008-11-19T20:00:00.004+03:302008-11-19T20:11:15.127+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><p>از <a href="http://blog.hasanagha.net/">وبلاگ خسن‌آقا</a><br /></p><p></p><blockquote><p>بر اساس <a href="http://www.mifconsulting.net/_proxy/index.php?q=aHR0cDovL25pa2FoYW5nLmJsb2dzcG90LmNvbS8yMDA4LzExL2Jsb2ctcG9zdF85ODk2Lmh0bWw%3D" target="_blank">شایعاتی</a>، گفته می‌شود حسین درخشان را دستگیر کرده‌اند. از این رژیم بعید نیست که خودی‌ها را هم دستگیر کند، چه حکومت‌های خودکامه عادت دارند خودی‌ها را هم ببلعند. مگر این جمله معروف را نشنیده‌اید که می‌گوید "انقلاب فرزندان خود را می‌بلعد"!؟ اگر در باره دیگر انقلاب‌ها این جمله صحت نداشته باشد یقینا در مورد انقلاب اسلامی آخوندی صد در صد صحت دارد.</p> <p>کسانی که وبلاگ خُسن آقا را در این شش سال و اندی تعقیب کرده‌اند می‌دانند که هر کجا نیاز به دفاع از آزادی بیان بوده از هیچ تلاشی دریغ نکرده‌ام. فرقی هم نمی‌کند برای دفاع از این طرفی‌ها باشد یا آن طرفی‌ها، آزادی بیان آزادی بیان است و شرط و شروط ندارد. آزادی بیان بی حد و استثنا است و حداقل برای من تنها در این حد است که معنادار می‌شود.<br />همچنین همگان می‌دانند که از روزهای اولی که اینجا شروع به نوشتن کردم با حسین درخشان هیچگاه همراه و هم عقیده نبوده‌ام و درست همیشه 180 درجه بر عکس راه و روش او عمل کرده‌ام. دلیلش را همه آنها که من و او را می‌شناسند به خوبی می‌دانند، نیازی به توضیح نیست.<br />همه این اختلافات اما باعث نمی‌شود که من امروز به وظیفه خود عمل نکنم و دشمنی‌ها یا دوستی‌ها را ابزار کار کنم. روزهای گرم تابستان 2004 زمانی که تلاش می‌کردیم تا کانون وبلاگ نویسان را راه اندازی کنیم، جمله‌ای در همه مکاتبات آن روزهای ما بیشتر از دیگر جملات خودنمایی می‌کرد. آن جمله را در زیر می‌آورم، همان جمله‌ای که در آغاز <a href="http://www.mifconsulting.net/_proxy/index.php?q=aHR0cDovL2hvbWUuYzJpLm5ldC9haG9yYWlhbi9wZW5sb2cvZG9jL21hbnNob3IuaHRtbA%3D%3D" target="_blank">منشور کانون وبلاگ نویسان ایران</a> به عنوان بند اول منشور نوشته شده.<br />1. آزادیِ اندیشه و بیان و نشر در همه‌ی عرصه‌های حیات فردی و اجتماعی بی هیچ حصر و استثنا حق همگان است.</p> <p>افسوس که یکی از کسانی که آن روزها همه سعی خود را کرد تا از پا گرفتن کانون وبلاگ نویسان ایران جلوگیری شود، همین حسین درخشان بود. باز هم افسوس که کانون دیگر فعال نیست تا بتوان از آن برای دفاع از حسین درخشان استفاده کرد. با این حال هنوز هستیم آنهایی که به آزادی بیان اعتقاد داریم و خواهان آزادی بیان هستیم حتی برای دشمنان خود.</p> <p>دوستان بیایید برای یک بار هم که شده این حرکت اخلاقی را رایج کنیم و بدون در نظر گرفتن جایگاه افراد و بدون در نظر گفتن عقایدشان برای آزادی بیانشان از آنها دفاع کنیم.</p> <p>پ.ن.: <a href="http://www.mifconsulting.net/_proxy/index.php?q=aHR0cDovL3d3dy5qYWhhbm5ld3MuY29tL2ZhL3BhZ2VzLz9jaWQ9MzYwNzg%3D"><br />امروز خبر دستگیری حسین درخشان به شکلی تایید شد.</a></p></blockquote><p><a href="http://www.mifconsulting.net/_proxy/index.php?q=aHR0cDovL3d3dy5qYWhhbm5ld3MuY29tL2ZhL3BhZ2VzLz9jaWQ9MzYwNzg%3D"></a></p><br />چه فرقی می‌کند؟<br />این که با نوشته‌های <a href="http://www.hoder.com/">ابوالبلاگر</a> موافق باشیم و عملکرداش را نپسندیم، تغییری در صورت قضیه می‌دهد؟<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-262243506764342649?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-19968288915910681012008-11-08T23:51:00.000+03:302008-11-08T23:54:10.493+03:30شعری از رضا چایچی<br /><blockquote><div dir="rtl" style="text-align: right;">پروانه‌ها و قاصدکها را<br />به تو می‌دهم<br />و آوازهای آفتابی<br />و خانه‌ی کوچک را،<br />تاریک‌ترین نقطه‌ی شب را به من نشان بده<br />که دیگر<br />روز<br />با تمامی صداهایش<br />چیزی به من نمی‌گوید.<br /></div></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-1996828891591068101?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-32188529652287678722008-10-17T01:47:00.003+03:302008-10-17T02:23:26.853+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">وقتی حالت خراب است و حس خوبی نداری،<br />وقتی دو هفته تمام مجبور بو ده ای، لبخند بزنی و سعی کنی که اوضاع را جمع کنی در حالی که دلت داشته می ترکیده،<br />وقتی زمین و زمان و البته خدا(؟) دست به دست هم داده‌اند تا همه چیزبدتر شود(یا بدتر به نظر بیاید)<br />...<br />...<br />...<br />در این میان دیدن تلاش بچه‌های<a href="http://tehranyco.com/"> ارکستر مجلسی جوانان </a>برای بهترین بودن چه حسی به تو می‌دهد؟<br />من هیچ وقت معتاد موسیقی کلاسیک نبوده‌ام وشناخت چندانی هم از موسیقی کلاسیک ندارم ولی احساس آرامشی که بعد از شنیدن موسیقی کلاسیک دارم را نمی‌توانم با هیچ چیز عوض کنم.<br />باز هم تشکر از همه بچه‌های<a href="http://tehranyco.com/"> ارکستر مجلسی جوانان</a> بخصوص فرهاد عزیز که آرامشی که در حال حاضر دارم- بعد از دو هفته کابوس- مدیون اجرای زیبا و دلنشین آنهاست.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-3218852965228767872?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-49592916957133300602008-10-09T00:18:00.002+03:302008-10-09T00:26:25.614+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><blockquote>یک بار... گوش کن و بخند!... آن اول‌های شروع کارم، یک بچه هشت ساله مریض من بود که نزله و تنگی نفس داشت و آخرش هم درقید... .<br />دیدنش خیلی سخت است و طاقت خرکی می‌خواهد. باور کن که حتا آدم‌هایی که عادت دارند هم برای‌شان سخت است...مادره تا آن وقت سه جهار تایی بچه سقط کرده بود و این یکی آخریش بود...بیچاره! یک چهل سالی هم از عمرش می‌رفت...زن بینوا خودش را می‌انداخت روی پاهای من رو خاک غلط می‌زد، زنجموره می‌کرد و می‌گفت:"دکتر جان! نگذارید بمیرد! چی به‌تان بدهم که زنده‌اش کنید؟... تورا به خدا تو رو به مذهب‌ات دکتر نگذار بمیرد!" و این زرنجه‌ها و این حرف‌ها و ناله‌ها،تصورش را بکن،عجیب و وحشتناک بود! حس می‌کردم در گیوه‌ام باز شده و هر چی داشته‌ام ول کرده‌ام توی شلوارم... بچه طفلکی دارد خفه می‌شود، مادره دارد توی سرش می‌زند و شیهه می‌کشد، من هم دارم شلوارم را خیس می‌کنم. فکر کن چه حال و وضعی است!هر کاری بلد بودم کرده بودم؛برای بچه بینوا فقط قد یک سوراخ به قد ته سوزن باقی مانده بود که از همان نفس می‌کشید... آن وقت من کاری کردم که اصلا ممکن نیست بتوانم برایت تعریف کنم... می‌دانی چه کار کردم؟-رفتم بیرون!... زمستان بود . زمستان‌یخبندان. آسمان هم مثل آینه.دیگر خودت خوب می‌توانی حدس بزنی که زمستان، شب، زیر یک چنان آسمانی، چه سوزی ممکن است بزند! سوزی می‌زد که در عرض یک ثانیه خون توی رگهای آدم یح می‌بست... آن وقت توی یک چنین هوایی رفتم بیرون تو حیاط زانو زدم و شروع کردم به دعا خواندن و دست به دامن خدا شدن، که لطف‌اش را شامل حال این بچه بدبخت و مادر بدبخت‌ترش بکند... گفتم:"خدایا به این فلک زده بینوا که دارد خفه می‌شود فقط یک ذره هوا عنایت بفرما! نه هیچ چیز عجیب و غریب، نه یک گنج، نه نمی‌دانم یک چیز.بلکه فقط و فقط یک ذره هوا!" با وجود این، خدای مهربان همان یک ذره هوایی را که می‌توانست ریه‌های این بچه را پر کند و از مرگ نجات‌اش دهد از او دریغ کرد، که کرد که کرد... وقتی به اتاق برگشتم بچه بیچاره از دست رفته بود...</blockquote><div style="text-align: left;">از داستان خزه نوشته هربر لوپوریه<br />ترجمه احمد شاملو<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-4959291695713330060?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-15458126092263504682008-10-02T14:15:00.007+03:302008-10-09T00:49:19.624+03:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SOSpj63FqlI/AAAAAAAAAJk/p7eoej2tbxc/s1600-h/masih+ali+nezhad.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SOSpj63FqlI/AAAAAAAAAJk/p7eoej2tbxc/s320/masih+ali+nezhad.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5252509499981670994" border="0" /></a><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;"><a href="http://masihalinejad.com/">مسیح علی نژاد</a> کتاب جدیدش را -که البته قرار است خارج از ایران چاپ شود- برای <a href="http://masihalinejad.com/?p=133">پیش‌فروش</a> گذاشته<br />خب به احترام آزادی‌ای که رییس‌جمهور محترم‌ درآمریکا فرمودند، ما فعلا باید به فریضه مقدس سماق مکیدن مشغول باشیم!<br />اما شما اهالی محترم ولایات خارجه، جای ما هم از اختناق موجود در کشورتان استفاده کنید و کتاب را بخوانید، که در کشور آزاد ما ...<br /><hr class="clear" width="75%">مسیح عزیز کتاب را برای ما اهالی داخله هم<a href="http://masihalinejad.com/?p=136"> پیش‌فروش</a> کرده<br />و قرار است کتاب‌ها را همراه خودش به ایران بیاورد و برای پیش‌خریدکننده‌ها بفرستد<br />کاری که با توجه به وضعیت گمرک و تعداد کتاب‌ها می‌تواند برایش دردسر ساز باشد.<br />بد نیست ما هم در <a href="http://masihalinejad.com/?p=136">پیش‌خرید‌اش</a> سهیم شویم، هرچند احتمال رسیدن کتاب به دستمان بالا نیست ولی خب، شاید ما هم -دست‌کم توی دلمان- بتوانیم بگوییم: <span style="color: rgb(102, 51, 255); font-weight: bold;">من آزاد هستم!</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-1545812609226350468?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-73872098970867341532008-09-27T21:43:00.002+03:302008-09-27T21:56:48.361+03:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SN56lX2gHkI/AAAAAAAAAJc/BoeD3d1PJvg/s1600-h/The+hustler.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SN56lX2gHkI/AAAAAAAAAJc/BoeD3d1PJvg/s320/The+hustler.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5250768998036938306" border="0" /></a><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">همین چند وقت پیش بود با حسین و فرهاد و نادرو علی با هم فیلم را دیدیم...<br /><br />نه دست‌کم تا وقتی <a href="http://www.imdb.com/name/nm0000056/">imdb </a>نگوید دلم نمی‌اید باور کنم Hustler مرده،<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7387209897086734153?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-47422335405650423792008-09-27T21:38:00.002+03:302008-09-27T22:23:39.470+03:30<div dir="ltr" style="text-align: left;">"And I am not frightened of dying, any time will do, I don't mind.<br />Why should I be frightened of dying?<br />There's no reason for it, you've gotta go sometime."<br />"I never said I was frightened of dying."<br /><br /><font size="2">"The dark side of the moon"(pink floyd)</font><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-4742233540565042379?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-26222874594278749232008-09-22T23:03:00.003+03:302008-09-22T23:25:32.604+03:30یادم نیست کجا برای احساس خوشبختی 10 کار را ضروری دانسته بود، یکی از این کارها یاد گرفتن نواختن یک ساز بود-بقیه را چون (دست‌کم از دید من) مهم نبود فراموش کرده‌ام!<br />می‌خواهم یک کار را به این کارها اضافه کنم؛<br />برنامه‌نویسی را یاد بگیرید، زبان‌اش هم زیاد مهم نیست،<br />ولی باور کنید خیلی لذت‌بخش است وقتی به برنامه‌ای نیاز دارید و برنامه را توی اینترنت به دلارمی‌فروشند(و البته به شمای تروریست نمی‌فروشند!) خودتان در چند روز، آنهم در وقت‌های آزادتان بنویسید!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-2622287459427874923?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-43390102308704915242008-09-07T12:00:00.000+04:302008-09-07T12:01:48.323+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">یعنی گوشای من اینقدر تابلو درازه؟<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-4339010230870491524?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-54104666960343415262008-08-26T08:29:00.005+04:302008-08-27T23:19:34.574+04:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SLOA8hr18tI/AAAAAAAAAI0/R54cw8pIV98/s1600-h/image001.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jv1EMXXtDWc/SLOA8hr18tI/AAAAAAAAAI0/R54cw8pIV98/s320/image001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238672568884785874" border="0" /></a><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">جلادها هم می‌میرند!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-5410466696034341526?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-87592756904308830652008-08-23T23:05:00.005+04:302008-08-23T23:13:33.415+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">گمانم مادر هیچ وقت نفهمید که چرا کف تمام قابلمه‌هایش قر می‌‌شد،<br />مادر که تبل‌بزرگم[1] گوش نمی‌کرد،<br />مادر همیشه نگران شام شب بچه‌هابود و اینکه گوشت یخی کوپنی بو ندهد،<br />نگران کره کوپنی مارگارین که بزرگی بود و باید برای هر وعده تکه‌ای یش را جدا می‌کرد،<br />نگران باطل شدن کوپن روغن بود که آنروز هم بعد چند ساعت توی صف ایستادن نتوانسته بود بگیرد.<br />نگران بادم‌هایی که هنوز وقت نکرده بود مغز کند تا برای جبهه بفرستد<br />نگران برادری که هر چند ماه یک بار نامه‌اش می‌رسید و هر بار که تلوزیون اخبار عملیان جدیدی را پخش می‌کرد مادر نگران‌تر می‌شد<br />نگران بچه‌ها که نکند لباس‌اشان توی بازی پاره شده باشد و پیش دوستانشان شرمنده باشند،<br />مادر نمی‌دانست که بچه‌ها توی کوچه به عمد لباس‌اشان را خاکی و اگر می‌شد پاره می‌کردند تا بیشتر شبیه رزمندگان بشوند،<br />مادر نمی‌دانست بچه‌ها با آن تفنگ‌های پلاستیکی چقدر بچه‌های عراقی را کشتند،<br />نمی‌دانست چقدر با کمربند نجات قمقمه‌ایشان زیر تانک‌های عراقی پریدند<br />نمی‌دانست که چقدر توی مدرسه مارش نظامی و از جلو نظام تمرین می‌کردند،توی حیاط سینه‌خیز می‌رفتند تا برای جنگ آماده شوند<br />مادر نمی‌دانست، اگر می‌دانست شاید بچه‌ها را توی خانه حبس می‌کرد، شاید تلوزیون لامپی 24 اینچ را ار پنجره بیرون می‌انداخت...<br /><br />-----<br />[1]<br />تبل بزرگم خیلی قشنگه<br />وقتی که می زنم<br />این جورصدا می ده<br />بوم , بوم , بوم<br />بوم , بوم , بوم<br />بوم , بوم , بوم<br />ویلونی دارم خیلی قشنگه<br />وقتی که می زنم<br />این جور صدا می ده<br />دیدیری , دیدیری , دیدیری<br />دیدیری , دیدیری<br />دیدیری , دیدیری<br />شیپوری دارم خیلی قشنگه<br />وقتی که می زنم<br />این جور صدا می ده<br />دودورو ,دودورو , دودورو<br />دودورو , دودورو<br />دودورو , دودورو<br />پیانویی دارم خیلی قشنگه<br />وقتی که می زنم<br />این جور صدا می ده<br />دنگ دد, دنگ دد, دنگ دد<br />دنگ دد, دنگ دد<br />دنگ دد, دنگ دد<br />اسب سفیدم خیلی قشنگه<br />وقتی که راه می ره<br />این جور صدا می ده<br />پیتیکو , پیتیکو , پیتیکو<br />پیتیکو , پیتیکو<br />پیتیکو , پیتیکو<br />اما تفنگم توش یک فشنگه<br />وقتی که می زنم<br />این جور صدا می ده<br />دنگ<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-8759275690430883065?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-30401927890782903582008-08-22T22:51:00.005+04:302008-08-22T23:20:30.252+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><blockquote>فرض کنیم درجه این اتاق 18 است و من می‌گویم 20 است. اختلاف من و تو قابل حل است، به امر واقع به ملاک حقیقت که <span style="font-weight: bold;">خود انرا وضع کرده یا پذیرفته‌ایم</span> مراجعه می‌کنیم و بنا به آن نمی‌شود هر حق با هر دو باشد.<br />حالا فرض کنیم که بگویم : من گرمم شده، باید درجه حرارت اتاق 20 درجه باشد و تو بگویی : خیر درجه‌ی حرارت 17 درجه است و تو نباید گرمت شده باشد.<br />اینجا مسئله فرق می‌کند. با ارجاع به امر‌واقع، ملاک پذیرفته هر دوی ما، حق با توست، واین را ثابت می‌کنی، اما من همچنان گرمم است. ملاکی دیگر پیش می‌کشی: شاید تب داری؟<br />شاید بتوانی دلیلی بیآوری که با ارجاع به امر واقع دیگری قابل فهم شود که چرا گرمم شده است. اما در برخی موارد<br />نمی‌توانی چنین کنی. من تب ندارم و با اینکه درجه حرارت اتاق 17 درجه است و من هم به طور معمول در این درجه هوا مثل تو گرمم نمی‌شد، اینبار گرمم است. در واقع تاویل من از امر واقع- به دلایلی که در بسیاری از موارد قابل بررسی هستند، اما پاسخی فراهم نمی‌آورند- با تاویل تو اختلاف دارد.<br />ارجاع به امر واقع همیشه مساله را حل نمی‌کند... [1]<br /></blockquote><br />این برای شروع بحث، جای مناسبی‌است.<br />فکر کنم همین اول کار باید یک چیز را مشحص کنیم،<br />من آدم(؟) به شدت نسبی نگری هستم، شاید تو هم باشی یا نباشی،<br />این نه چیزی به احترام متقابل ما به هم کم می‌کند نه زیاد.<br /><br />اول چند اشاره کوتاه به مطلب‌ات:<br />نگران طولانی شدن پست هستم چون ساختار وبلاگ با روزنامه و کتاب فرق می‌کند، موافقم که مطلبم‌ام را با Word تایپ کنم، بعد بدهم تو یا بقیه بخوانید؛ اما فکر می‌کنم از فضای محدود صفحه‌های وبلاگ نمی‌شود چنین انتظاری داشت.<br />نوشته‌ای مخاطب مطلب تو 90 درصد من، 9 درصد علی و 1 درصد بقیه هستند و گفته‌ای که من آن 1درصد را به این 99درصد ترجیح داده‌ام!<br />برداشت‌ات -اگر واقعا این باشد- برایم غیر قابل باور و درک بود، اینجا مسئله ترجیح دادن 1 به 99 نیست، به گمان‌ام خودم<br />هم بین آن 1 درصد باشم! چه می‌شود کرد من هنوز نتوانسته‌ام با خواندن نوشته‌های طولانی روی مانیتور کنار بیایم(مطالب<br />کامپیوتری فرق می‌کنند).<br />همین چند پست اخر را هم پرینت گرفتم و دارم می‌خوانم تا ببینم کجای کار باعث برداشت‌های تو( تاکید می‌کنم برداشت‌های تو) شده است.<br />مثال من در مورد "سن بیشتر"، یکی از موارد است، خب ممکن است تو حرف من را با حرف‌ات در مورد کارخانه کثافت‌کاری جواب<br />داده‌ای که به اندازه حرف من مسخره بود!<br />من کی گفتم کسی را به عنوان الگو( دست کم با دید تو) پذیرفته‌ام؟ این عجیب‌ترین حرفی بود که تا به حال در مورد خودم شنیده‌ام؛<br />منظور من این بود (اعتراف می‌کنم)هنوز هم هستند کسانی که اگر کسی از آنها انتقاد کند، شاید به من بربخورد، و بخواهم<br />بدون منطق جواب‌اش را بدهم. هر چند خیلی سعی کرده‌ام این بیماری را درمان کنم و نسبت به 15 سال قبل خیلی بهتر شده ام!<br /><br />می‌شود بگویی کجای کار به اندیشه آن شخصین بزرگ ایراد گرفته‌ام و کی "با ستیزه‌جویی و دخالت دادن امور فعلی و ایدئولوژی‌های کنونی و نسبت دادن اونها و تشکیل شدن حزب ها به او" نقد‌اش کرده‌ام؟<br />من همه جا گفتم دیگران چنین استفاده‌ای(سو‌استفاده) از او کردند، کجای این حرف معنی‌اش این است که خود طرف مقصر بوده؟<br />من که چند بار هم اشاره کردم، بیشتر کسانی که تبدیل به بت شدند، خودشان از مخالفان بت‌پرستی بودند.<br />اشاره‌ات به دینامیت اشاره بسیار به جایی بود، می‌خوام بدانم اگر کسی از استفاده از دینامیت برای کشتن انتقاد کند منظورش انتقاد از مخترع دینتامیت بوده؟<br />چند نفر مخترع بمب اتم را در ماحرای هیروشیما و ناکازامی مقصر می‌دانند؟<br /><br />برعکس دیدگاه تو اعتقاد دارم ماکیاوالیست ها امروز خیلی بیشتر از زمانی مه تو گفته‌ای قدرت دارند و نمونه‌ةای مشترک‌اش را بسیار دیده‌ایم،<br />همین که به خاطر حفظ فلان ارزش حاضر باشیم هر کار غیر انسانی دیگری را انجام دهیم یک عقدی ماکیاوالیستی نیست؟<br />این که با در اختیار داشتن یک وسیله فراگیر -برای حفظ چیزی که ارزش می‌دانی- حاضر باشی طرف مقابل‌ات را به لجن بکشی و متهم کنی- بدون اینکه به او حق دفاع بدهی-ماکیاوالیستی مدرنیزه شده نیست؟<br />این که بخواهی به بهانه بازپس‌گیری وطن‌ات کودکان دشمن‌ات را به خاک و خون بکشی( حتی به بهانه مقابله‌به‌مثل) ماکیاوایستی نیست؟<br />تا دلت بخواهد می‌توانم در این مورد مثال بزنم!<br /><br />تا جایی که من یادم هست من هیچ جا دست‌کم تا جایی که تو اشاره کردی) به دکتر اشاره نکردم،بخصوص آنجا که صحبت از تقلید فرانسوی‌ها بود.چرا که دستَ‌کم دکتر را از این اتهام مبرا می‌دانم،<br />دکتر جایی اشاره مشابهی به این مطلب داشته، آن مطلب مربوط به آن شرکت اتومبیل‌سازی و استخدام یک جامعه‌شناس شرقی‌ را حتما خوانده‌ای و بخصوص آن قسمت را که به رییس آن قبیله اشاره می‌کند!<br />من هم همین حرف تو را زدم و گفتم منظورم فقط دکتر و تشیع‌علوی(تشیع سرخ)اش نبود-که مثل ماجرای دینامیت بیشتر از همه مورد سواستفاده قرار گرفته-تمام حرف من این بود که اگر ما خواندن را یاد می‌گرفتیم و همراه تشیع‌علوی 10 کتاب دیگر هم (بخصوص از اندبیشه مخالف) می‌خواندیم کسی نمی‌توانست با چند جمله گزینش شده از آن کتاب به سمتی که می‌خواست بکشد.<br />باز هم به خلاصه نویسی در وبلاگ اعتقاد دارم و کتاب، مقاله و حتی زبانم لال مباحثه رو در رو را ترجیح می‌دهم.<br />----------------<br />پ.ن 1: کتاب تردید، بابک احمدی، نشر مرکز<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-3040192789078290358?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-37141322779566717052008-08-19T01:08:00.005+04:302008-08-19T01:26:24.379+04:30<div dir="rtl" style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;">صابر عزیز <a href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=6323034&amp;postID=8377041714378749902">کامنت</a>‌ای طولانی در <a href="http://mainim.blogspot.com/2008/08/8.html">پست قبلی</a> نوشته که بع علتو طولانب بودن ترجیح می‌دهم به پست اصلی بیاورام‌اش ولی می‌توانید کامنت را <a href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=6323034&amp;postID=8377041714378749902">اینجا </a>بخوانید<br />این پست در اصل جوابی‌است به آن <a href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=6323034&amp;postID=8377041714378749902">کامنت</a><br />برای همین ممکن است برای کسی با بحث آشنا نیست، یا بحث را از <a href="http://mainim.blogspot.com/2008/08/blog-post_08.html">اول </a>دنبال نکرده بی منطق یا آزاردهنده باشد، اگر اینطور بود لطفا به دل نگیرید:<br /><br /></span><div style="text-align: right;">چند توضیح مهم:<br />وقتی جایی جلوی کلمه‌ای توی پرانتز علامت سوال می‌گذارم معنی‌اش این است که خودم قبول‌اش ندارم یا دست‌کم در مورد‌اش تردید دارم.<br /><span style="font-weight: bold;">دوگوله</span> را نفهمبدم بعنی چی ولی از متن حدس زدم یه چیزی تو مایه‌های عقل باشه!<br />یه چیز دیگه سن بالاتر فقط به معنی پیراهن بیشتر پاره پوره کردن نیست، یه معنی‌یه دیگه‌اش هم اینه که معده بیشتر کارکرده و آدم بیشتر گند زده به دنیا!<br />نمی‌دونم کجای نوشته من بیشتر باعث شده قلبت به تپش بیافته و ضربان‌اش بره بالا برا همین از اول نوشته خودت شروع می‌کنم، و سعی می‌کنم اینبار دقیق‌تر و واضح‌تر جواب‌ات رو بدم و البته همون قدر هم امیدوارم که زیاد نرنجی!<br /><br />خب:<br />من به هیچ کس نسبت بت ندادم، من فقط به بت‌پرست‌ها اشاره کردم، حرف‌ات من‌رو یا اون بابایی انداخت که با انگشت‌اش به ماه اشاره می‌کرد و مردم فقط انگشت‌اش رو نگاه می‌کردن!<br />اون چند جمله اول از پست‌ام رو خوندی؟<br />همون که برداشتی نیمه‌آزاد بود از سارتر؟<br />من دقیقا منظورم همین بود،<br />خیلی از آدم‌ها(از جمله خودم) آدم‌هایی رو به عنوان بت(در ظاهر الگو) انتخاب می‌کنند و بعد حرف حرف طرف‌اه نیاز هم به فکرکردن نیست،<br />مثلا : <span style="font-weight: bold;">مگه ممکنه آدمی مثل سارتر اشتباه کنه اونوقت یه آدم یه لا قبای بی‌سواد بیاد ازش ایراد بگیره؟</span><br />بعد هم خیلی راحت برداشت‌های شخصی خودشون‌رو از حرف‌های طرف به عنوان یه قانون غیر قابل تغییر و انتقاد استفاده(سواستفاده؟) می‌کنن.<br />اینجا مشکل سارتر یا دکتر عزیز ما نیست، مشکل بت‌پرست‌هایی هستند که نه سارتر نه دکتر و نه خیلی‌ از بت‌های دیگه تحمل دیدن‌اشون رو هم ندارن.<br />گفتم تا جایی که می‌دونم، کجای این حرف بوی قانون می‌ده؟ گفتم من می‌شناسم، معنی‌اش این نیست که چون من نمی‌شناسم پس نیست.<br />در ضمن امیدوارم متوجه شده باشی که منظوزم تو ایران بود نه دنیا!<br />ولی تو حتی یکی از اون 100 نفری که می‌گی رو نام نبردی که در مورد‌اش حرف بزنیم.<br />فکر می‌کنم برداشت تو از کلمه روشنفکر با من متفاوت باشه برای همین اصلا معنی <span style="color: rgb(51, 204, 0);">"روشنفکر کجایی؟روشنفکر نان و قند و آب و نفت و شکم و ماتحت شکم و غیره یا روشنفکر روشن‌بین اجتماعی و سیاسی و ایدئولوژیکی!"</span> رو نفهمیدم.<br />-من نگفتم <span style="font-weight: bold;">همه </span>اونا جامعه خودشون‌رو نمی‌شناختن!<br />-قبول دارم من واژه فلسفه رو درست به کار نبردم بهتر بود مکتب یا چیز مشابه‌ دیگری رو به کار می‌بردم ولی به نظرم واژه مکتب هم به همون اندازه نارسا و بودار اه.<br />نمی‌دونم چرا تمام حرف‌های من‌رو بر ضد اون شخص عزیز گرفتی، اگه می‌خواهی میزان ارادت من‌رو نسبت به اون آدم بدونی می‌تونی از دوست مشترک‌امون در موردش‌اش بپرسی!<br />در مورد اون معلم عزیز در ادامه بازهم حرف می‌زنیم،<br />...<br />وقتی اون بخش نوشته‌ات رو که در مورد مقایشه سارتر و گوته و شکسپیر و ونگوگ عزیز رو خوندم خیلی تعجب کردم، البته این تعجب کمتر از مقایسه‌اشون با کاسترو و دوبوار نبود!<br />فکر کنم باید چند تا نکته رو توضیح بدم(مثل شهادتین!)<br /><ol><li>من یک شکسپیر، یک ونگوگ، یک بتهوون و ... به صدها کاسترو ترجیح می‌دم</li><li>من اعتقاد دارم در بسیاری از موارد شکسپیر موفق‌تر از سارتر است.</li><li>من اعتقاد دارم بدون شکسپیر و بتهوون و باخ و... نمی‌شه با سارتر رسید.2-</li><li>من به هیچ وجه و با هیچ شرایطی "با هدف وسیله را توجیه می‌کند" کنار نمی‌آیم.</li></ol>وقتی در مورد جامعه به صورت خاص بحث می‌کنیم متراژ امان فقط یک چیز است و تو نمی‌توانی بگویی متر مورد استفاده برای سارتر و ونگوگ به هم فرق می‌کند،البته هر زمان در مورد هنر و یا فلسفه (به صورت خاص) صحبت کردیم طبیعی‌است که متر‌امان فرق می‌کند.<br />من بیشتر از اونی که فکر کنم <span style="font-weight: bold;">مارکسیست</span> شده‌ای به این فکر افتادم که <span style="font-weight: bold;">ماکیاوالیست</span> شده‌ای اینقدر که دفاع‌ات از مارکس به نظرم عجیب آمد!<br />یه بار برای من روشن کن:<br />تو موافقی که برای یک هدف و غایت مقدس و متعالی از ابزارهایی نامشروع (نه لزوما از دیدگاه دینی)استفاده بشه؟<br />مثلا موافقی که برای به هیجان‌آوردن توده‌ها(چقدر از این واژه متنفرم!) و پلی انقلابی ساختن مثلا دسته‌های کفن‌پوش راه بیاندازیم( اجیر کنیم)؟<br />یا مثلا قیمت‌ها را به صورت کاذب بالا ببریم تا توده‌ها از زور گرسنه‌گی اعتراض کنند( به حرکت در بیایند)؟<br />یا مثلا قرآن‌ها را بر سر نیزه کنیم؟<br />(یک نکته در بی‌ربط می‌دانستی بیشتر رهبران کمونیست در ایران نماز می‌خواندند؟)<br />در مورد سهرودی و حافظ وبقیه هنوز هم فکر می‌کنم و توضیح تو مشکل‌ام را حل نکرد!<br />خودت هم می‌‌دونی چقد با این کلمه -نگذاشتند- مشکل دارم!<br />اما فکر می‌کنم تو باز هم حرف من رو اشتباه فهمیده‌ای!<br />منظور من این بود که بجز چند استثنا رسیدن به کانت و سارتر و بقیه چند نسل ادم لازم است، لازم است این ادم‌ها بیایند حرف‌های یکدیگر را بخوانند و اندیشه‌های یکدیگر را نقد کنند،<br />من گفتم با جامعه‌ای مثل جامعه ما با این مقدار میزان مطالعه چطور می‌شود به آنجا رسید؟<br />مثال <span style="font-weight: bold;">صادق چوبک</span> را هم برای این زدم که فکر میکنم(من فکر می‌کنم معنی‌اش این نیست که حقیقت این است) <span style="color: rgb(51, 204, 0);">انتری که لوطی‌اش مرده بود</span> از خیلی کتاب‌هایی که توسط روشنفکر(؟)های ما نوشته شده روشن‌گر‌تر است.<br />منظورم این است که اگه مردم همان‌قدر که در میتینگ‌های حزب توده شرکت می‌کردند و شعارها(روی شعارها تاکید می‌کنم)<br />را بلغور می‌کردند، کتاب می‌خواندند،مشکل کمتری داشتیم.<br />فکر می‌کنی عزادارت بیل(غلامحسین ساعدی) کم حرف داشت؟<br /><br />اصلا هم از این حرف منظورم بت ساختن نبود می‌گویم کتاب خواندن نه کتاب پرستیدن،<br />نام‌ها را هم فقط برای اشاره به کار بردم نه برای مقایسه یا پرستش!<br /><br />خب می‌رسیم به بحث شیرین کتاب‌های دکتر که تو فکر می‌کنی من نخوانده‌ام!<br />اولا تا جایی که من یادم هست نام ان کتاب این بود: <span style="font-weight: bold;">تشیع علوی،تشیع صفوی</span> یا <span style="font-weight: bold;">تشیع سرخ،تشیع سیاه</span> و مقایسه‌ای بود بین این دو تفکر.<br />دوما از آن دوست مشترک‌امان در مورد تایپ کتاب‌های دکتر هم بپرس و البته پروژه OCR امان!<br />من گفتم برداشت عوامانه ار تفکر دکتر تو بست‌اش می‌دهی،اگر این بت‌پرستی(دکتر پرستی) نیست پس چیست؟<br />من گفتم خیلی ساده و عوامانه می‌توان از تشیع سرخ به تروریسم رسید و تو برداشت کردی که می‌گویم نتیجه تشیع سرخ تروریسم است!<br />فکر نمی‌کنم کتابی از دکتر باشد که نخوانده باشم( حالا شاید از دید تو سرسری)<br />به جایش هم اگر بخواهی می‌توانیم در مورد تک‌تک‌اشن بحث کنیم<br />می‌بینی که به قول تو ستیزه‌جو نیستم<br />اما حاضرم هر وقت خواستی از همان دیدگاه عوامانه در مورد کتاب‌های دکتر با تو بحث کنم تا ببینی با یک برداشت عوامانه به کجاها که نمی‌توان رسید!<br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">"حقیقت را می‌شود دید یا ندید، اما لمس کردنش چیز دیگریست که اگر لمس کردی نمی‌توانی بگویی ندیدمش " </span>فکر کنم این جمله را باید به این صورت اصلاح کنی:<br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">"حقیقت را می‌شود دید یا ندید، اما لمس کردنش چیز دیگریست که اگر لمس کردی نمی‌توانی بگویی نیست"</span><br /><br />منظورت را از این جمله هم نفهمیدم:<br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">"در مورد برداشت عوامانه و عوام هم باید بگویم عوام قادرند از نوشته‌های هایدگر و توکویل و کانت و دکتر عباس آگاهی و دکتر</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">سروش هم دنیایی رو بسازند که اکنون..."</span><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-3714132277956671705?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-83770417143787499022008-08-18T00:11:00.004+04:302008-08-18T00:33:37.895+04:30<div dir="rtl" style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:85%;">-پیشنهاد می کنم اول <a href="http://mainim.blogspot.com/2008/08/7.html">پست قبلی</a> را بخوانید<br />2- با اجازه شما تمام کامننهای مربوط به این پست -بجز انهایی که توهیین آمیز باشد یا نویسنده درخواست کند- به پست اصلی منتقل می شود<br /><br /></span></span><div style="text-align: right;">سارتر که می‌نوشت (بابک احمدی):<blockquote>آزادی چنان با مسوولیت، تعهد و دلهره هم‌راه است که بیشتر مردماز آشنایی با آزادی خودو یا استفاهده از آن، سرپیچی می‌کنند....<br />بیشتر افراد چون می‌دانند که باید مسوولیت گزینش آزادانه‌ی خود را بپذیرند(و به طور معمول از این مسوولیت سنگین می‌گریزند) ترجیح می‌دهند که به آغوش کسی که به جای آن‌ها بر‌می‌گزیند، تصمیم می‌گیرد، نیروی مقتندر و نظارت‌ناپذیر، مستبدی پدر‌سالار ژناه حویند که هر چه هم به آن‌ها زور بگوید دست:م این مزیت را دارد که شر گزینش آگاهانه را از سر آن‌ها کم می‌کند.<br /></blockquote><br />علی جان!<br />با بخش اول حرفت در مورد <span style="font-weight: bold;">قشر الیت</span> موافقم, به شعور جمعی هم احترام می گذارم، اما آنجایی که صحبت از روشنفکرها می کنی را نمی‌فهمم!<br />ببین دست‌کم تا جایی که من می‌دانم ما تا به امروز -بجز چند مورد خاص- کسی را به معنای روشنفکر-حتی در مقیاس روشنفکران قرن 19‌ام هم نداشته‌ایم،<br />چند نفر از کسانی را که عنوان روشنفکر شناخته‌ایم دست‌کم مردم خودشان را می‌شناخته‌اند؟<br />روشنفکران ما یا دربست پیرو فلسفه غرب بوده‌اند یا کمونیست‌های دو آتشه،<br />وقتی حرف می‌زنند انگاز طرف صحبت‌اشان مردم فرانسه‌اند<br />انگار طرف صحبت‌اشت همین الان از سر کلاس ویتگنشتاین بیرون آمده‌اند.<br />جالب اینکه هنوز هم همه چیز را با متر مارکسیسم یا هگل و ویتکنشتاین و پوپر می‌سنجند، غافل از اینکه حتی یک کلمه از حرفهایشان برای مردم‌اشان قابل درک نیست.<br />میزان مطالعه مردم دور و برت را ببین تا بفهمی چه می‌گویم،<br /><br />ببین،<br />وقتی مردم ندانند و نخواهند بدانند، منصفانه‌ترین حکومت دیکتاتوری صالح است که چون این هم خیلی به ندرت پیش می‌آید اینی می‌شود که می‌بینی،<br />شاید زمانی(10-20 سال پیش) بهانه در دسترس نبودن کتاب برای مطالعه بهانه قابل قبولی بود<br />ولی امروز در دنیای اینترنت،بهانه مسخره‌ایست.<br />حتی در صورت نبود اینترنت هم کسی کتابهای موجود را نمی‌خواند(2000 تیراژ برای کشوری 80 میلیونی مسخره نیست؟)<br />خب در صورت وجود قشر الیت( که من در وجودشان شک دارم) این قشر محترم چطور می‌تواند مردم را راهنمایی کند؟<br />چطور می‌توانند به قول تو تابلوها را نشان بدهد؟<br /><br />ببین خیلی به این فکر کرده‌ام که چرا بعد از اینهمه سال چرا ما سهروردی دیگری نداشته‌آیم؟<br />چرا حافظ نداشته‌ایم؛ چرا فردوسی و ... دیگر تکرار نشدند؟<br />چرا اصلاعات مردم ما در مورد همین‌ها هم در حد نام یک خیابان، یا فال گرفتن است؟<br />نفوذ شکسپیر را بر ادبیات دنیا(حتی ایران!) ببین، حافظ را هم ببین<br />گوته را ببین، سهروردی را هم ببین،<br />اشتیاق و انتظار مردم را برای چاپ شدن کتاب نویسنده مورد علاقه‌اشان در قرن‌ 19 ببین و تیراژ کتاب‌های خودمان را هم ببین!<br /><br />من مانده‌آم که چطور بدون شکسپیر، بدون گوته، بدون داوینچی و یا حتی بدون ونگوگ عزیز می‌توان به سارتر و ویتگنشتاین و پوپر و ... رسید؟<br /><br />ما ادبیات‌امان را رها مردیم و به سیاسیون بدنام پناه بردیم،<br />ما صادق چوبک را رها کردیم تا به سراغ ... برویم<br />ما درویشیان را فراموش کردیم، تا...<br />ساعدی را هم...<br />بدتر از همه ما سیاستمدار خوش‌نامی مثل بازرگان را رها کردیم تا به خاتمی پتاه ببریم!( نوشته‌های خاتمی در باره بازرگان را حتما بخوان در کیهان سالهای اول انقلاب!)<br />ما از گنجی بت ساختیم<br />....<br />ما حتی به خودمان زحمت نمی‌دهیم که تاریخ 30 سال قبل‌امان را بخوانیم.<br /><br />مثال متاسفانه زیاد نیست اما از همه هم نمی‌شود نام برد شاید یک جایی یک روزی در موردش‌اش حرف زدیم.<br />ما قدر داشته‌های اندکمان را نداستیم و امروز از زور نداشتن پناه برده‌ایم به <span style="font-weight: bold;">بهارلو</span> و برنامه‌های صدای آمریکا<br /><br />حالا تو بگو کدام مقصر تریم؟<br />روشنفکرانی که فراموش‌اشان کردیم تا نسل‌اشان منقرض شود یا ما؟<br />در مقدمه کتاب تنهایی پر هیاهو(هرابال- ترجمه پرویز دوایی) خاطره قشنگی هست در مورد زن خدمتکاری که می‌خواهد نمایش را ببیند، پیشنهاد می‌کنم بخوانی‌اش تا تفاوت ر ا حس کنی!<br /><hr width="75%">پ.ن:نام‌های ییشتری در این نوشته بود که حذف کردم، همینطور مثال‌های بیشتری<br />دلیل‌اش هم خیلی ساده است، اگر این نمونه‌ها نتواند منظور من را برساند آنها هم نمی‌توانند، خب پس چه دلیلی می‌ماند برای عنوان کردن‌اشان وقتی برای بعضی‌ها بت هستند؟<br />پ.ن2:صابر جان پیشنهاد می‌کنم کمی بیشتر کتاب‌های دکتر را بخوانی بخصوص تشیع سرخ،تشیع سیاه را، بعد ببینی که برداشت عوامانه(؟) از این تفکر چه دنیایی را می‌سازد،ببین چه کسانی ایدوئولوژی‌اشان را با استفاده(؟) از این تفکرتبیین کردند.<br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-8377041714378749902?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-83510480305007815832008-08-16T11:03:00.003+04:302008-08-16T11:29:50.054+04:30<div dir="rtl" style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:85%;">-پیشنهاد می کنم اول <a href="http://mainim.blogspot.com/2008/08/6.html">پست قبلی</a> را بخوانید<br />2- با اجازه شما تمام کامننهای مربوط به این پست -بجز انهایی که توهیین آمیز باشد یا نویسنده درخواست کند- به پست اصلی منتقل می شود<br /></span></span></div><br />یک پست طولانی نوشته بودم در ادامه این بحث،<br />بعد دیدم که خودم هم حوصله خواندن‌اش را ندارم!<br />حساب کن بعدش هم باید جواب‌ها را به ادامه پست اضافه می‌کردم.<br />خب این روش از دید من تا ابد می‌تواند ادامه پیدا کند، اشکالی هم ندارد،<br />اما چون تایپیدن در این حجم خیلی سخت‌تر از حرفیدن است و البته چون این بحث-ظاهرا- 3 نفره است پیشنهاد می‌کنم بحث را حضوری کنیم،<br />یک جا-که نرجیحا کافی‌شاپ <span style="font-weight: bold;">نباشد</span>-، یک بحث دوستانه داشته باشیم.<br />نظر شما چیه؟<br />من نقش بد را بازی می‌کنم، خوب و زشت‌اش را شما !<br />---------------------<br /><span style="font-size:85%;">پ.ن : البته از حضور بقیه دوستان هم خوشجال می‌شوم</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-8351048030500781583?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-18297160490585961282008-08-11T17:33:00.005+04:302008-08-16T11:01:49.051+04:30<div dir="rtl" style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:85%;">-پیشنهاد می کنم اول <a href="http://mainim.blogspot.com/2008/08/5.html">پست قبلی</a> را بخوانید<br />2- با اجازه شما تمام کامننهای مربوط به این پست -بجز انهایی که توهیین آمیز باشد یا نویسنده درخواست کند- به پست اصلی منتقل می شود<br /><br /></span></span><div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold;">صابر جان</span> تو تمام این بحث منتظر بودم یکی به این‌ای که گفتی اشاره کند!<br />2 تا پست هم در این مورد نوشتم ولی فقط رو بلاگر ذخیره کرده و پست نگردم،<br />مثلا پرسیده بودم درآن مورد تصادف تکلیف کودکی که توی ماشین پدر و مادرش نشسته چیست؟<br />یا اگر یک آدم مست کسی را زیر بگیرد، تکلیف آن بدبخت له شده چیست؟<br />خودم جواب درستی برایش ندارم ولی در کل معتقدم که آدمها در بسیاری از مورد‌ها فربانی رفتار اشتباه دیگران می‌شوند،<br />البته اینجا نمی‌گویم که انتخاب اشتباه بعضی آدمها باعث قربانی شدن خیلی‌های دیگر می‌شود، خب وقتی دمکراسی را قبول کردیم باید مشکلات‌اش را به بپذیریم!(با تو موافقم موضوع مورد بحث ما اصلا دمکراتیک نیود!)<br /><br />اما یک جای کار با تو اختلاف نظر دارم، اگر به قول تو سالهاست که توی مملکت ما دارند چاله می‌کنند و ما باز توی چاله می‌افتیم، پس حق‌امان است بگذار تا وقتی نفهمیده‌ایم در چاله بیافتیم!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">علی جان!</span><br />1- تو از کدام روشنفکر حرف می‌زنی؟<br />2- من کی گفتم که اطلاع رسانی کافی شده بود؟ من فقط گفتم اگر کسی می‌خواست می‌توانست تابلوهای پنهان شده پشت درخت‌ها ر ا ببیند(معاون کلانتر را یادت هست؟)<br />ببین من باز هم حرفم را تکرار می‌کنم، دانستن یا ندانستن ما فرقی در نتیجه ایجاد نمی‌کند همین!<br />اگر از نتیجه خوش‌امان نمی اید باید یاد بگیریم که بدانیم،<br />وظیفه کسی هم نیست که یادمان بدهد.<br />همیشه یک سوال برایم مطرح بوده:<br />اول کدام به وجود آمد:<br />1- قانون مبتنی بر دمکراسی<br />2- آدمهای معتقد به دمکراسی<br /><br />به بیان بهتر اول آدمها به این نتیجه رسیدند که دمکراسی خوب است و برایش قانون نوشتند یا اول از ما بهتران( یا شاید هم موجودات فضایی یا پیامبران یا چه می‌دانم خود جناب خدا!) دمکراسی ایجاد کردند، بعد آدمها دیدین که چه چیز خوبی است؟<br /><br />صابر:<br /><blockquote>رضاجان با اینکه گفتی ما دموکراسی رو قبول کردیم و باید پاش وایسیم موافقم اما میخوام بگم که اینم در نظر بگیر که ما شاید حقیقت دموکراسی رو پذیرفتیم اما با دموکراسی واقعی روبرو نشدیم، نمیتونیم بگیم حکومت موش بر گربه ها حکومتی دموکراته حتی اگه موش رو خود گربه ها انتخاب کرده باشند...<br /><br />ضمنا علی جان خدمت شما هم عرض کنم که مشکل جامعه ی امروز ما اینه که "روشنفکر" وجود نداره، "روشنفکرها" وجود دارن (خدا بیامرزه دکتر شریعتی رو، این از زبان و قلم دکتره، روشنگرترین روشنفکر و جامعه شناسی که من تا این لحظه باهاش آشنام، وگرنه روشنفکر و جامعه شناس خاموشگر و بی بخار و مصلحت طلب و مصلحت شناس و بک قرونی زیاد داریم و داشتیم)<br />بله، روشنفکرهایی هر کدوم به رنگ و لعاب خودشون.</blockquote>علی:<blockquote>اول اینکه من هم با تو موافقم در این مورد. من نوعی باید خودم تابلوها را ببینیم و تکلیف نتیجه اش بر عهده خودم است.<br />اما منظور من عام بود. البته اگر به رفتار عام و شعور جمعی آن معتقد باشیم. از دیدگاه من که بی ربط به سوال تو نیست, قشر الیت یک جامعه هستند که هدایتگر آن جامعه می باشند. به نظر من ابتدا قشر الیت نظریه ای مانند دموکراسی را می پروانند آن را به جامعه آموزش می دهند و سپس در پیاده سازی آن جلوی صف حرکت می کنند. اگر بگوییم کارکرد نانوا نان پختن, معمار ساختمان ساختن و ... کارکرد روشنفکر, نویسنده, فیلسوف و ... چیست؟<br />من این را کارکرد آنها می دانم و اگر بگوییم مقصر اصلی خود کسانی هستند که تابلو ها را ندیدند من مقصر دوم را این افراد ناتوان در جامعه می دانم. که اگر تقصیر دوم نبود شاید تقصیر اول چنین فجایعی را به دنبال نداشت یا اثرش خیلی کمتر بود (تصادف به این شدت نبود)<br />فرق تصادف در یک جاده مثال ما و اتفاقاتی چنین در جامعه این است که<br />1- تصادف مثال ما امری است شخصی و با تکرار کم (اگر تکرار زیاد باشد چطور؟ آیا کسی نباید جلوی این تکرار را بگیرد)<br />2- در تصادف فقط افراد دخیل در تصادف زیان می بینند اما در جامعه اینگونه نیست (اتفاقی چنین در جامعه همه را تحت تاثیر قرار می دهد من با رای 84 مسیر زندگی دیگری برایم رقم خورد اگرچه من نمی خواستم)<br />3- در تصادف جاده ای مثال ما کسی نیست مانند راهنمایی رانندگی, اداره راه و ... که متولی امر روشنگری, تابلو های دقیق و گارد ریل های محکم باشد اما در جامعه ایده من این است که روشنفکران این را بر عهده دارند<br /><br />لذا من فکر می کنم اگرچه که قانون مبتنی بر دموکراسی و آدمهای معتقد به دمکراسی هر دو باهم رشد می کنند اما تقدم ابتدایی با قانون مبتنی بر دموکراسی است. زیرا معمولا حکومت های استبدادی اجازه روشنگری را نمی دهند.<br /><br />در مورد صابر جان من متوچه نشدم که اولا چرا حکومت موش بر گربه و برعکس نمی شود؟ تعریف از حکومت چیست؟ به نظر من دموکراسی اگرچه خودش باگ های زیادی دارد اما آیا شما راه حل بهتری دارید؟<br />حرف شما در مورد روشنفکران را هم اکیدا قبول دارم. واقعا ما فقر بسیاری در این زمینه داریم.</blockquote>صابر:<br /><blockquote>علی‌جان ممنون از این که مطلب من رو مورد بینش خودت قرار دادی، اما باید بگم که چرا حکومت موش بر گربه... بیان این حقیقت و باز کردن چنین مسئله‌ای دشوار است، هم برای من که قصد دارم با تکمیل علوم و مطالب خودم مقاله‌ای درباره‌ی دموکراسی موشها بنویسم و این امر برای تکوینی پربار کمی ملتزم زمان است و با دانش امروزم تفهیم آن برای دیگران به دوشم سنگین، و هم دشوار است برای شما... برای من دشوار است زیرا به تحریر در آوردن چنین چیزی در این مقول به دلایلی که گفتم بر چنته ریختن زحمات چندساله‌ام است بدون پوشش مناسب و عام کردن فهم چنین فلسفه‌ای برای تفهیم به همه‌ي کسانی که جز من، شما و آقا رضا این مطالب رو خواهند خواند، و برای شما دشوار است زیرا بعید میدونم ابعاد طبیعت کنونی مثل زمان و یا نیرو و قوه‌ای که شاید به دید غیر علمی و غیر پزشکی اون رو حوصله می‌نامیم به شما امکان بدهد تمام چیزی را که من به رشته‌ی تحریر(تایپ) درآوردم مطالعه کنید و نتیجه‌ای مناسب بگیرید. اما علی‌جان از اونجاکه در این چند پاره خطی که با هم نوشتیم برداشتم از شما لیبرال بودن شماست و شما را یک سوسیال لیبرالیست شناختم (که اگر اینطور نیست می‌توانید بگویید نیستید) توضیحی مختصر ولی گیرا به سعی عرض می‌کنم:<br />چرا حکومت موش بر گربه و نه بالعکس؟<br />اگر قبل از اینکه به بیان و پاسخ این سوال برسیم، طبیعت و ذات این دو جاندار رو بررسی کنیم می‌بینیم که گربه در ذات و طبیعت حیوانی دشمن موش و نیروی برتر و غالب و موش در برابر گربه نیروی ابتر ، پست تر و مغلوب است. به همین توضیح کوتاه بسنده می‌کنم و نتیجه‌ای می‌گیرم (که البته همیشه مطلق نیست) با این تفسیر حکومت گربه بر موش حکومت غالب بر مغلوب است و این حکومتی دیکتاتور منش و دیکتاتور منسب است، اما زمانی که گربه‌ها موشی رو به رای عامه‌ی گربه‌ها انتخاب کنن و اون رو بر سر حکومت قرار دهند؛ و نام حکومت خود رو حکومت دموکراته بگذارن کمی دور از عقل و منطق می‌باشد، زیرا این حکومت نمی‌تواند حکومت دموکرات باشد، موش موش است، نیروی مغلوب است، برای دوام حکومتش بر گربه‌ها باید نیرویی غالب بر گربه‌ها باشد اما اینطور نیست، گربه‌ها هم این را می‌فهمند (حداقل بر حسب غریزه زیرا فرض است که گربه تعقل نمی‌کند) پس موش باید بجنبد و این نیروی غالب رو تامین کند. شاید در اولین دور حکومتی موش بر گربه دموکراسی حاکم بوده و موش منتخب مردم گربه‌ای بوده اما در دوران بعدی می‌بایست موش قدرتمند تر باشد، یا نیروهای خارجی رو می‌پذیره تا حکومت کنه یا کماکن موشها را گزینه‌ی انتخاب می‌کند تا گربه‌ها بازهم موشها را انتخاب کنن و سبیل گربه‌ها را به انحاء گوناگون می‌چیند و با حکومتی غیر دموکراسی و با پوشش دموکراسی بر گربه‌ها حکومت می‌کند (همانند گرگی در لباس میش) پس نمیتونیم بگیم حکومت موش بر گربه ها حکومتی دموکراته حتی اگه موش رو خود گربه ها انتخاب کرده باشند؛ و حکومت گربه بر موش هم که از ذات و پایه دیکتاتوریست... امیدوارم منظورم رو رسا گفته باشم اما اگر اینطور نبود حاضرم هم در اینجا به بیان و تفهیم این مطلب و این فلسفه بپردازم و هم زمانی که نوشته‌هایم آماده شد در اختیارتان بگذارم تا مطالعه کنید...<br />اما در مورد تعریف حکومت باید به عرضتون برسونم که در کتابهای حقوق و کتابهای فلسفه‌ی سیاسی و خرده بورژوازی و غیره تعریفهای گوناگون و متفاوت و بیشماری از حکومت شده که همونطور که از اسمش پیداست میشه یکی از این تعریفها رو این چنین دونست که حکومت نیروی چیره‌ی قانونگذار و تصمیم‌گیرنده‌ی یک دولت است، تعریف‌های بسیار دیگری نیز میشه به کار بست که میدونم سوال شما در جناح یک شخص بی اطلاع از این موضوع نیست و حتما اطلاعات شما از این قبل مکفی است، اما نتوانستم دلیلی برای این پرسشتون پیدا کنم! هدف شما از طرح این پرسش در مقام شخصی آگاه در این زمینه چه بود؟ آیا قصد ایراد به من رو داشتید؟ (کما اینکه اگر چنین قصدی هم نداشتید بنده خودم معترفم که ایرادهای بیشماری بر من وارد است.)<br /><br />آقا رضا تایپ کردن واقعا طاقت‌فرساست، چاره‌ای بیاندیش رفیق!!!</blockquote><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-1829716049058596128?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-74689096263791682472008-08-11T11:30:00.002+04:302008-08-11T11:35:52.377+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><p class="description" style="text-align: center; direction: rtl;"><span class="thirdlink"><a href="http://www.newsecularism.com/2008/0708-C/072408-Fariba-Moghaddam-Bahaies.htm">تصاویری از روز و روزگار بهائی ها در سرزمین مسلمین</a> <!-- third title --> </span> <br /> </p><p class="authorName" style="text-align: center; direction: rtl;"> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">فریبا مقدم </span></p><p class="description" style="text-align: justify; direction: rtl;"> • "بیشعور احمق! نمی دونی بهائی ها حق ندارن از شیر آب عمومی استفاده کنن. می خوای همه رو نجس کنی؟" مچاله و بغض کرده به گوشه ای می رود. صدائی از پشت سر می شنود. بر می گردد. چند دست کوچک از زیر روپوش مدرسه، قمقمه های آب را به سویش دراز کرده اند ...<br /> </p>محتسب است و شیخ و من صحبت عشق درمیان<br /><p class="mytext" style="text-align: justify; direction: rtl;"> ا ز چه کنم مجابشا ن پخته یکی و خام دو<br />"طاهره قره العین "<br /><br /><br /><br />"وقاحت به شادی گشاده دهن"<br /><br />۱٣۴٨(۱۹۶۹) - دبستان مهر آئین – سال سوم – کلاس تعلیمات دینی<br />در ته یک راهروی دراز، یک کلاس چهل نفره با دو ردیف نیمکت ، در هر ردیف پنج نیمکت و برهر نیمکت چهار دختر بچه.<br />معلم مرد است، با قدی متوسط و هیکلی به غایت استخوانی و لاغر وبا ته ریشی که صورت استخوانی اش را پوشانده است. دکمه پیراهنش را تا به آخر بسته است. دو انگشتر بزرگ عقیق انگشتهای دراز و استخوانی اش را هولناک کرده است. چشمهای ریزی دارد. مژه ندارد ویا اگر دارد از دور پیدا نیست. مثل ژنرالها در میان نیمکتها راه می رود و به دقت تک تک دختران را ورانداز می کند. سکوت و انتظار!<br />"یادتون نره هفته آینده سه تا آیه قرآن رو که براتون خوندم باید حفظ باشید از همه می پرسم. حالا کتاباتون را ببندین خوب گوشاتون را باز کنین می خوام در مورد یک فرقه ضاله باهاتون حرف بزنم و بهتون هشدار بدم. ولی اول بگین ببینم توی این کلاس کسی بهائی هس یا نه؟"<br />سرها به نیمکت آخر برمی گردد. ده ها چشم زل می زنند به دخترکی ریز جثه با موهای بلند طلائی که محکم با کشی کلفت آن را به عقب کشیده است. صورتش یکپارچه سرخ است. سرش کاملا پائین است. قطره های عرق آرام آرام از چانه اش می ریزند روی یقه سفید روپوش مدرسه اش. هیچکس حرفی نمی زند. سکوت و دیگر هیچ!<br />معلم ادامه می دهد: "این فرقه ضاله پر از گناه و کثافتکارین. رسمشون اینه که تمام برادرها و پدرها شبها میرن سراغ خواهرها و دختراشون و اعمال گناه و زشت انجام میدن. اصلا این وظیفه دینی شون هس."<br />سرها دوباره به عقب برمی گردد. این بار چشمها حیرت زده اند و بهت آلود و خشمگین و پر از تحقیر. <br />معلم عرق کرده و صورتش سرخ شده، گوئی شهوتی شبانه او را به هیجان آورده است. <br />دخترک قوز کرده، سرش همچنان پائین است، انگار عاجزانه به زمین التماس می کند که وی را ببلعد. لبانش آرام تکان می خورد. مثل اینکه با خدا حرف می زند.<br />انگار خدا جوابش را می دهد و زنگ مدرسه به صدا درمی آید.<br /> <br />☻☻☻☻☻<br /><br />"شب نهادانی از قعر قرون آمده اند"<br /><br />۱٣۴۹ (۱۹۷۰)- مراسم عاشورا – محله پهلوی<br />از انتهای خیابان، عزاداران، حسین حسین گویان قدم قدم به جلو می آیند. زنجیرها و قمه ها با نظم و ترتیب بالا می رود و به شانه ها و سرها کوفته می شود. از سرهای برخی خون بیرون زده است. اعضای جلوی دسته حرارت و شور حسینی بیشتری از خود نشان می دهند.<br />جمعیتی به تماشا ایستاده است. <br />دسته عزاداری بعد از توقفی کوتاه دوباره به حرکت می افتد. اواسط خیابان که می رسند مردی از میان جمعیت به سراغ سردسته می رود و خانه ای را به او نشان می دهد. مرد می ایستد چند تکه سنگ از جیبش بیرون می آورد و با فریاد "بد بابی" و "سگ بابی" به طرف یک درِ آهنی آبی رنگ پرتاب می کند. در چشم بهم زدنی اکثریت عزاداران به سنگباران خانه ی درآبی می پردازند. تا میانه ی در سنگ ها تلنبار می شوند.<br />جمعیت تماشاچی به وجد می آید و گروهی هیجان زده درمراسم سنگ پرانی شرکت می کنند. <br />چراغهای خانه خاموشند. از بیرون به نظر نمی آید کسی خانه باشد. عزاداران خسته می شوند و دوباره حسین حسین گویان به حرکت می افتند و از محله دور می شوند.<br /><br />نوری کم سو از کنار درِ آبی رنگ به چشم می خورد. از درزهای در می توان برق چند چشم و سماجت شمعی لرزان را در ترس تاریکی و وقاحت عربده و گرد و خاک دید.<br /><br />☻☻☻☻☻<br /><br />" بر آتش سوسن و یاس "<br /><br />۱٣۵۵ (۱۹۷۶)- محله باغ گل<br />تمام محله را به نام باغش می شناسند، محله باغ گل. عطر گلهای نرگس و یاس و محمدی، تمام محله را در طول سال پرمی کند. این باغ همیشه ودر تمام سال گل دارد. در وسط باغ جوی آبی روان است و درختهایی که انگار سرسبزی در دل آنها جاودانه خانه کرده است. باغبانی که به نقد جوانی زنده گی باغ را ضمانت کرده و رشته های موی سپید را به نصیب برده است، نگهدار دائمی این باغ است.<br />ظهر بعد از نماز جمعه، در محله باغ گل – شیشه های خلوت مردم با کلوخ و سنگ پاره های الله اکبرخرد و خاکشیر می شود. اهالی محل، برخی بهت زده، تعدادی از سر تفنن، برخی از سر تعصب، در کوتاه زمانی از خانه هایشان بیرون می آیند. جماعتی پر از جوش و خروش، الله اکبر و مرگ بر بابی می گویند و به طرف باغ می روند. جماعت در چند دقیقه ای به باغ می رسند و از حنجره های خصومت، الله اکبر را بلندتر می گویند. از آن میان چند نفری با هیاهوی "مرگ بر بابی" باغ را سنگباران می کنند.<br />سردسته اشان ملائی است فربه با عمامه سفید و ریشی پرپشت. در حالیکه عرق از سر و صورتش می ریزد با اشاره ای جمعیت را ساکت می کند و باغبان را صدا می زند.<br />صدائی ترس مرده از پشت در جواب می دهد: <br />"آخه چی می خواین از من؟ صاحب این باغ اینجا نیس فقط سالی یک بار سر می زنه. منم که مسلمونم. به این باغ چکار دارین؟ <br />"بیا بیرون وگرنه در رو می شکنیم"<br />درِ باغ باز می شود. چهره وحشت زده باغبان پیر لای در می ایستد و می گوید: <br />" گفتم که صاحب باغ اینجا نیس"<br />ملا با خشم به او می گوید:<br />" از خودت خجالت نمی کشی؟ تو توی آتش جهنم می سوزی چون برای بهائی کارمی کنی. این باغ نجسه و ننگ محله "<br />"لعنت بر بابی" و "مرگ بر سگ بابی" دوباره بالا می گیرد. <br />ملا با خشم باغبان را به کناری می زند. خلق الله به باغ هجوم می آورد. <br /><br />در چشم به هم زدنی تمام محله از دود یاس و نرگس وگلهای محمدی پُرمی شود. <br /><br />☻☻☻☻☻<br />"حدیث هول قیامت" <br /><br /> ۱٣۵۷(۱۹۷٨)- محله سعدی<br />در انتهای یک کوچه دراز در محله ای قدیمی که رنگِ رخسار زهوار در رفته اش از سِرِ ضمیرِ کهنگی اش می گفت، خانه ی دو طبقه ایست با درِ چوبی ِ رنگ و رو رفته و دو پنجره که حصیرهائی کج و معوج آن را پوشانده اند. روی پشت بام جوانی ۱۷ ساله، سبزه رو، با قرآنی در دست، در هراس رسیدن حزب الله، ایستاده است.<br />حزب الله که چند خانه ی بهائی های سر راه را به آتش کشیده است، خون تشنه و خشم آلود، به جلوی خانه ی دو طبقه می رسد. <br />جوانک از پشت بام با قدم های ترس زده جلو می آید و به لب بام می رسد. قرآن را بالای دست بلند می کند و با صدائی بلند و بریده می گوید:<br />"به این قرآن قسم ما بهائی نیستیم. اشتباه گرفتین" و به تمام مقدسین یک نفس قسم می خورد. <br /> حزب الله به شک می افتد. مردّد است! <br />مردی قوی هیکل و ریشو از پائین فریاد می زند: "به ما گفتن که اینجا خونه بهائی هاس. اگه راست می گی بگو یا علی و بپر پائین. اگه مسلمون باشی علی حفظت می کنه."<br />عربده های لعنت بر بهائی حزب الله از دیوار خانه بالا می رود. <br />جوانک خشکش زده، عواقب سوختن خانه را با اثرات شکستگی دست و پا، به ترازو می گذارد. به انبوه زنگیان مست نگاهی می کند، دلش هُری می ریزد، چشم می بندد و می پرد.<br />حزب الله ساکت می شود. جوانک بر زمین افتاده است. خون از پیشانی و دست و پایش روان است. حزب الله هنوز مردد است و خموش. جوانک خون آلود برمی خیزد.<br />حزب الله به سراغ خانه بعدی می رود. <br /><br />☻☻☻☻☻<br /><br />"و گاهواره ها از شرم به گور پناه بردند" <br /><br />۱٣۵۹(۱۹٨۰) گلستان جاوید – قبرستان بهائی ها<br />یک زن نسبتا جوان و یک پسر ۹ ساله و دخترکی ۵ ساله میان سنگ قبرهای شکسته و خرد شده راه می روند. هیچ سنگ قبری سالم نمانده است. گوئی زلزله ای ویرانگر بر گورستان گذر کرده است. تکه سنگهای "شادروان" و "مرحوم" و "ناکام " به دور از صاحبانشان در جای جای گورستان پراکنده اند. زن دست دخترک را گرفته و می پاید که به روی قبری پای نگذارد. به دقت تمام قبرها را نگاه می کند. چند ردیف آنورتر پسر صدایش می کند:<br />"مامان فکر کنم قبر بابا رو پیدا کردم. من این درخت بالای قبرش رو خوب یادم میاد." <br /><br />دورتر پیرزنی به دنبال قبر پسرش می گردد. <br /><br />☻☻☻☻☻<br /><br />"آنکه بر در می کوبد <br />به کشتن چراغ آمده است"<br /><br />۱٣۶۰(۱۹٨۱) – دبیرستان مدرس – دفتر مدیر<br />پسری دراز قد، سبزه رو، با عینکی قطور پشت در دفتر آقای مدیر منتظر و مضطرب ایستاده است. از پشت شیشه داخل اطاق را می بیند. آقای مدیر با ریش سیاه پرپشت و هیکلی فربه پشت میزش نشسته است. دبیر ریاضی با حرارت مشغول بحث و جدل با آقای مدیر است و هر از گاهی نگاهی به بیرون می اندازد و جوان عینکی را غمگینانه ورانداز می کند و دوباره برمی گردد و برآشفته چیزی به مدیر می گوید. صداها بالا می رود و جملات پراکنده ای به گوش پسر می خورد.<br />"آقای مدیر شما را به خدا کمی منطق داشته باشین. این نوابغ سرمایه این مملکتن. این جوان توی ریاضی نابغه هس. چطور میشه از تحصیل محرومش کرد؟"<br />مدیر با عصبانیت جواب می دهد: <br />"این مملکت اول به مسلمون واقعی و با ایمان نیاز داره تا نابغه، نابغه اگه کافر و مرتد و بهائی باشه، اصلا نباشه بهتره، اگه واقعا مغزش کار می کنه کافیه یه توبه نامه بنویسه و مسلمون بشه."<br />بیرون گروهی از همکلاسی ها به "نابغه" نزدیک می شوند. <br />"هی نابغه واسه چی سر کلاس نمیای. الان امتحان شروع میشه. آخه ما از رو دست کی مسئله حل کنیم؟"<br /><br />درِ اتاق مدیر باز می شود. با اشاره ای "نابغه" را به داخل می خواند. دبیر ریاضی کِسل و متحیراست و مغموم. نگاهش جای دیگریست. مدیر چیزی به "نابغه" می گوید. "نابغه" ساکت است. چیزی نمی گوید. عینکش را صاف می کند، آرام بلند میشود و از دفتر بیرون می آید نگاهی به همکلاسی ها و حیاط مدرسه می اندازد و ترک درس و دفتر می کند.<br /><br />☻☻☻☻☻<br /><br />"چه گونه گرسنه گی را<br />گرم تر از نان شما<br />می باید پذیرفت"<br /><br />۱٣۶۰(۱۹٨۱)- اداره دارائی – بخش تدارکات <br />رئیس بخش پرونده اخراجی ها را مرتب می کند. اولین پرونده را باز می کند. <br />نام: پریچهره درخشنده- متولد ۱٣۲۰ – مجرد – سابقه ۵ سال – مذهب: بهائی <br />قیافه خانم رئیس در هم می رود. خانم درخشنده را به خوبی می شناسد. خودش ۵ سال پیش استخدامش کرده بود. یادش می آید که موقع مصاحبه، خانم درخشنده چنان با شور و شوق و شنگولی حرف می زد انگار که قرار بود وزیر مملکت بشود. بعدها از سایر کارمندان شنیده بود که خانم درخشنده از سن ۱٣ سالگی در خانه خیاطی می کرده و برای مدت ۲۲ سال تنها نان آور مادر و دو برادر و خواهرش بوده است. در عین حال تنفری که از خیاطی داشت و عذابی که از آن می کشید زبانزد همگان بود. همیشه شوخی می کرده که اگر روزی به جهنم برود به جای سوزاندن درآتش جهنم، او را برای ابد به خیاطی کردن محکوم می کنند.<br />خانم رئیس زیر لب لعنتی بر دنیا می فرستد و تلفن را بر می دارد. " میشه لطفا به خانم درخشنده بگین بیاد دفتر من"<br />چند لحظه بعد خانم درخشنده مقابل خانم رئیس نشسته. نگران، عصبی، مغموم. می داند. <br />"خانم درخشنده من واقعا مامورم و معذور. از بالا به من حکم اخراج شما را دادن. تنها راهی که داره اینه که با انجمن اسلامی اداره تماس بگیرین خودشون براتون یه توبه نامه می نویسن که شیعه اثنی عشر آوردین و مذهبتون را محکوم می کنین بعد هم توی یه روزنامه می زنن . هیچکی این توبه نامه ها را باور نمی کنه. همه میدونن این حرفها الکی هس و زورکی."<br />صورت خانم درخشنده یکهو چروکیده می شود. سا کت است. خانم رئیس ادامه می دهد. <br />"من میدونم که چقدر این شغل برای شما مهمه. اگه میشه با چند کلمه حرف دهن اینا رو بس چرا که نه؟ حرف باد هواست. آدم باید توی قلبش ایمان داشته باشه. تازه کی به چند تا حرف مسلمون شده؟ تلفن زنگ می زند. خانم رئیس شماره تلفن انجمن اسلامی را به خانم درخشنده می دهد و تلفن را برمی دارد.<br />خانم درخشنده مبهوت و رنگ پریده است. از دفترخانم رئیس بیرون می آید. <br /> <br />در اتوبوس به تلفن انجمن اسلامی خیره می شود. حساب و کتاب می کند. خانم رئیس راست می گوید حرف باد هواست کی با چند تا نوشته توی روزنامه شیعه شده. مذهب هیچگاه نقش مهمی توی زندگیش نداشته و خدا هم که هیچوقت چندان لطفی بهش نکرده چه برسه به پیغمبراش. اما، از طرفی ،اگه توبه نامه بنویسه چی میشه؟ برادر و زن برادر و خانواده اش که حتما طردش می کنن. شماتت های فامیلها را یکی یکی می شمارد. خاله ها، دائی ها، پسر خاله ها، دخترخاله ها، و... مادرش!<br />اتوبوس به ایستگاهش می رسد. پیاده می شود. در خانه را باز می کند. به مادرش می گوید:<br />"باید چرخ خیاطی را از انباری بیرون بیاریم." <br /><br />☻☻☻☻☻<br /><br />"غم نان اگر بگذارد"<br /><br />۱٣۶۱ (۱۹٨۲)- اداره آموزش و پرورش– بخش بازنشستگی– دفتر انجمن اسلامی<br /> از بلندگو اعلام می کنند: <br />"شماره ۱۹"<br />شماره ۱۹ روسری اش را به جلو می کشد و موهای سفیدش را کاملا می پوشاند. مانتوی سرمه ای گل و گشادی به تن دارد. آرتروز دارد. لنگان لنگان به پیشخوان می رود.<br />"این شماره را بگیر برو آخر راهرو، دفتر انجمن اسلامی."<br />شماره ۱۹ دوباره لنگان به راه می افتد. <br />در دفتر انجمن اسلامی، مردی قوی هیکل با ریشی پر پشت و سیاه، پشت میز نشسته است. پرونده های اخراجی ها تقریبا تمام میزش را پوشانده است. پرونده شماره ۱۹ را باز می کند.<br />" تکلیف شما معلومه. یا باید توی روزنامه آگهی بزنی که فرقه ضاله بهائی رو محکوم می کنی و اسلام میاری، یا حقوق بازنشستگی شما قطع میشه.<br />"آخه حاج آقا، من پنج ساله که بازنشسته شدم بعد از سی سال کار کردن. شوهرم مسلمونه و حج رفته. بچه هام مسلمونن. هیچوقت هم پامو توی هیچ تشکیلات بهائی نذاشتم و..."<br />حاج آقا بی حوصله می پرد توی حرفش:<br />"به هر حال توی خانواده بهائی متولد شدی. تمام خانواده ات بهائی اند. راه دیگه ای نداره. وقت چونه زدن ندارم. اگه می خوای حقوقت قطع نشه باید توبه کنی و توی روزنامه بنویسی"<br />شماره ۱۹ از دفتر بیرون می آید. آشفته و پریشان و گیج و منگ به نظر می رسد.<br />"اگه بنویسم داداش که حتما خیلی ناراحت میشه، یعنی بازم خونمون میاد بهم سر بزنه؟، آبجی ها چی؟، خیالش از جانب دو-سه تاشون راحته، هیچوقت ولش نمی کنن و تنهاش نمیذارن، ولی بقیه شون؟ حتما طردش می کنن، بچه های خواهراش، برادراش؟ بقیه فامیل هاش؟ چند نفر براش می مونن؟ چه مصیبتی می شه!"<br />"اگه حقوقم قطع بشه چی؟"<br />تا اونجا که یادش می آمده حتی قبل از ازدواج کار می کرده و روی پای خودش بوده، از اینکه دستش پیش کسی، به ویژه شوهرش، دراز باشد بیزار است. تصویری در ذهنش نقش می بندد:<br />"میشه صد تومن بدی اصلا پول ندارم."<br />"می خوای چکار صد تومن؟ چه خبره؟ سر گنج که ننشستم! هفته پیش صد تومن بهت دادم، چکارش کردی؟"<br />شماره ۱۹ انگار که سیلی محکمی خورده باشد روی نیمکت توی راهرو می نشیند. نفس عمیقی می کشد. عرقش را پاک می کند. روسری اش را محکم می بندد. برمی گردد.<br />"حاج آقا، واسه مسلمون شدن به کدوم روزنامه باید آگهی بدم؟"<br /><br />☻☻☻☻☻<br /><br />"جرم این است"<br /><br />۱٣۶۲ (۱۹٨٣)- زندان عادل آباد<br />نفر آخر گروه است. ۱۷ سال دارد. پیشانی بلندی دارد با چشمانی درشت و نافذ و صورتی مغرور و لبخندی دلپذیر. زیباست. <br />نوبتش را انتظار می کشد. هیچ رد پائی از ترس را نمی توان در هیچ جای صورتش نشان کرد. انگار دارد بی خیال به مهمانی می رود. بی خیالی اش خواهر زینب را جری می کند. به جلو هلش می دهد.<br />"بجنب، جون بکن، بچه بهائی ها اون دنیا منتظرن بهشون درس اخلاق بدی!"<br />نوبتش رسیده است.<br />با پوزخندی به مرگ و ریشخندی به خواهر زینب، بر چهارپایه پا می گذارد. پیش از آنکه خواهر زینب فرصت کند خودش طناب را بر گردنش می اندازد. بوسه ای بر طناب می زند و صدایش آرام آرام در فضای زندان پر می شود.<br />" هَل مَن مُفَرّجاً........"<br />و خواهر زینب چهار پایه را از زیر پایش می کشد. <br /><br />☻☻☻☻☻<br /><br />"خدای را از چه هنگام این چنین<br />آیین مردمی<br />از دست<br />بنهاده اید؟"<br /><br />۱٣۶۴ (۱۹٨۵)- دبیرستان شهید قربانی – کلاس دوم نظری – درس ریاضی <br />کلاس ۴۵ شاگرد دارد. معلم خانمی ست کوتاه قد و تقریبا چاق با مقنعه ای سیاه که چندین شماره از اندازه سرش بزرگ تر است. بسرعت روی تخته سیاه فرمول پشت فرمول می نویسد. شاگردها با عجله قبل از اینکه خانم معلم فرمولها را پاک کند آنها را در دفترهایشان می نویسند.<br />درِ کلاس باز است. یک صندلی بیرون از کلاس، بطور مورب در راهرو گذاشته شده است. دختری با مقنعه قهوه ای روی آن کاملا نیم خیز شده، از بیرون تنها نیمی از تخته سیاه را می بیند. هرچه می بیند را با عجله توی دفترش می نویسد.<br />اجازه ورود به کلاس را ندارد. بهائی ست و طبق دستور خانم مدیر حق حضور در کلاس و نشستن در کنارهم کلاسی ها و احتمال تماس بدنی با آنان را ندارد.<br /><br />☻☻☻☻☻<br /><br /><br />"چیره دستانی در حرفه ی کت بسته به مقتل بردن"<br /><br />۱٣۶۶ (۱۹٨۷)- زندان اوین <br />بازجو او را به اطاقی می برد . یک تخت در ته اطاق است. مردی خون آلود روی تخت افتاده است. صورتش ناپیداست. پاهایش مثل دو تا بادکنک قرمز باد کرده است.<br />"خوب گوش کن که من وقت تکرار ندارم. برای ما همه بهائی ها جاسوس اسرائیل هستن. مسئله خیلی ساده هس. یا یه نوشته بهت میدیم که امضا کنی جاسوس اسرائیل هستی اونوقت دیگه کاریت نداریم و می تونی بری زندانت رو بکشی وگرنه سرنوشت این مفلوک روی تخت رو پیدا می کنی. تصمیمت رو بگیر".<br />تحمل مرگ را دارد، تحمل درد را نه. <br />برایش می نویسند. امضا می کند. <br />یک هفته بعد خبر اعدام یک جاسوس اسرائیل را در روزنامه ها چاپ می کنند. <br /><br />☻☻☻☻☻<br /><br />"نتوان مُرد به سختی که من اینجا زادم " <br /><br />۱٣۶۹ (۱۹۹۰)- خواربار فروشی عدالت <br />مثل همیشه ساعت ۷ صبح در مغازه را باز می کند. احضاریه ای از جانب کمیته محل در دست دارد. امروز آخرین مهلتی ست که باید خود را به کمیته معرفی کند.<br />٨ سال است که از اداره کشاورزی پاکسازی شده. بعد از چندین سال دستفروشی و کارگری و نقاشی ساختمان و کابینت سازی و رانندگی، ۴ سال است که این مغازه را باز کرده است.<br />عصبی ست. حوصله مشتری ها را اصلا ندارد.<br />ظهر در مغازه را می بندد. به کمیته می رود. <br />"اسمتون"<br />"رحمت الله شریف زاده"<br />"شغل؟"<br />"کارمند پاکسازی شده سابق. الان هم مغازه دار"<br />"مذهب؟"<br />"بهائی" <br />"جواز کسب از کمیته داری؟"<br />"نخیر. فقط جواز از شهرداری دارم."<br />"شهرداری بیخود کرده به شما جواز داده. شما بهائی هستین و نمی تونین جواز خواربارفروشی داشته باشین."<br />"آخه چرا؟"<br />"طبق قانون اسلام شما نمی تونین چیزی که خیس میشه به مشتری مسلمون بفروشین"<br />"مثلا مثل چی؟"<br />"مثل پنیرکه توی آب هس، ماست، و یا..."<br /><br />دیگر چیزی نمی شنود. حواسش می رود دنبال اسم قاچاقچی که آدم آنور مرز می برد. فکر می کند باید از همسایه اشان تلفنش را بگیرد. <br /><br />☻☻☻☻☻<br /><br /><br />"از دیو و دَد ملولم و انسانم آرزوست"<br /><br />۱٣۷۷ (۱۹۹٨) – دبستان رهرو<br />هوا داغ و دم کرده است. زنگ تفریح است. دخترکها با مقنعه های سیاه و سرمه ای به طرف تنها شیر آب مدرسه هجوم می آورند. <br />به شیر آب می رسد. شیر را باز می کند. اولین قطره های خنک آب به صورتش می خورد. هنوز خنکی آب را کاملا حس نکرده بود که دستی سنگین و محکم بر سرش کوبیده می شود.<br />خانم مدیر است. <br />"بیشعور احمق! نمی دونی بهائی ها حق ندارن از شیر آب عمومی استفاده کنن. می خوای همه رو نجس کنی؟"<br />مچاله و بغض کرده به گوشه ای می رود. <br />صدائی از پشت سر می شنود. بر می گردد.<br /> چند دست کوچک از زیر روپوش مدرسه، قمقمه های آب را به سویش دراز کرده اند. <br /><br />☻☻☻☻☻<br /><br /><br />و حکایت همچنان باقیست. <br /><br />***********<br /></p><div style="text-align: center;"> فریبا مقدم <br />جولای ۲۰۰٨<br /><a href="http://www.newsecularism.com/2008/0708-C/072408-Fariba-Moghaddam-Bahaies.htm">لینک مطلب اصلی</a><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-7468909626379168247?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-18089902730219246902008-08-10T17:18:00.004+04:302008-08-11T17:32:55.100+04:30<div dir="rtl" style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:85%;">-پیشنهاد می کنم اول <a href="http://mainim.blogspot.com/2008/08/4.html">پست قبلی</a> را بخوانید<br />2- با اجازه شما تمام کامننهای مربوط به این پست -بجز انهایی که توهیین آمیز باشد یا نویسنده درخواست کند- به پست اصلی منتقل می شود<br /><br /></span></span><div style="text-align: right;">ببین علی جان طبق تمام معیارها و قانون‌های بین‌المللی چنین انتخابی همین نتیجه( در خیلی از موراد نتیجه‌ای به مراتب بدتر) دارد<br />در این که فکر نمی‌کنم تفاوت نظری داشته باشیم،<br />تفاوت آنجاست که تو فکر می‌کنی من کسی را متهم کرده‌ام و یا گفته‌ام کسی اطلاع رسانی کامل کرده‌است.<br />ببین علی جان،<br />همیشه که نمی‌شود چیزی را یاد داد،بعضی وقت‌ها یاد گرفتن هم بد نیست،<br />اگر 20 سال پیش بود حرفت(ندانستن) قابل قبول‌تر بود تا امروز!<br />یعنی کمی مطالعه تاریخی-حتی با وجود اینترنت فیل + تر شده- سخت بود؟<br />یک چیز دیگر:<br />من کی کسی را متهم کردم؟<br />من حتی اعتقاد ندارم که آن انتخاب باعث خراب‌شدن اوضاع شده(هر چند اوضاع خراب شده!)<br />من مثال‌‌ام یک مثال ساده بود،<br />یک مثال ساده‌تر (خواهش می‌کم بد برداشت نکن، قصد توهین به کسی را ندارم، فقط یک مثال ساده است همین!)<br />این که یک بره نداند که گرگ او را می‌خورد، تغییری در خورده شدن‌اش می‌دهد یا نه؟<br />مثلا بره می‌تواند بهانه بیاورد که مادرم یادم نداد؟<br />یا مثلا چوپان حواسش نبود؟<br />ببین بحث اینجا، واقعیت امروز دنیاست نه آنی که ما دوست داریم باشد<br />ما می‌توانیم تلاش کنیم که این اشتباه پیش نیاید ولی اگر پیش بیاید نتیجه‌اش همین است.<br />هیچ بهانه‌ای نه از سوی ما نه سوی کسان دیگر هم پذیرفتنی نیست.<br />متهم کردن هم دست‌کم در این موضوع‌ها کار-شاید- احمقانه‌ایست،<br />مثل بچه‌ای که حواسش نبوده و پریده وسط خیابان و تصادف کرده و پدر و مادرش تنبیه‌اش کنند که چرا حواسش نبوده-خیلی از پدر و مادرها همین کار را می‌کنند)<br />ولی حتی در این حالت تو می‌توانی پدر و مادر را متهم به بی‌انصافی کنی؟<br /><br />حرف من به صورت خلاصه و مفید این است که ندانستن باعث تغییر نتیجه نمی‌شود، همین!<br />باز هم می‌گویم واِه لیاقت را درست انتخاب نکرده‌ام و بابت‌اش پوزش می‌خواهم<br /><br />صابر:<br /><blockquote>سلام<br />من عادت ندارم زیاد با کسی یا کسانی بحث کنم چون تو این بیست و اندی عمر بی عذتم فهمیدم هیچ بحثی برنده‌ی منصفی نخواهد داشت... اما یه نکته به ذهنم رسید که میگم:<br />چند وقت پیش فیلم مستندی رو دیدم که عده‌ای به دلایلی سودجویانه تصمیم به آزار همسایشون گرفتن، واسه اینکار در غیاب همسایه جلوی حیاط خلوت خونه‌ی اون رو (که مسیر گذر اتومبیل همسایه بود) به عمقی حدود 2 متر کندند و اون رو با خاک و زیر سازی تک لایه‌ای ابر و غیره طوری پر کردن که اصلا معلوم نبود... همسایه‌ی بدبخت با ماشین اومد و افتاد اون تو، سر و کلشم شکست، پیرمرد گریه‌ام کرد اینام فیلم گرفتن و پخش کردن و ... حالا!!!افسوس و غصه‌ و تاثر منم دردی از دلی دوا نکرد!!!<br />اما :<br />رضا جان، آیا اون همسایه‌ی بیچاره میتونست راهبر یا راهنمایی داشته باشه تا تو چاله نیفته؟<br /><br />علی جان آیا کسی میتونست همسایه‌ی بدبخت رو راهنمایی کنه و راه رو از چاه نشونش بده؟<br /><br />رضا جان آیا همسایه‌ی بی‌خبر نمی‌تونه بهانه بیاره که نمیدونستم اونجا چاله‌است؟آیا این ابراز بی‌اطلاعی حقش نیست؟<br /><br />علی‌جان آیا این همسایه حقش بود که این‌طور متضرر بشه فقط به خاطر سود و منفعت چند جوان سودجو و ...؟ اگر حقش این بود چه خوب بود با کیفی پر از میلیونها مارک یا یورو روبرو میشد!<br /><br />رضاجان آیا این جبر نبود که گریبان این همسایه‌ی بدبخت رو گرفت؟<br /><br />آره، این حق پیرمرد نبود حتی با اینکه شاید اجازه نمیداد اون چند جوان در حیاط خلوتش بسکتبال بازی کنند!!<br />No country for the old men :)<br /><br />سالهاست حیاط خلوت مملکت مارو پر از چاله می کنند و هی با فرق سر میخوریم به کف این چاله‌ها اما نه هنوز به مبارزه برخواستیم تا نذاریم چاله بکنن نه هنوز چاله‌های قدیمی رو پر کردیم...<br /><br />اون خانم درون تصویر و امثال اون هم به جای اینکه کمی فکر کنن بیل مکانیکی رو دادن دست اینا تا عمیق تر حفر کنن...</blockquote>علی:<blockquote><br />حق با تو رضا جان. مردم باید یاد بگیرند.<br />من منظورم تو نبودی. اما مگر وظیفه روشنفکر روشنگری نیست. اگر ادعا می کنی که به طور کامل اطلاع داده اند خوب دیگر ادعایی است غیر قابل اثبات و من هم دربست قبول می کنم.<br />ولی من اینطور فکر نمی کنم.</blockquote><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-1808990273021924690?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-35424681650813138872008-08-09T23:27:00.004+04:302008-08-10T15:23:15.582+04:30<div dir="rtl" style="text-align: left;"> <span style="font-size:85%;"><span style="font-size:85%;">1-پیشنهاد می کنم اول <a href="http://mainim.blogspot.com/2008/08/3.html">پست قبلی</a> را بخوانید<br />2- با اجازه شما تمام کامننهای مربوط به این پست -بجز انهایی که توهیین آمیز باشد یا نویسنده درخواست کند- به پست اصلی منتقل می شود<br /><br /></span></span><div style="text-align: right;">علی جان:<br />1- یعنی جاده علامت نداشت؟<br />2- علامت‌ها سر جایشان نبودند؟!<br />3- سومی را اصلا نفهمیدم، فکر می‌کنم تفاوت دیدگاه من و تو هم دست‌کم در ظاهر همین جا باشد من می‌گویم ندانستن یک نفر به معنی بی‌گناهی( می‌دانم واژه خوبی انتخاب نکردم ولی فکر می‌کنم منظورم را بفهمی) نیست.<br />در مثالی که تو زدی، به نظر تو پلیس باید راننده آلمانی را جریمه کند نه؟<br />یا مثلااگر کسی در لندن از روی عادت یا اشتباهی مثل بفیه دنیا از سمت راست خیابان رانندگی کند جریمه می‌شود یا نه؟<br />ببین بحث بر سر این نیست که این حق اوست که حریمه شود یا نه،<br />طبیعی است که کسی که می‌داند و علامت‌های رانندگی را ندیده می‌گیرد و کسی که ندانسته اشتباه می‌کند با هم متفاوت‌اند اما این تغییری در نتیحه(تصادف یا جریمه یا شانس) ایجاد نمی‌کند.<br />آتش هم چه بدانی و چه ندانی می‌سوزاند-کوچک باشی یا بزرگ-<br />من می‌گویم طبیعت آتش سوزاندن است برای همین هم وقتی سوختی نمی‌توانی بهانه‌ای بیاوری<br />هیچ ربطی هم به نیت تو یا به ندانستن تو ندارد.<br />تو نمی‌توانی بگویی چرا مجازات(نتیجه) عمل من( دست به آتش) با کسی که خودسوزی می‌کند یکی است.<br />در مورد عکس هم برای چندمین بار عذرخواهی می‌کنم باور کن به هیچ وجه قصد توهین به هیچ کس را نداشتم.<br />اما من هم در انتها یک پرسش فرعی دارم:<br />فرض کن جاده‌ای کوهستانی هست که تو هیچ شناختی از آن نداری<br />به قول تو هیچ علامت‌ای هم ندارد یا اگر دارد علامت‌ها سر جایشان نیستند.<br />در این حالت تو چه می‌کنی؟<br />دست‌کم به راهنمایی‌های کسانی که قبلا این مسیر یا مسیری مشابه را طی کرده‌اند توجه نمی‌کنی؟(نگو که این راهنمایی‌ها نبود!)<br /><span style="font-size:85%;"><br />البته تصمیم‌گیری من در آن شرایط کمی متفاوت بود، از آنجایی که آن رانندگان به ظاهر باتجربه، هم سابق چند مورد تصادف داشتند و هم پسر حاله‌اشان صافکاری داشت و برادرشان هم جراح اورتوپد بود،تصمیم گرفتم رانندگی نکنم!<br /></span><br /><br />علی:<br /> <blockquote>در مورد مثال آتش گفتم برای جاده هایی که علامت ندارد. فکر می کنم که در این مورد توافق نظر داریم که جاده علامت دارد و علامت ها سرجایشان هستند.<br /> مثال اولی که زدم را می خواهم بیشتر روشن کنم. رانندگی در لندن تفاوتی که با کشور های دیگر دارد این است که می گویند اساسا تفاوت داریم اما ما ادعا داریم که کشور ما تابع قوانین رانندگی جهانی است و بنابراین گواهینامه های بین المللی را قبول داریم. دقیقا تفاوت اینجاست که اگر یک دادگاه صالحه وجود داشته باشد فرد آلمانی می تواند شکایت کند و بگوید<br /> 1- ایران قوانین جهانی را قبول دارد (بدین معنی که تمامی علائم و خلاف ها مانند کل جهان است)<br /> 2- من طبق قوانین جهانی گواهینامه دارم<br /> 3- در قوانین جهانی تابلوی -> در مستطیل آبی تعریف نشده است<br /> 4- کسی جریمه می شود که خلافی بر خلاف آئین نامه انجام داده باشد.<br /> 5- من طبق آئین نامه جهانی خلاف انجام نداده ام.<br /> خوب حالا تکلیف چیست؟ اینکه افسر ایرانی به دلیل اینکه از بچگی این تابلو را دیده است و قاضی ایرانی 100 بار آن را دیده و در امتحان آئین نامه ایران همه امتحان می دهند دلیل جریمه نمی شود مادامی که ما ادعا داریم بر طبق قوانین جهانی هستیم. (انگلیس گواهینامه جهانی را قبول ندارد)<br /><br /> بحث من بر سر این بود که فردی به اندازه خودش کاری را بلد است اما به دلیل اینکه عده ای تحت شرایط خاصی مثل تجربه برخی علائم را می شناسند بحث دیگری است. مسئله من هم دقیقا سر تفاوت نتیجه عمل در صورت دانستن و یا نداستن (نه از روی جهل) است. دقت کنید که بر روی کلمه نه از روی جهل تکیه می کنم. شما نمی توانید قانونی بگذارید و اطلاع رسانی عمومی نکنید و فردا هر کسی که آن کار را کرد بگیرید و بیاندازید زندان. حالا اگر اطلاع رسانی خوب بود و کسی آن را ندید بحث دیگری است. تفاوت اینجاست که نداستن فردی که اطلاع رسانی نشده و فردی که اطلاع رسانی شده اما توجهی نکرده یکی نیستند.<br /><br /> بیاییم در مورد همان مثال اصلی. ببینید فرض کنید که عده هم اکنون می گویند فلانی اشتباه کرد. خوب من هم می گویم شما که الان دارید فردی را متهم می کنید (متهم به این خاطر که با کارش وضع خودش و دیگران را خراب کرده) قشر روشنفکر جامعه به عنوان کسی که می دانشته چه اطلاع رسانی کرده. این علائم را تو می شناسی. چه تلاشی کردی؟ چقدر اطلاع رسانی عمومی کردی؟ می گویند ما دوران انتخابات اینقدر کار کردیم. خوب آیا کافی است!<br /> اگرچه در نتیجه فرقی نمی کند اما متهم کردن آنان از جانب منی که خیلی تلاش برای آگاه کردنشان نکردم لا اقل از دیگاه من صحیح نیست.<br /></blockquote><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-3542468165081313887?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-31955514672294402002008-08-08T13:18:00.005+04:302008-08-09T16:34:20.981+04:30<div dir="rtl" style="text-align: left;"><div style="text-align: right;"><span style="font-size:85%;">1-پیشنهاد می کنم اول <a href="http://mainim.blogspot.com/2008/08/blog-post_08.html">پست قبلی</a> را بخوانید<br />2- با اجازه شما تمام کامننهای مربوط به این پست -بجز انهایی که توهیین آمیز باشد یا نویسنده درخواست کند- به پست اصلی منتقل می شود<br /></span><br />علی جان شاید من واژه مجازات را درست انتخاب نکردم ولی واژه بهتری پیدا نکرم از واژه‌هایی مانند جبر،سرنوشت و ... خوشم نمی‌آید<br />شاید واژه‌ای که تو به کار بردی-نتیجه-واژه بهتری باشد<br />اما در کل تغییری در حود مسئله ایجاد نمی‌کند<br />اگر در جاده‌ای مشغول رانندگی باشی و پشت سر هم علامت پایان بزرگراه، پرتگاه و .. را ببینی ولی با سرعت به مسیرت ادامه بدهی،<br />وقتی به داخل دره سقوط کردی نمی‌توانی بگویی حق‌ام نبود، کسی علامت‌های رانندگی را یادم نداده بود و یا سقوط‌ام اتفاقی بود.<br /><br />وقتی اینقدر نشانه‌های واضح برای شرایط امروز وجود داشت و کسی دانسته( یا ندانسته فرقی هم می‌کند؟) این شرایط را انتخاب کرد به نظرت می‌شود برایش انتظار بیشتری داشت؟<br />این معنی‌اش حماقت نیست،نادانی هم شاید نباشد،شاید به قول تو کمی خطا باشد، خب به نظر تو همین کمی خطا نتیجه‌ای بهتر این می‌توانست داشته باشد؟<br />نتیجه بعضی خطا‌ها آنقدر سنگین و دردناک است که شاید قابل جبران نباشد،این میان بهانه‌ای هم پذیرفتنی نیست.<br />نیش عقرب نه از بهر کینه است /<br />اقتضای طبیعت‌اش این است.<br /><br />اگر می‌خواهی به عقرب روی آب سواری بدهی دست کم باید لاک‌پشت باشی عزیز که خب شوربختانه ما لاک‌پشت نیستیم.<br /><br />علی :<br /><blockquote>در مثالی که زدی چند نکته وجود دارد<br />1- آیا جاده علامت دارد (صرف اینکه بگویی جاده دره دارد کافی نیست باید علامت داشته باشد)<br />2- اینکه آیا تمامی علائم واضح و درجای مشخص خودشان بوده اند (مثلا علامت پیچ خطرناک آیا آنقدر فاصله دارد که فرد بتواند سرعتش را کم کند)<br />3- آیا فرد با علامت آشنایی دارد. مثالی می زنم<br />در ایران, در 3 راهی هایی که به خیابان یک طرفه ختم می شوند روبرو دیوار علامتی به شکل -> در داخل یک مستطیل آبی میزنند یعنی خیابانی که به آن دارید وارد می شوید یک طرفه است اما در تمامی دنیا (آنطور که من می دانم) این علامت اصلا وجود ندارد و برای این کار از علامت گردش به چپ ممنوع در یک مثلث استفاده می کنند. حالا فردی که این علامت را نمی شناسد (فرض کنید گواهینامه آلمانی ترجمه شده بین المللی دارد) سر پیچ خلاف دور بزند و با ماشینی که دارد در خیابان یک طرفه می رود شاخ به شاخ شود. حالا تکلیف چیست. آن فرد آلمانی علامت -> را نمی شناسد اگرچه گواهی نامه دارد خوب آیا این بهانه که "این علامت برای من گنگ بود" قابل قبول است؟ اگر نه چرا؟<br />یا اینکه در مثال دیگری بچه ای که نمی داند آتش داغ است و به سمت زیبایی آن می رود. آیا اینکه بچه نمی داند آتش داغ است بهانه قابل قبولی است؟ (این را در مورد مثالی میزنم که جاده علامت ندارد)<br /><br />البته در انتها سوالی دارم. عکس گذاشته شده با مثالی که زدیم. آیا اگر منظور همان عکس است علامت های جاده چگونه بوده است.</blockquote><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-3195551467229440200?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-1558387601493705302008-08-08T12:36:00.003+04:302008-08-08T13:50:20.408+04:30<div dir="rtl" style="text-align: left;">بحث جالبی است ما هم اگر دوست داشتید شرکت کنید<br /><div style="text-align: right;">من :<br />من فکر می‌کنم آدمها همیشه بیشتر از آنی که سزاوراش هستند بدست می‌آورند،<br />شما چطور؟<br /><br />علی:<br /><blockquote>جمله ات را اگر به کنایه بگیرم 100 درصد درست و طنز تلخی است.<br />اما اگر کنایه نباشد, به نظر من باید معیاری برای شنجش استحقاق داشته باشیم. مثلا همین خانم حقش چیست؟<br />تازه اگر دیدگاه بالا را کنار بگذاریم. یعنی اینگونمه نگوییم که: "این خانم با تمام حماقتی که دارد حقش شده احمدی نژاد." "بیشتر از اینها هم حماقت داشته باشی حقت این نیست" "این خانم حقش نبود که اینقدر احمق باشد"</blockquote>صابر:<br /><blockquote>"این خانم حقش نبود که اینقدر احمق باشد"<br />مثل این میمونه که بگی بادمجان حقش نبود بادمجان باشد، باید موز میشد!!!!<br />هاینریش هاینه شاعر آلمانی در یکی از سروده هاش که الان اسم کتابش یادم نیست میگه:<br />"اگر يك زن احمق اراده كند،يك مرد احمق هميشه فرمانبردار اوست"<br />من این بیان رو به زعم خودم تصحیح می کنم و میگم:<br />اگر احمقی اراده کند،همه ی احمقها فرمانبردار اویند" (احمقها = همه انسانها منهای اسیران قانون جبر)</blockquote>علی:<br /><blockquote>خدمت صابر جان عزیز<br />من به شدت با این جمله ات مخالفم که "بادمجان حقش نبود بادمجان باشد، باید موز میشد!!!!" و اینگونه تفاوت میان جنسیت را شروع فاشیسم می دانم بسیاری از زنان را می شناسم که از امثال من خیلی خیلی بیشتر می فهمند و عمل می کنند و به دلیل اینکه اجتماع و فرهنگ فرصت رخ نمایی به آنها نمی دهد وضعشان این است. دقیقا منظورم از "این خانم حقش نبود که اینقدر احمق باشد" خلاف جمله تو بود.<br />این خانم حقش نبود زیرا جامعه وی و بسیاری از امثال وی را اینگونه بار می آورد.<br />در مورد اینکه "اگر يك زن احمق اراده كند،يك مرد احمق هميشه فرمانبردار اوست"<br />هم احساس می کنم برعکسش بیشتر درست است یعنی اگر "اگر يك مرد احمق اراده كند،يك زن احمق هميشه فرمانبردار اوست". زیرا اگر اینگونه نبود وضعیت قشر زنان نه در ایران بلکه در بسیاری دیگر از کشورها نظیر عربستان و ... اینگونه نبود.<br /></blockquote>من:<br /><span style="font-weight: bold;">پرسش1:</span> اگر کسی فقط به دلیل نبستن کمربند ایمنی و یا فقط با رد کردن چراغ قرمز یا هر اشتباه کوچکی تصادف کند و معلول شود، به نظر شما نتیجه‌ای(= مجازاتی) که گرفته متناسب با جرم‌اش بوده؟<br />یعنی می‌توان جکم داد بعد از این باید پاهای هر کسی را که از چراغ چراغ قرمز رد شد، قطع کرد؟<br /><br /><span style="font-weight: bold;">پرشس 2:</span> در پرسش بالا به نظر شما تصادف نمی‌توانست به مرگ شخص منجر شود؟<br />حالا به نظر شما متخلف، از خدا(؟) یا طبیعت(؟)تخفیف نگرفته که فقط معلول شده؟<br /><br /><span style="font-weight: bold;">پرسش 3: </span>به نظز شما این بهانه که نمی‌دانستم این اتفاق می‌افتد(یا بدتر، کسی یادم نداده بود) یا اشتباه کردم، بهانه قابل قبولی برای فرار از معلولیت یا مرگ است؟<br /><br /><a href="http://mainim.blogspot.com/2008/08/blog-post.html">پست قبلی</a> فقط به همین موضوع اشاره داشت و قرار نبود حکم خاصی برای کسی صادر کند.<br />همین که امروز -با وجود اشتباه‌های واضح‌امان- رفیق فیدل یا چاوز یا ... بر ما حکومت نمی‌کنند و وضعیت‌امان بگویی نگویی از بورکینافاسو بهتر است تخفیف(یا شانس یا رحمت یا ...) ما نیست؟<br /><br />علی:<br /><blockquote>1- ما کمی دچار خطا شدیم به نظر من. این اتفاق است مجازات نیست (البته اگر نخواهیم بگوییم خداوند ما را مجازات می کند)<br />2- بنا به جواب اول مجازاتی نبود که تخفیفی باشد. می توانیم بگوییم که آیا طرف شانس آورده یا نه؟ در آنصورت باید بیاییم احتمال آنکه افراد در همان صورت و با همان سرعت تصادف می کنند هیچشان نمی شود, دست و پایشان می شکند یا میمیرند را حساب کنیم و بگوییم طرف خوش شانس است یا نه!!!<br />3- نمی دانستم بهانه قابل قبولی است زیرا بهانه اصولا چیزی نیست که اثبات ÷ذیر باشد. اگر مجازات در کار باشد خوب بهانه قبول نمی شود ولی اینجا که مجازاتی در کار نیست ؟؟؟<br />...فکر می کنم اینکه چه کسی به ما حکومت می کند را نمی توان اتفاق دانست. چرا که اصولا افراد نتیجه مستقیم عمل خودشان را می بینند (البته بازهم اگر تقلب انتخاباتی رخ ندهد)<br />شما نمی توانید بگویید اینکه خاتمی در 76 رای آورده خوش شانسی مردم بوده یا ...<br />حالا می توانیم بگوییم که اگر کسی بیاید و بگوید من نمی دانستم به آقای x رای بدهم وضع اینگونه می شود. آیا این بهانه قابل قبولی است؟<br /></blockquote><br />ادامه در <a href="http://mainim.blogspot.com/2008/08/3.html">پست بعدی</a><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-155838760149370530?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-23506909802905166282008-08-04T17:21:00.002+04:302008-08-04T17:28:25.749+04:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_jv1EMXXtDWc/SJb8srGK8RI/AAAAAAAAAIc/4Ct10QFkob0/s1600-h/panahi.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_jv1EMXXtDWc/SJb8srGK8RI/AAAAAAAAAIc/4Ct10QFkob0/s320/panahi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5230645861650460946" border="0" /></a><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">من یاد گرفتم<br /> چه جوری شبا<br /> از رویاهام یک خدا بسازم و...<br /> دعاش کنم که<br /> عظمتت و جلال<br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-2350690980290516628?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6323034.post-88309427236616503452008-08-03T21:42:00.002+04:302008-08-08T13:50:20.408+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold;">پرسش1:</span> اگر کسی فقط به دلیل نبستن کمربند ایمنی و یا فقط با رد کردن چراغ قرمز یا هر اشتباه کوچکی تصادف کند و معلول شود، به نظر شما نتیجه‌ای(= مجازاتی) که گرفته متناسب با جرم‌اش بوده؟<br />یعنی می‌توان جکم داد بعد از این باید پاهای هر کسی را که از چراغ چراغ قرمز رد شد، قطع کرد؟<br /><br /><span style="font-weight: bold;">پرشس 2:</span> در پرسش بالا به نظر شما تصادف نمی‌توانست به مرگ شخص منجر شود؟<br />حالا به نظر شما متخلف، از خدا(؟) یا طبیعت(؟)تخفیف نگرفته که فقط معلول شده؟<br /><br /><span style="font-weight: bold;">پرسش 3: </span>به نظز شما این بهانه که نمی‌دانستم این اتفاق می‌افتد(یا بدتر، کسی یادم نداده بود) یا اشتباه کردم، بهانه قابل قبولی برای فرار از معلولیت یا مرگ است؟<br /><br /><a href="http://mainim.blogspot.com/2008/08/blog-post.html">پست قبلی</a> فقط به همین موضوع اشاره داشت و قرار نبود حکم خاصی برای کسی صادر کند.<br />همین که امروز -با وجود اشتباه‌های واضح‌امان- رفیق فیدل یا چاوز یا ... بر ما حکومت نمی‌کنند و وضعیت‌امان بگویی نگویی از بورکینافاسو بهتر است تخفیف(یا شانس یا رحمت یا ...) ما نیست؟<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6323034-8830942723661650345?l=mainim.blogspot.com' alt='' /></div>رضاhttp://www.blogger.com/profile/00991661954508832785noreply@blogger.com2